Valvular insufficiency

Αφού πολύς λόγος γίνεται για τις βαλβίδες, επιστρέφουμε σε αυτές.

Ιταλική μελέτη του 2010 αξιολόγησε τη μορφολογία και επάρκεια των βαλβίδων των σφαγίτιδων σε 231 υγιείς ανθρώπους.

Internal jugular vein valves

Σε μεγάλο ποσοστό των ανθρώπων (88%) οι βαλβίδες ήταν ορατές, και η συνηθέστερη μορφή τους ήταν αυτή των δύο γλωχίνων (305 άτομα) – υπάρχουν και βαλβίδες με μία (57 άτομα) ή τρεις γλωχίνες (44 άτομα).  Το 12% που δεν φάνηκε να έχουν βαλβίδες ήταν στην πλειοψηφία τους άντρες.

Η μέση τιμή της διαμέτρου της σφαγίτιδας ήταν 13.5 χιλιοστά, και ήταν συνήθως μεγαλύτερη σε άντρες.  Υπήρχε τάση να αυξάνει η διάμετρος με την ηλικία.  Το ηλικιακό φάσμα των εξεταζομένων ήταν μεγάλο: από 21 έως 92 χρόνια.

Ωστόσο – και εδώ είναι το εντυπωσιακό της εργασίας – όταν ζητήθηκε από τον παραπάνω πληθυσμό να εκτελέσει μία αναπνευστική άσκηση τύπου Valsava, οι βαλβίδες κρίθηκαν ανεπαρκείς στο 90% του συνόλου, με την επίδειξη σχετικής παλινδρόμησης.

Δεν ξέρω αν οι συγγράφοντες είχαν υπόψη τους τις εργασίες του Ζαμπόνι, δεν αναφέρουν κάτι τέτοιο, ούτε επιχειρούν αντίλογο στο CCSVI.  Θέλους να δουν γενικά πόσο βάσιμη είναι η άποψη ότι οι ανεπαρκείς βαλβίδες σχετίζονται με νευρολογικά προβλήματα, π.χ. παροδική σφαιρική αμνησία.  Ωστόσο, ανεπαρκείς χαρακτηρίζονται οι βαλβίδες που δεν κλείνουν καλά, και όχι το αντίθετο – στο CCSVI το πρόβλημα είναι συχνά σε βαλβίδες που δεν ανοίγουν καλά.  Θα έλεγα, με τη γνώμη του μη ειδικού, πως η δεύτερη κατάσταση είναι μακράν πιο επικίνδυνη από την παροδική παλινδρόμηση που επιτρέπει η πρώτη κατάσταση.

Γι΄αυτό και κλείνω με τη γνώμη γιατρού που αναφέρεται στην εργασία, του Morimoto: έχει περισσότερη σημασία η κίνηση που κάνουν οι βαλβίδες, και όχι η επάρκειά τους.

Some authors suggest to concentrating on valve motion instead of competence, being this aspect complex and various, and probably the real index of valve function (Morimoto et al., 2009).

Σε άλλο άρθρο παλαιότερα είχαμε σχολιάσει πως ο Homo Sapiens έχει λιγότερο ανάγκη, λόγω της όρθιας στάσης σώματος, τις βαλβίδες στις σφαγίτιδες.  Να είναι, λοιπόν, η διαδεδομένη ανεπάρκειά τους σε αυτό το σημείο πρώιμο σημάδι της εξαφάνισής τους;  Δεν ξέρω.  Οι συγγραφείς δέχονται επίσης πως μπορεί η ύπαρξη μίας επαρκούς βαλβίδας, στη μία σφαγίτιδα, να δρα προστατευτικά, ακόμη και όταν η δεύτερη πάσχει.  Αν και το θέμα θέλει περισσότερη έρευνα, αυτό που φαίνεται, τουλάχιστο σε πρώτη φάση, είναι πως μία αγγειοπλαστική στην περιοχή της βαλβίδας, όπως αυτές που γίνονται εξ αιτίας του CCSVI, μπορεί να καταστήσει τη βαλβίδα ανεπαρκή, αλλά αυτό να μην έχει νευρολογικό αντίκτυπο.

  1. mortal_engine

    Η “ανεπάρκεια” έχει ένα εντελώς διαφορετικό νόημα όταν πρόκειται για το CCSVI. Εκεί η συνηθέστερη βλάβη αφορά πρωτογενώς την περιοχή των βαλβίδων (υπερπλασία, ανελαστικότητα, στένωση) και δευτερευόντως τις γλωχίνες (ένωση, ακινησία, δυσπλασία, υπερπλασία).

    Η μελέτη αυτή μάλλον ενισχύει την ορθότητα της αγγειοπλαστικής επέμβασης ως μεθόδου αποκατάστασης του CCSVI, καθώς δείχνει ότι η παλινδρόμηση του αίματος στις σφαγίτιδες σε συνθήκες αυξημένης θωρακικής πίεσης, γενικά, δεν προκαλεί προβλήματα, καθόσον προσωρινή και η ίδια. Αποκλείει βέβαια τη δυνατότητα στους πολλούς να γίνουν τρομπετίστες ή πιλότοι αεροσκαφών.

    Και κάτι άλλο: Μου κάνει εντύπωση που οι αριστερές σφαγίτιδες συχνά δεν διαθέτουν βαλβίδες. Είναι άραγε σύμπτωση που είναι ταυτόχρονα οι μικρότερες από τις δύο; Ή μήπως μίκρυναν επειδή εξαφανίστηκε και το τελευταίο εμπόδιο στην κάθοδο του αίματος προς την καρδιά;

  2. Νομιζω οτι αυτο που εχει σημασια ειναι η λειτουργικοτητα των βαλβιδων συνολικα.
    Η φλεβικη ανεπαρκεια ειναι χρονια και μονιμη κατασταση. Το μεγεθος της ανεπαρκειας αυτης σε συναρτηση με τα χρονια που το εχεις κανουν την τελικη ζημια. Δεν ειναι μια οξεια κατασταση, οπως ενα εμφραγμα μυοκαρδιου.

    Αυτο που θεωρω σημαντικο, ειναι η ομαλη ροη του αιματος προς την καρδια, σαν ποσοτικη μετρηση. Και νομιζω οτι σε μια χρονια κατασταση, αυτο μετρα: περνα ομαλα το 80%? το 20%? Η στιγμιαια μετρηση ειναι μονον ενδεικτικη. Μπορει ακομα και παραπλανητικη.
    Ευχομαι καποιος να σκεφτει να κανει καποια 24ωρη -τουλαχιστον- παρακολουθηση αυτης της ροης σε ατομα που κανουν τις συνηθισμενες καθημερινες δραστηριοτητες τους, σε διαφορετικες συνθηκες, και σε διαφορετικους πληθησμους.
    Ειναι πολυ δυσκολο να γινει με υπερηχο. Ισως μ’ αυτο το μηχανημα πληθυσμογραφιας (το φανταζομαι σαν κολλαρο).
    Ο υπερηχος ειναι μια φωτογραφια. Σις χρονιες καταστασεις, αυτο που μετρα ειναι η “ταινια”.
    Πολλες φωτογραφιες ειναι φυσιολογικες, αλλα η “ταινια” εδειξε πολλα παθολογικα προβληματα
    Π.χ. καμπυλη σακχαρου, holter πιεσης, καρδιογραφικη παρακολουθηση αρρυθμιας

Leave a Comment