Thoracic Outlet Syndrome

Το σύνδρομο αφορά την παθολογική συμπίεση νεύρων και αγγείων άνω του θώρακα εξ αιτίας ανατομικών σημείων (για παράδειγμα, υπερτροφικοί μύες, διατεταμένα πλευρά, οστό που συμπιέζει αρτηρία κλπ.), με συνέπεια την εκδήλωση φλεβικών, αρτηριακών και νευρολογικών προβλημάτων, συχνά και πόνου, στα άνω άκρα (κεφάλι, λαιμός, χέρια, ώμοι, άνω θώρακας).

TOS

Είκοσι χρόνια πριν, το σύνδρομο θεωρήθηκε, παρά τη δυσκολία της διάγνωσής του, ύποπτο για την εκδήλωση νευροεκφυλιστικών παθήσεων, και υπήρχε γιατρός, ο Fernandez Noda, που “θεράπευε”, ανάμεσα σε άλλα, και ασθενείς με σκλήρυνση κατά πλάκας, ψάχνοντας να διορθώσει στενώσεις αγγείων ή νεύρων στη βάση του λαιμού, τις οποίες θεωρούσε υπεύθυνες για τη μειωμένη  παροχή αίματος στον εγκέφαλο, τη συσσώρευση σιδήρου και την εξαγωγή ελεύθερων ριζών.  Ο Dr. Noda έχει ήδη συζητηθεί παρακάτω:

Dr. Noda

Με αφορμή την επαναστατική ανακάλυψη του Ζαμπόνι, που δίνει βάση στην υπόθεση ότι παθολογικές στενώσεις φλεβών δημιουργούν ανεπάρκεια στον εγκέφαλο, ο Dr. Raul Poblete Silva, αγγειοχειρουργός από το Σαντιάγο (Χιλή), ενώνει σε ένα άρθρο το Thoracic Outlet Syndrome και το CCSVI.

Ο γιατρός μιλάει αρχικά για την ανατομική βάση του TOS (Thoracic Outlet Syndrome) και για τα συμπτώματα που προκαλεί αυτό: Πρώτον, νευρολογικά συμπτώματα (από συμπιέσεις νεύρων) συνοδεία πόνου στα άνω άκρα, παραισθησιών σε δάχτυλα-χέρια, κινητικών προβλημάτων ή αισθήματος βάρους στα χέρια, τρέμουλου, πονοκεφάλου, ημικρανιών, θολής όρασης, διπλωπίας, και κρύων άκρων (δάχτυλα, μύτη, αυτιά). Δεύτερον, αρτηριακά συμπτώματα (από συμπιέσεις αρτηρίας) όπως αλλαγές στο χρώμα της επιδερμίδας, ίλιγγος στάσης, επίμονες διπλωπίες ή tinnitus.  Τρίτα, τα φλεβικά συμπτώματα (από συμπιέσεις φλεβών), τα οποία συχνά μένουν και αδιάγνωστα εξ αιτίας της λιγότερο οφθαλμοφανούς φύσης τους και είναι αποτέλεσμα της αυξημένης φλεβικής πίεσης: πρήξιμο φλεβών στα άκρα, θρόμβωση κλπ.

Ακολουθεί επεξήγηση της ανατομικής βάσης του συνδρόμου και της δυνατότητας διάγνωσης των ασθενών (συμπεριλαμβανομένων των μεθόδων ακτινογραφίας και αγγειογραφίας, αλλά περιορισμένης χρήσης υπερήχου).  Καθώς το σύνδρομο παραμένει δυσδιάγνωστο, δε γνωρίζουμε ποιά είναι η συχνότητα εμφάνισής του στον πληθυσμό.  Αρκεί να αναφέρουμε, ωστόσο, τις ενδιαφέρουσες προεκτάσεις του συνδρόμου στη μελέτη της σκλήρυνσης.

Εμπνευσμένος από τις εργασίες του Zamboni, και με την πεποίθηση πως το TOS πρέπει να συμβάλλει στις νευροεκφυλιστικές παθήσεις, ο Dr. Silva πραγματοποίησε αγγειογραφία σε 85 ασθενείς με σκλήρυνση κατά πλάκας.  Οι ασθενείς βρέθηκαν να πάσχουν από αδιάγνωστο TOS φλεβικής προέλευσης με την εμπλοκή των σφαγίτιδων και την εκδήλωση παλινδρόμησης, και μάλιστα

This abnormal jugular blood  flow could be moderate to very intense and, up to our present knowledge, we understand that this is an overtly abnormal situation and definitely pathological.

Το εύρημα θεωρήθηκε παθολογικό, και εντυπωσιακό, αφού παλινδρόμηση στις σφαγίτιδες δεν εντοπίστηκε σε άλλους ασθενείς TOS που δεν είχαν MS.  Πίστη βέβαια ενός από τους θεράποντες ιατρούς του TOS, του Dr. Roos, ήταν η ανίχνευση ανατομικών ανωμαλιών που προκαλούν συμπιέσεις στις σφαγίτιδες/άζυγο και συνεπώς η χειρουργική αντιμετώπιση αυτών των ανωμαλιών – αντίθετα, διαδεδομένη γνώση στο CCSVI είναι πως, πέρα από περιπτώσεις ανατομικών συμπιέσεων των φλεβών, τα περισσότερα προβλήματα είναι εμβρυολογικής προέλευσης.

Η αγγειοπλαστική παραμένει, για αυτούς, επιλογή, εφόσον μπορεί να αντιστρέψει την παλίνδρομη ροή των φλεβών και να ελαττώσει την αυξημένη φλεβική πίεση στον εγκέφαλο και τη σπονδυλική στήλη.

TOS ή CCSVI, τα δεδομένα δείχνουν πως πολλά συμπτώματα της σκλήρυνσης υποχωρούν αν θεραπευτούν φλεβικές στενώσεις.  Τάδε έφη χειρουργός από Χιλή, και όχι χειρουργός από Ferrara.

  1. το παζλ συμπληρωνεται..

Leave a Comment