Athens-Ferrara-New York

Από τον αναγνώστη του ccsvitalk και φίλο mixali μου προωθήθηκαν στατιστικά επαναστένωσης του Ζαμπόνι για τις σφαγίτιδες, προφανώς από το δικό του δείγμα Ιταλών ασθενών.

Chart 1

Chart 2

Το πρώτο γράφημα αξιολογεί το ποσοστό ασθενών που παραμένουν χωρίς επαναστένωση στον χρόνο.  Όπως γίνεται φανερό, υπάρχει μία προοδευτική αύξηση στον αριθμό των ασθενών που επαναστενώνουν.

Το δεύτερο γράφημα προσδιορίζει την επαναστένωση στον χρόνο.  Το ποσοστό ασθενών που δεν επαναστένωσαν έφτασε το 47% στους 18 μήνες.  Στον ενάμιση χρόνο, οι μισοί είχαν επαναστενώσει δηλαδή.

Αν δεν απατώμαι, βέβαια, ο Ζαμπόνι έκανε αγγειοπλαστικές με μικρότερες πιέσεις από αυτές που πλέον γίνονται.  Ίσως ο συνδυασμός IVUS-μεγαλύτερο μπαλόνι-μεγαλύτερη πίεση να δικαιολογεί λιγότερες επαναστενώσεις σήμερα.

Ερωτώμενος για αυτά, ο Dr. Sclafani θεωρεί πως η επαναστένωση θα συνεχίζει να αφορά την πλειοψηφία των ασθενών, έως ότου καταλήξουμε στο συνδυασμό βέλτιστης τεχνικής και μετεπεμβατικής παρακολούθησης: “Face it, we are partners for a long time”, σχολίασε.

Με τέτοιους συνεργάτες, πάω πάσο.

Προχτές γνώρισα άλλον έναν πολύτιμο συνεργάτη.  Μίλησα με τον κ. Λιάση στο γραφείο του, όπου έκανα επίσης υπερηχογραφικό έλεγχο.  Νιώθω πως πρέπει να τον ευχαριστήσω δημόσια γιατί πήρε την πρωτοβουλία να επικοινωνήσει νωρίτερα με τον Dr. Sclafani στη Νέα Υόρκη και να ανταλλάξει μηνύματα μαζί του προκειμένου να ρυθμιστεί με τον καλύτερο τρόπο η μετεπεμβατική παρακολούθησή μου – έχοντας κάνει την επέμβαση στη Νέα Υόρκη, η αγωνία μου ήταν αν και κατά πόσο υπάρχει σωστό follow-up care στην Ελλάδα.  Ο κ. Λιάσης έχει το ειδικό μηχάνημα MyLab Vinco για το CCSVI, για έγχρωμο διακρανιακό doppler, βάσει αυστηρά των κριτηρίων Ζαμπόνι.  Ελπίζω να υπάρχουν/υπάρξουν σύντομα και άλλοι γιατροί, καθώς ο υγιής ανταγωνισμός μόνο καλό κάνει, και κυρίως επειδή υπάρχουν περιοχές απομακρυσμένες από την Αθήνα, στις οποίες οι ασθενείς δεν έχουν τη δυνατότητα ούτε για συζήτηση επί του CCSVI.

Έχοντας εμπειρία από υπερηχογραφικό έλεγχο στην American Access Care, χωρίς βέβαια να είμαι και ειδική, θα έλεγα πως ο τρόπος που ο κ. Λιάσης έκανε τον υπέρηχο ήταν αυτός που είδα να προτείνεται: 0 και 90 μοίρες, αναπνοές από τη μύτη και δυνατές εκπνοές, ενίοτε με περιόδους άπνοιας στο ενδιάμεσο, η κεφαλή του υπερήχου στην περιοχή της βαλβίδας, αλλά και μπροστά από το αυτί για τον έλεγχο ενδοκρανιακής παλινδρόμησης.  Γενικά το μηχάνημα της Esaote (πατέντα Ζαμπόνι) μου φαίνεται πως κάνει αυτοματοποιημένη τη διαδικασία σε αρκετά σημεία.

Βρίσκονται ήδη, και ο κ. Λιάσης και οι υπόλοιποι, σε προετοιμασία για το επόμενο συνέδριο ISNVD (Orlando, 18-22 February 2012).  Μου επιβεβαίωσε την έναρξη πολυκεντρικής μελέτης, την οποία μας είχε αναφέρει νωρίτερα ο κ. Γλυνός (όποιος ενδιαφέρεται, μπορεί να δει έναν από τους δύο γιατρούς για λεπτομέρειες), όπως και την πιθανότητα δικής του συνεργασίας με πανεπιστημιακή ομάδα του Cambridge on disease modelling.

Ένα μπουκέτο νέα.  Μύρισε άνοιξη.

  1. Ευχάριστα τα νέα όσον αφορά την σωστότερη διάγνωση του CCSVI, από πλευράς πιο σωστής επέμβασης ;(Για Ελλάδα πάντα)

Leave a Comment