Monthly Archives: September 2011

Τα κείμενα του πολιτισμού

Η εμμονή στην αυτοανοσία της σκλήρυνσης δεν είναι ο μόνος λόγος να κοιτά κανείς καχύποπτα τον κόσμο. Ο εικοστός αιώνας, μέσω πέντε βασικών κειμένων του, έδειξε τον δρόμο προς την απομυθοποίηση. Καλό είναι να τα διαβάσει κανείς, αφού, πέρα από απολαυστικά αναγνώσματα, είναι φιλοσοφικά και επιστημονικά εργαλεία επιβίωσης.

Charles Darwin, η καταγωγή των ειδών και η θεωρία της φυσικής επιλογής.  Η φύση δεν είναι ούτε στατική ούτε αιώνια.  Είναι το διαρκώς μεταβαλλόμενο αποτέλεσμα της αντιπαλότητας των ειδών σε αυτή.  Η φύση δεν έχει “ηθική”.  Διακρίνεται από το δίκαιο του ισχυρότερου και του ικανότερου να διαιωνιστεί.  Η φυσική επιλογή οδηγεί σε μία βελτιστοποίηση των χαρακτηριστικών εκείνων των ειδών, που ανταγωνίζονται επιτυχώς στον αγώνα της τροφής, της χωροεπικράτειας και της αναπαραγωγής.  Ο άνθρωπος είναι αποτέλεσμα φυσικής επιλογής και όχι αποτέλεσμα μίας τελεολογίας.

Karl Marx, Το Κεφάλαιο.  Η ιδέα της “αποξένωσης” δεν είναι όρος μόνο των μητροπόλεων του εικοστού αιώνα, αλλά και των ανθρώπινων σχέσεων, οι οποίες διατηρούνται σε ένα πλέγμα συμφέροντος-ανταλλαγής (από χρήματα και φαγητό, μέχρι συναίσθημα και κρεβάτι).  Η οικονομική βάση των σχέσεων μεταθέτει το ενδιαφέρον στους νόμους που ορίζουν τα οφέλη που προκύπτουν από αυτές τις σχέσεις.  Οι ταξικές διακρίσεις είναι αναγκαστικές στην ανθρώπινη κοινωνία.  Η πάλη είναι διαλεκτική: υπάρχει σε κάθε κοινωνία ο ισχυρός και ο αδύναμος, και έτσι συντηρούνται πάμπολλες σχέσεις συμφέροντος.

Ο Friedrich Nietzsche και το κίνημα του Υπαρξισμού.  Η κριτική στην θεολογική “αυθεντία”.  Η χαρά, αλλά και ευθύνη, της ελεύθερης βούλησης.  Το ενδιαφέρον μετατίθεται στον άνθρωπο, ως τον μόνο αρμόδιο να ορίσει τη ζωή του.  Επικρίνεται η θρησκεία αλλά και κάθε είδους αυθαίρετη πίστη που σκοπό έχει να προβάλλει την ελπίδα σε ένα άγνωστο μέλλον.  Οι δύο αυτές διαστάσεις, συναισθήματος και χρόνου, (ελπίδα-μέλλον) θεωρούνται υπεύθυνες για την ατολμία των ανθρώπων να αλλάξουν τη ζωή τους στο παρόν, αλλά και για τον εγκλωβισμό της σκέψης σε επικίνδυνα “καθεστώτα”.

Ο Sigmund Freud και η Σχολή της Ψυχανάλυσης.  Ο άνθρωπος δεν είναι ον με συνείδηση μόνο, αλλά και με υποσυνείδητο (ενδεικτική ονομασία για ό,τι ονομάζουμε αλλιώς ένστικτα και ορμές).  Ο άνθρωπος δεν είναι το άμεμπτο έλλογο ον, αλλά ικανός για βία, διαστροφή, επιθετικότητα, θάνατο.  Τα ένστικτα αυτά ενυπάρχουν σε κάθε άνθρωπο και “ελέγχονται” από τον πολιτισμό.  Ο άνθρωπος μαθαίνει να τα καταπνίγει χάρη στη συνύπαρξη με άλλους ανθρώπους, αλλά δεν το καταφέρνει πάντα.  Το “εγώ” είναι αυτοκρατορικό και εξουσιαστικό.

Ο Albert Einstein και η ειδική θεωρία της σχετικότητας.  Ο χρόνος δεν είναι ένα απόλυτο μέγεθος.  Η αντίληψη δύο ταυτόχρονων γεγονότων στον χρόνο αμφισβητείται, αφού η αντίληψή τους εξαρτάται από τον παρατηρητή.  Η έμφαση είναι ξανά στον παρατηρητή (φαινομενολογία).  Η κρίση για ένα γεγονός δεν είναι άσχετη από τη θέση του παρατηρητή του γεγονότος.

Είμαστε άνθρωποι και, στην κρίση αυτή που άνοιξε η θεωρία του CCSVI, κρίση που φαίνεται μόνο ιατρική αλλά δεν είναι, αναδεικνύονται τα χρώματα μίας απομυθοποιημένης ανθρώπινης φύσης.  O Max Planc είπε πως μία θεωρία κερδίζει έναντι μίας άλλης όχι επειδή καταφέρνει να πείσει τους αντιπάλους της, αλλά επειδή η γενιά των αντιπάλων πεθαίνει και μία νέα γενιά, εξοικειωμένη με την θεωρία, έρχεται στο προσκήνιο.  Κακά νέα αυτά για τους πραγματικά ανίσχυρους ασθενείς απέναντι στο καθεστώς της αυτοανοσίας αλλά και για αυτούς που δε δύνανται οικονομικά να πληρώσουν μόνοι τους τα έξοδα διάγνωσης και αποκατάστασης.  Η επιβίωση δεν έχει ηθική.  Θλιβερό, αλλά αληθινό.  Όσο οι Νευρολόγοι αρνούνται να παρατηρήσουν τη νόσο από άλλη οπτική πλην της αυτοάνοσης, μία γενιά ασθενών διχοτομημένη καλείται να πάρει θέση: κάποιοι με θυμό και οργή για την ιατρική αντιμετώπιση που τυγχάνουν, κάποιοι ακόμη με καλόβολη πίστη σε αυτούς που δεν αφήνουν τη ΧΕΝΦΑ να προχωρήσει ως εξέταση διάγνωσης και αποκατάστασης στην σκλήρυνση.

Τί είναι αυτός που άκριτα και αδικαιολόγητα απαγορεύει τους υπερήχους ή τις αγγειοπλαστικές σε ασθενείς με χρόνια ασθένεια και αναπηρίες, παρά ένα δίποδο που αγωνίζεται με νύχια και με δόντια για τον εγωισμό, το χρήμα και την χωροεπικράτειά του;  Δε θέλει να παραδεχτεί ότι δεν ξέρει, δε θέλει να πει πως μπορεί και να έκανε λάθος, δε μπορεί να δει την πραγματικότητα αλλιώς, δε θέλει να τον φέρεις σε δύσκολη θέση με τις ερωτήσεις σου.  Θέλει να μη ρωτάς.  Τέτοια είναι η φύση μας.

Ποσοτικοποίηση της ροής

Η παρακάτω έρευνα εκπονήθηκε από Ιταλούς και Ισπανούς Νευροακτινοδιαγνωστές με σκοπό να συγκρίνει, μέσω υπερήχου, τη λειτουργία, και όχι μορφολογία, των σφαγίτιδων φλεβών σε ασθενείς με σκλήρυνση (52) και υγιείς (27).  Με λίγα λόγια, χωρίς να χρησιμοποιούν τα κριτήρια Ζαμπόνι, αξιολόγησαν τη ροή των σφαγίτιδων, και όχι πιθανές στενώσεις.

Quantitative CDS Evaluation of Cerebral Venous Outflow

Με τη γνώση πως σε οριζόντια – ξαπλωτή – θέση το αίμα κατεβαίνει από τις σφαγίτιδες, ενώ σε όρθια θέση οι σφαγίτιδες στους υγιείς ανθρώπους “κλείνουν” και αναλαμβάνουν οι σπονδυλικές φλέβες, οι ερευνητές διαπίστωσαν μία αιμοδυναμική ανωμαλία στους ασθενείς με MS:

Negative ΔCVF has a hemodynamic significance, since it reflects an increased venous return in the seated position. This seems to be a pathologic condition. In MS patients, a vascular dysregulation resulting from involvement of the autonomous nervous system may be supposed. ΔCVF value should be included in the quantitative CDS evaluation of the cerebral venous drainage, in order to identify cerebral venous return abnormalities.

Μετρώντας την εγκεφαλική ροή του αίματος σε ξαπλωτή και καθιστή θέση, προέκυψε μία διαφορά (Δ), η τιμή της οποίας είναι αρνητική στους ασθενείς με MS, και θετική στους υγιείς.  Εν ολίγοις: περισσότερη ροή μέσω των σφαγίτιδων λάμβανε χώρα στην όρθια θέση για τους ασθενείς με MS, σε αντίθεση με τους υγιείς.

CVF of IJVs and VVs was calculated from the time average velocity (TAV) and the CSA of the vessel (CVF = CSAxTAV). TAV was measured over a minimum of the three cardiac cycles at the end of the expiratory phase. CVF of each vein was calculated in both clinostatism and seated position. The sum of all the venous flows was then calculated in clinostatism (CVFC) and in seated position (CVFS). The difference between the CVFC and CVFS (Δ value = CVFC-CVFS) has been named ΔCVF, and included in the analysis. CBF was calculated in the same way, based on the TAV and CSA of internal carotid and vertebral arteries, only in clinostatism.

The negative value of the ΔCVF has an incidence of 59.6% in patients with MS, while in healthy controls the ΔCVF is nearly always positive (96.3%).

Αυτό μας λέει για άλλη μία φορά πως προβλήματα ροής, σχετικά με το CCSVI, χαρακτηρίζουν την MS, ακόμη και εκτός κριτηρίων Ζαμπόνι.  Βέβαια, το συγκεκριμένο πρόβλημα υπονοεί την παθολογία του CCSVI που πρότεινε ο Ζαμπόνι, καθώς η αυξημένη ροή των σφαγίτιδων σε όρθια θέση (μη φυσιολογικό εύρημα) μπορεί να σχετίζεται κάλλιστα με επιστροφή αίματος από μία στενωμένη άζυγο είτε ένα προβληματικό σπονδυλικό πλέγμα.  Για άλλη μία φορά υπονοείται ένα συστημικό, πολλαπλό φλεβικό πρόβλημα που δημιουργεί αναπόφευκτα παλινδρόμηση λόγω εμποδίων στη ροή.

Μία παρασιτική θεωρία και η θεωρία των παρασίτων

Είναι σχεδόν απίθανο να πέσεις πάνω σε γερμανικό άρθρο που είναι ουδέτερο ή φιλικό προς το CCSVI.  Σχεδόν αποκύημα της φαντασίας του Zamboni βαφτίζουν, σε ιατρική στήλη, τη θεωρία του CCSVI Γερμανοί ιατροί, αντλώντας κυρίως από ένα γεγονός: τη μελέτη Ιταλών συναδέλφων τους, που εκπονήθηκε κατά τις υποδείξεις του Ζαμπόνι και αφού οι ίδιοι είχαν λάβει σχετική εκπαίδευση και χρησιμοποίησαν, όπως λέγεται, και τον προτεινόμενο από τον Ζαμπόνι υπέρηχο.

Kann die Akte endlich geschlossen werden?

Τα αποτελέσματά τους ήταν πενιχρά.  Καμία σημαντική υπερηχογραφική διαφορά δεν εντοπίστηκε ανάμεσα στους 84 ασθενείς και τους 56 υγιείς, ενώ συγκρινόμενοι μεταξύ τους οι ασθενείς με MS είχαν τέτοια πορεία στη νόσο που φαινόταν να μην επηρεάζεται από την ύπαρξη ή όχι του CCSVI.

We found no significant differences (p = 0.12) in CCSVI frequency between MS and control subjects. Furthermore, no differences were found between CCSVI-positive and CCSVI-negative patients in terms of relevant clinical variables such as disease duration, time between onset and first relapse, relapsing or progressive disease course, and risk of secondary progression course. Statistically significant differences were not found between CCSVI-positive and CCSVI-negative MS subjects by analyzing direct measures of disability such as mean Expanded Disability Status Scale (EDSS) (p = 0.07), mean progression index (p > 0.1), and mean MS severity score (p > 0.1). The percentage of subjects who reached EDSS 4.0 and 6.0 milestones was not different among CCSVI-negative and CCSVI-positive subjects, and no significant correlation was found between severity of disability and number of positive CCSVI criteria.

Proposed CCSVI criteria do not predict MS risk or severity

Οι Γερμανοί στέκονται με ενδιαφέρον, όπως, ίσως, κι εμείς, στο γεγονός πως ο υπέρηχος εκπονήθηκε από εξασκημένη ομάδα, και μάλιστα με το κατάλληλο μηχάνημα.  Δεν έχω επιχείρημα επί τούτου σημαντικότερο πέρα από το ότι ο υπέρηχος παραμένει πάντα το αδύναμο εργαλείο διάγνωσης, συγκρινόμενος με την επεμβατική φλεβογραφία, αλλά, δυστυχώς, το πιο μεταχειρισμένο μέχρι στιγμής.  Επιπλέον, το ίδιο το CCSVI είναι ένα δυναμικό φαινόμενο, που φαίνεται να δανείζεται τον χαρακτήρα των “εξάρσεων” και “υφέσεων” της νόσου με την οποία οι Γερμανοί αδυνατούν να το συνδέσουν.  Όμως αυτά δεν είναι παρά τα “ασθενή” επιχειρήματα ενός ασθενή που έκανε, μαζί με πολλούς άλλους, το CCSVI να φαίνεται ιατρικό “blockbuster”, λένε οι Γερμανοί, στο διαδίκτυο.  Δε δέχονται πως υπάρχουν επιστημονικές ενδείξεις ωφέλειας από την αγγειοπλαστική, και βαφτίζουν το CCSVI “Quatsch” (κουταμάρες) και “Faszination” (ενθουσιασμό).  Επιμελώς τονίζεται πως πρέπει να προφυλαχθούν οι ασθενείς από άσκοπες, ανόητες επεμβάσεις:

Auf alle Fälle stützten diese Resultate ganz sicher keine wesentliche Rolle einer CCSVI bei der Pathogenese der MS und vor allem sollte man Abstand von chirurgischen Eingriffen nehmen, um solche Stenosen zu beseitigen.

Φυσικά, οι μισές ειδήσεις της σελίδας προέρχονται από ημερίδα της οποίας συνδιοργανώτρια υπήρξε η Merck-Serono.  Έτσι, δε μας κάνει έκπληξη η πραγματικά ελπιδοφόρα, για αυτούς, είδηση στην MS: η συμβίωση με προβιοτικούς οργανισμούς ή παράσιτα μπορεί να βοηθήσει το ανοσοποιητικό σύστημα να ωριμάσει επιτιθέμενο σε αυτούς και όχι στη μυελίνη.  Η υπόθεση αυτή είναι γνωστή στη βιβλιογραφία της σκλήρυνσης ως “hygiene hypothesis” και θέλει την αυτοάνοση διαδικασία να είναι αντίδραση/αποτέλεσμα της ανατροφής του ανθρώπου σε ένα στείρα υγιεινό περιβάλλον.

Der moderne Mensch lebt in einer derart hygienischen Umgebung, dass das Immunsystem sich in Richtung Th2-Antwort verschiebt und die falschen Ziele angreift – im Falle der MS die Markscheiden der Neuronen.  Was fehlt, ist insbesondere die Auseinandersetzung mit Parasiten, die eine Th1-Antwort provozieren.

Ώρες ώρες οι άνθρωποι είναι ικανοί να σκεφτούν τα πάντα, εκτός από το προφανές.

Discovery

Επινοείς κάτι που δεν υπάρχει.  Ανακαλύπτεις κάτι που υπήρχε από πριν.  Η διαφορά μεταξύ επινόησης και ανακάλυψης είναι πως η πρώτη αποτελεί κάτι που δημιουργήθηκε από το μηδέν, ενώ η δεύτερη κάτι που προϋπήρχε.

Το CCSVI είναι ανακάλυψη.  Οπωσδήποτε η σημαντικότερη στην ιστορία της MS, και δεν έχει καμία σχέση με τα επινοημένα φάρμακα για τη νόσο.  Ως τέτοιο φαινόμενο, αξίζει ιδιαίτερης μελέτης.

Η MS τύγχανε μόνο επινοήσεων μέχρι πριν λίγα χρόνια: επινοημένο μοντέλο (EAE), επινοημένη αυτοάνοση θεωρία, επινοημένα φάρμακα.  Τίποτα από τα τρία δεν αντιστοιχεί στην πραγματική φύση της νόσου.  Αν τα ποντίκια της Πειραματικής Αλλεργικής Εγκεφαλοπάθειας μιλούσαν, μάλλον δε θα παραπονιούνταν για τυπικά συμπτώματα κόπωσης, κακής μνήμης ή θολής σκέψης (συμπτώματα CCSVI), τα οποία είναι αντιπροσωπευτικά της σκλήρυνσης, ακόμη και πριν τη διάγνωση με τη νόσο.  Βάσει των εστιών των ποντικιών, τα οποία εμβολιάστηκαν με ιστούς άλλων ζώων, ανέπτυξαν δηλαδή όντως αλλεργική αντίδραση, προέκυψε το μοντέλο της σκλήρυνσης που βασίζεται στις εστίες για διάγνωση και πρόγνωση, και όχι στην μέτρηση ροής του αίματος.  Το τελευταίο, λοιπόν, είναι ανακάλυψη.

Αφήνοντας στην άκρη οποιοδήποτε άλλο σοβαρό επιχείρημα, έχουμε μπροστά μας τη βασική διάκριση λέξεων, αλλά και σημασιών, που θα θέλαμε να κατανοήσει ένα τετράχρονο παιδί, πόσω μάλλον οι θεράποντες: ανακάλυψη/επινόηση.  Κάθε Νευρολόγος θα έπρεπε να μελετάει τα γεγονότα που προϋπάρχουν σε έναν ασθενή, πριν τον τυποποιήσει σε ένα μοντέλο.  Αυτό που προϋπάρχει, αυτό είναι ανακάλυψη: επίμονοι πονοκέφαλοι στους οποίους κανείς δεν έδωσε τη δέουσα σημασία στο παρελθόν.  Τραύμα στο λαιμό ή στον θώρακα.  Αφυδάτωση πριν μία μεγάλη υποτροπή.

Και φυσικά, το CCSVI.  Θα παραμένει, διαχρονικά, ανακάλυψη, νικώντας οποιοδήποτε άλλο εγχείρημα στην MS, πλην, μόνο, των επινοήσεων που η ανακάλυψη του CCSVI απαιτεί: νέες τεχνικές αγγειοπλαστικής, στεντ για φλέβες, λεπτότερους καθετήρες.  Όμως το μέλλον και οι επινοήσεις θα έρθουν μόνο αφού εμπεδωθεί το παρελθόν.  Και έτσι πάσχει η αυτοάνοση θεωρία: χωρίς να έχει ανακαλύψει ποιό κύτταρο του ανοσοποιητικού εκκινεί την αυτοάνοση επίθεση και δίχως να έχει ανακαλύψει εναντίον τίνος αντιγόνου την κάνει, επινοεί την παρασκευή ελπίδας μέσω ανοσοτροποποιητικών.  Μα δε μπορείς να επινοήσεις το μέλλον, αν δεν κατανοήσεις το παρελθόν.

Δε μπορείς να δίνεις φάρμακα στους ασθενείς χωρίς να λαμβάνεις υπόψη σου το CCSVI.  Δε μπορείς να χορηγείς ο,τιδήποτε, χωρίς να λαμβάνεις υπόψη σου μία Χρόνια Εγκεφαλονωτιαία Φλεβική Ανεπάρκεια.

Δε μπορείς να δίνεις αβίαστα και διαφημίζεις το Gilenya σε ασθενείς που έχουν υποαιμάτωση στο κεφάλι, χωρίς να μελετήσεις τη σχέση των δύο.  Δε μπορείς να καταστέλλεις το ανοσοποιητικό, αμελώντας τον φορέα αυτού στο νευρικό σύστημα, την χαρακτηριστικά αργή ροή του αίματος.

Ή μπορείς;

Space Dreams στο Πανεπιστήμιο της Ferrara.

“Η μελέτη του ανθρώπου σε κατάσταση έλλειψης βαρύτητας θα οδηγήσει στη γνώση νέων σημαντικών πληροφοριών στον τομέα της ιατρικής”.
Αυτή την εισαγωγή έκανε ο Pasquale Nappi, Πρύτανης του Πανεπιστημίου της Ferrara, στη συνέντευξη Τύπου που οργάνωσε για να παρουσιάσει το συνέδριο “Από τον  Juri Gagarin στο Χώρο της Ιατρικής:  Ιστορία των 50 Χρόνων της Επιστήμης”, η οποία είδε τη συμμετοχή  μεγάλων ανδρών, όπως ο καθηγητής  Paolo Zamboni, διευθυντής του Κέντρου Αγγειακών Παθήσεων του Ateneo της Emilia, ο Mariano Bizzarri, επικεφαλής της τεχνικής επιστημονικής επιτροπής και της Ιταλικής Υπηρεσίας Διαστήματος και ο Luca Parmitano, αστροναύτης του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Διαστήματος.
“Το Πανεπιστήμιο της Ferrara, μέσω της Σχολής  Ιατρικής και Επιστημών, θα συνεργαστεί με την Ιταλική Υπηρεσία Διαστήματος (ASI), μια από τις πιο σημαντικές υπηρεσίες διαστήματος στον κόσμο”, όπως εξήγησε ο Δρ Gonzo Mario χαρακτηριστικά,”συγκεκριμένα άριστη  στον τομέα της βιοτεχνολογίας”. 
“Ο οργανισμός, χάρη σε αυτή τη συνεχή συνεργασία με το Πανεπιστήμιο της Ferrara, θα μπορεί να εντατικοποιήσει τις μελέτες  στο πεδίο της τηλεϊατρικής, απαραίτητες όχι μόνο για τα διαστημικά ταξίδια, αλλά και σε καταστάσεις συγκρούσεων. Οι μελέτες του καθηγητή Zamboni”, καταλήγει, “που ξεκίνησε σε συνεργασία με άλλους συναδέλφους της Ιατρικής Σχολής και Επιστημών, και ειδικότερα το Τμήμα Φυσικής, δείχνει πως είναι όλο και πιο απαραίτητη η διεπιστημονικότητα μεταξύ των διαφόρων ερευνών”.
Ο Zamboni ανυπομονεί, η μεγάλη, πραγματικά, αυθεντία του CCSVI εξηγεί πως η συνεργασία με την ASI είναι μια μεγάλη ευκαιρία, “διότι θα μας επιτρέψει μετά να έχουμε σαν προνομιούχους συνομιλητές ακόμη και τον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Διαστήματος και την ίδια τη  NASA . Η συμφωνία που υπογράφηκε  είναι ένα μεγάλο κίνητρο για εμάς τους ερευνητές. Η νικητήρια ιδέα είναι εκείνη που  συνδέει τις τεχνολογίες ,τις  έρευνες στο χώρο των προβλημάτων της εγκεφαλικής και φλεβικής κυκλοφορίας . Με το πρόγραμμα “Space Dreams”, επισημαίνει, έχουμε δημιουργήσει στη Ferrara μια συσκευή που καταγράφει τις «λεπτότητες» της φλεβικής δραστηριότητας . Η γνώση που πάμε να αποκτήσουμε θα βοηθήσει πολύ και θα ενθαρρύνει τους ασθενείς που πάσχουν από εκφυλιστικές ασθένειες όπως η άνοια, η πολλαπλή σκλήρυνση και το Alzheimer “.
Στη διάσκεψη συμμετείχε επίσης και ο Luca Parmitano ,αστροναύτης του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Διαστήματος.  “Η Space Dreams”, εξηγεί ο Parmitano, “είναι ένα πραγματικό όνειρο, και όπως όλα τα όνειρα  έχει κάτι το εκπληκτικό. Είμαι βέβαιος ότι τα αποτελέσματα θα είναι σημαντικά στον επιστημονικό τομέα . Το διάστημα είναι ένα μέρος όπου γίνεται έρευνα και  εξερεύνηση. Η εξερεύνηση είναι στο  DNA του ανθρώπου. Η Ιταλία έχει κατασκευάσει πάνω από το ήμισυ του εξοπλισμού της διαστημικής αποστολής. Το Πανεπιστήμιο της Ferrara”, καταλήγει, “έχει αποδειχθεί ότι έχει το θάρρος του  εξερευνητή, που πρόκειται να εκμεταλλευτεί μετά τη δουλειά μας, των αστροναυτών “.
Στο τέλος του συνεδρίου στο Polo Chimico Bio Medico ήταν η ώρα των εγκαινίων της έκθεσης φωτογραφίας “Gagarin  Απρίλιος 1961-2011, Βλέπω τη Γη Γαλάζια”, η οποία θα παραμείνει ανοικτή για το κοινό μέχρι τις 14ης Οκτώβρη από τις  9.00 έως τις 18.00. “Η έκθεση”, εξηγεί ο Πρύτανης Nappi, “δεν είναι μόνο ένα σημαντικό μέσο για τη διάδοση της ιδέας, αλλά επίσης θέλει να τονίσει πως νέες επιστημονικές προοπτικές ανοίγονται”.

Space Dreams All’ Universita di Ferrara

Λαμπρά νέα από τη Ferrara, εκεί που ερευνητές ετοιμάζονται για το φεγγάρι, αφήνοντας μία νευρολογική κοινότητα να αναρωτιέται ακόμη αν υπάρχει κόσμος έξω από την γη.

Διαπιστώνω επίσης πως ο ιταλικός τύπος με υπερηφάνεια αναφέρει το όνομα της αυθεντίας στο CCSVI, μια πάθηση που πολλοί αρνούνται ότι υπάρχει καν.

Η σκλήρυνση φλεβική υπόθεση, η Parkinson’s μάλλον αρτηριακή, η Alzheimer’s διερευνάται αγγειακά.  Ώρα η νευρολογική κοινότητα να διαβάσει περισσότερα για το διάστημα.

Αλίκη, ευχαριστώ.

Σελίδα 1 από 512345