2nd ISNVD: περιλήψεις εργασιών.

Βοήθεια!  Δεν ξέρω τι να πρωτοσχολιάσω! Αυτό το συνέδριο μας ξεπερνάει.  Οι περιλήψεις εργασιών του ISNVD, τα πόστερ και τα διαγνωστικά πρωτόκολλα είναι διαθέσιμα:

Abstracts and posters

Αναφέρω μόνο τα συμπεράσματα από επιλεγμένες εργασίες – και αυτό θα συνεχίσω να κάνω, σε δόσεις, κάθε μέρα.  Ξεκινώ από το δεύτερο μισό του αρχείου, από τα πόστερ:

Charbel A. Habib: σε ασθενείς με ηλικία μικρότερη από 40 χρόνια, το 67% των RR είχε ανώμαλη συγκέντρωση σιδήρου σε περιοχές που μόνο το 1% των υγιών συνομηλίκων επεδείκνυε σίδηρο.

Jesper Hagemeier et al: αυξημένη εναπόθεση σιδήρου στη φαιά ουσία ασθενών με κλινικά μεμονωμένο επεισόδιο.

Zivadinov et al: η συγκέντρωση σιδήρου στη φαιά ουσία είναι καλύτερος δείκτης αναπηρίας, ανάλογος του EDSS.

Mandato et al: η αγγειοπλαστική βελτιώνει την σωματική και πνευματική ποιότητα ζωής των ασθενών, περισσότερο αυτών που έχουν την υποτροπιάζουσα ή την πρωτοπαθώς προϊούσα μορφή της νόσου, και λιγότερο των δευτεροπαθώς πασχόντων.  Περισσότερο ωφελημένοι είναι όσοι έχουν διεγνωσμένη σκλήρυνση για διάστημα μικρότερο των δέκα ετών.

Mandato et al: τα ευρήματα του υπερήχου (κριτήρια Zamboni) δε συμφωνούν με τα ευρήματα της επεμβατικής φλεβογραφίας – το πρωτόκολλο διάγνωσης που αποφασίσθηκε στο ISNVD είναι υπέρ της επεμβατικής φλεβογραφίας.

MH Al-Omari et al: η βαλβίδα της σφαγίτιδας έχει εξέχοντα ρόλο στην παθοφυσιολογία του CCSVI.  Η μορφολογία της ποικίλλει εξαιρετικά, αλλά κάθε ανωμάλη μορφολογία συνοδεύεται από αιμοδυναμική διαταραχή.

Zhong Y, et al: η συνολική ροή μέσω των σφαγίτιδων είναι ανάλογη της ολικής αιμάτωσης του εγκεφάλου – μειωμένη ροή μέσω των σφαγίτιδων ανάλογη της συνολικής υποαιμάτωσης του εγκεφάλου στους ασθενείς με MS.

W. Feng et al: η ροή αίματος μέσω των σφαγίτιδων είναι μειωμένη σε όσους ασθενείς με σκλήρυνση έχουν εξωκρανιακές στενώσεις.  Δεν έχει μελετηθεί αν το παράπλευρο δίκτυο είναι ικανό να διευθετήσει όλη τη ροή ή οι στενώσεις καταλήγουν να αυξάνουν την ενδοκράνια φλεβική πίεση.

Y Karmon et al: η χρήση IVUS ενδείκνυται για την ανίχνευση πολλαπλών ενδοαυλιακών ανωμαλιών κυρίως στην άζυγο, και λιγότερο στην αριστερή σφαγίτιδα και τη δεξιά σφαγίτιδα (εννοεί πως οι ανωμαλίες των σφαγίτιδων συνήθως δε χρειάζονται ενδοαγγειακό υπέρηχο για να ανιχνευθούν).

Jesper Hagemeier et al: σε είκοσι εφήβους ασθενείς με σκλήρυνση υπάρχει ένδειξη τόσο για ανώμαλη συγκέντρωση σιδήρου όσο και για ατροφία στη φαιά ουσία.

Salvi et al: η μακρόχρονη επίδραση της αγγειοπλαστικής σε 29 ασθενείς με την υποτροπιάζουσα μορφή της νόσου, από τους οποίους οι 13 έκαναν περισσότερες από μία επεμβάσεις λόγω επαναστένωσης, αξιολογήθηκε σημαντικά θετική σε όλους πλην τεσσάρων.  Στους 25, δηλαδή, μειώθηκε σημαντικά και το ποσοστό των υποτροπών και ο βαθμός αναπηρίας (δύο χρόνια μετά την επέμβαση ήταν σημαντικά μικρότερος σε σχέση με τον βαθμό αναπηρίας δύο χρόνια πριν την επέμβαση), αλλά σε τέσσερις ασθενείς αυξήθηκαν οι υποτροπές και η αναπηρία στη διετία.

Σταματάω για σήμερα εδώ, και με αφορμή την τελευταία εργασία του Salvi να αναφέρω κάποιες ιδέες μου, που τις υπέδειξε στην ουσία ο Schelling, σχετικά με την πιθανότητα υποτροπών μετά την αγγειοπλαστική.  Αν θεωρήσουμε πως αυτοί οι ασθενείς αποκατάστησαν σωστά όλα τα φλεβικά προβλήματα, πρέπει να λάβουμε υπόψη την ανεπάρκεια των βαλβίδων, που προκαλείται από το μπαλόνι το ίδιο.  Τι εννοώ: για να σπάσει το annulus, το οποίο συχνότατα είναι στην περιοχή της βαλβίδας, το μπαλόνι θα τεντώσει τις γλωχίνες της βαλβίδας στα τοιχώματα της φλέβας και θα καταστήσει αυτές, για αρκετό καιρό, ανεπαρκείς.  Δε θα λειτουργούν, και δε θα εμποδίζουν, συνεπώς, υπό συνθήκες, την επιστροφή αίματος προς τον εγκέφαλο.  Δεν ξέρω βέβαια αν αυτό δικαιολογεί υποτροπή ή μόνο μία προσωρινή επιδείνωση που βιώνουν αρκετοί ασθενείς τον πρώτο καιρό, μέχρι να ξεκολλήσουν οι βαλβίδες και να αρχίσουν να λειτουργούν κανονικά.  Το αναφέρω όμως γιατί είναι μία σοβαρή ανησυχία του Dr. Schelling, που δεν έχει μελετηθεί ακόμη ως πιθανή εστία επιδείνωσης.  Σε περσινό του μέηλ ο Dr. Schelling μου είχε πει πως είναι πιθανό το μπαλόνι να καταστρέψει τις βαλβίδες, αλλά είναι πιο πιθανό αυτές να μην καταστραφούν και να λειτουργούν ξανά φυσιολογικά.  Αν θυμάμαι καλά από τους δικούς μου υπερήχους, η μία γλωχίνα ξεκόλλησε έναν μήνα μετά την επέμβαση αλλά ήταν ακόμη ακίνητη και ανενεργή, ενώ τρεις μήνες μετά ήταν και οι δύο λειτουργικές.

Leave a comment ?

18 Comments.

  1. νομιζω το μελλον ηρθε σημερα, συγκεκριμενα!

  2. Είναι φοβερό μέσα σε 2 χρόνια τι εξέλιξη έχει υπάρξει.
    Με τον υπέρηχο δεν κατάλαβα ακριβώς τι θα γίνει.

  3. Αυτό που φαίνεται μέσα από τις εργασίες πολλών ερευνητών είναι πως άλλη εικόνα του CCSVI μπορεί να δίνει ο υπέρηχος, και άλλη, την πραγματική, η επεμβατική φλεβογραφία. Συγκριτικά, αξιόπιστη θεωρείται η δεύτερη, κατά προτίμηση με IVUS, αν και διατυπώνεται και το ερώτημα εξ αρχής: οι περισσότερες ανωμαλίες που επιτρέπει ο IVUS να διορθωθούν συμβάλλουν θετικά στην κλινική εικόνα ή όχι; Φαίνεται πως, πραγματικά, αρκεί η διάγνωση με σκλήρυνση για να προχωρήσει κανείς απευθείας σε φλεβογραφία, και να διατηρήσει τον υπέρηχο μόνο ως μέθοδο διάγνωσης θρόμβωσης. Ωστόσο αναθεωρήθηκε και το πρωτόκολλο υπερήχου, το οποίο φαντάζομαι, ως μη επεμβατική μέθοδος, θα εξυπηρετεί τυπικούς σκοπούς.

  4. Eννοείς ότι οι ανωμαλίες που φαίνονται μόνο με τον IVUS μπορεί να μην επηρεάσουν τη θετική κλινική εικόνα αν διορθωθούν κ να αρκεί η απλή φλεβογραφία;

  5. Ναι. Αυτό είναι μία πιθανότητα, όπως αναφέρεται στον επίλογο του πρωτοκόλλου της φλεβογραφίας:

    http://www.isnvd.org/files/Venography_Statement.pdf

    “Εξαιρετικής σημασίας είναι το ζήτημα εάν η αντιμετώπιση των στενώσεων που μπορούν να ανιχνευθούν μόνο με ενδοαγγειακό υπέρηχο και όχι με φλεβογραφία άνευ IVUS θα συμβάλουν θετικά στην κλινική εικόνα των ασθενών”.

    Νομίζω, βέβαια, πως ο τρόπος που τίθεται το ζήτημα δικαιολογεί περισσότερο την πιθανότητα ασθενείς να έχουν μείνει με λειψή διάγνωση και να έχουν πιθανές υποτροπές/επιδείνωση, αφού στην προτελευταία παράγραφο του πρωτοκόλλου αναφέρεται πως όση και να είναι η εμπειρία και ικανότητα του ιατρού, αυτά τα δύο δεν αγγίζουν την ευαισθησία του IVUS στην ανίχνευση ενδοαυλιακών ανωμαλιών.

    Άρα νομίζω πως ο επίλογος “πέφτει” περισσότερο σαν hint προς γιατρούς πως, αν οι ασθενείς σας δε βελτιώνονται ή επιδεινώνονται, ίσως να ευθύνεται η μη χρήση IVUS. Γι αυτό και αναφέρεται, στην προτελευταία παράγραφο πάλι, πως το CCSVI είναι κυρίως πάθηση “ενδοαυλιακών ανωμαλιών”.

  6. Έχει παρατηρηθεί όμως επιδείνωση κ μη βελτίωση ακόμα και με τη χρήση ivus.Αν όμως όλες οι επεμβάσεις γίνουν με ivus μπορεί κάποια ερωτήματα να απαντηθούν πιο εύκολα.

  7. Ναι. Εδώ όμως προκύπτουν δύο ζητήματα: δεν έχουμε μακροπρόθεσμα αποτελέσματα αυτών των ασθενών, που καταγράφουν επιδείνωση μετά την επέμβαση, ώστε να δούμε τί είδους επιδείνωση είναι αυτή και αν διαρκεί στον χρόνο, και δεύτερον, αυτό που έγραψα χθες σε σχόλιο, είναι διαφορετικός για κάθε ασθενή ο χρόνος στον οποίο οι βαλβίδες ξαναγίνονται λειτουργικές μετά την επέμβαση.

  8. Σίγουρα δεν μπορεί να υπάρχει επιδείνωση χωρίς ΧΕΝΦΑ.Έχουμε φτάσει στην πηγή και δεν μπορούμε να πιούμε νερό…Που θα πάει όμως;Ευχαριστώ Νeutralis.

  9. mortal_engine

    Ο Dr.Sclafani αναφέρει στο θέμα του στο thisisms ότι αναμένονται νέα μηχανήματα IVUS με ανάλυση έως 5 φορές μεγαλύτερη από τα υφιστάμενα. Με αυτά, και με τα επόμενα – γιατί μάλλον εκεί είναι το τεχνολογικό μέλλον της διάγνωσης ccsvi – θα λυθούν όλες οι απορίες περί αναγκαιότητας ή όχι του IVUS.

    Το καλύτερο: O Dr.Sclafani παραδέχεται με ενθουσιασμό τη μεγάλη επίδραση που του ασκεί πλέον η σκέψη του Dr.Schelling. Φαίνεται ότι η πρακτική διαδρομή του πρώτου τον οδηγεί στα θεωρητικά συμπεράσματα του δεύτερου. Κορυφαία σύγκλιση θεωρίας και πράξης. Βάλτε και πληθυσμογραφία στο μίξερ και θα έχετε κορυφαία αποτελέσματα.

  10. Το ivus που χρησιμοποιείται είναι σαν να είμαστε σε ένα σκοτεινό τούνελ κ φωτίζουμε με ένα φακό.ivus με 5 φορές μεγαλύτερη ανάλυση είναι σαν να είμαστε στο τούνελ κ το φωτίζουμε ακόμα περισσότερο.Αν το τούνελ είναι η φλέβα τότε με μεγαλύτερη ανάλυση μπορεί να φανούν βλάβες που δεν φαίνονται με τα ήδη υπάρχοντα ivus;Όταν λέμε αναμένονται ξέρουμε περίπου πότε μπορεί να αρχίσουν να χρησιμοποιούνται αυτά τα μηχανήματα;Λογικά θα χρειαστούν χρόνια.

  11. mortal_engine

    Μεγαλύτερη ανάλυση συνεπάγεται καθαρότερη εικόνα, άρα δυνατότητα εντοπισμού μικρότερων αντικειμένων. O Dr.Sclafani λέει ότι πρόκειται να προμηθευτεί ένα τέτοιο εντός του 2012 και ελπίζει να τον βοηθήσει στον εντοπισμό πρώιμων βαλβιδικών ανωμαλιών που, όπως εικάζει, ίσως έχουν οι ασθενείς με αρχική ΠΣ, κλινικά μεμονωμένο επεισόδιο ή ακτινολογικά μεμονωμένη βλάβη. Φυσικά, θα διευκολύνει και τον εντοπισμό μεμβρανών ή άλλων λεπτών ιστών εντός της φλέβας.

  12. Δηλαδή αν κατάλαβα καλά το IVUS II δεν θα έχει να προσφέρει κάτι καλύτερο στους ”παλιούς” της πάθησης ?

  13. mortal_engine

    Σε όλους θα προσφέρει, αφού και τώρα εντοπίζονται “ίχνη” που είναι δύσκολο να αξιολογηθούν. Του Sclafani του πήρε 9 μήνες μέχρι να αποφασίσει ότι κάποιες συγκεκριμένες “σκιές” στο IVUS είναι μάλλον μεμβράνες που πρέπει να αντιμετωπίζονται.

  14. Δηλ να αναμένουμε καταιγιστικές εξελίξεις? 🙄

  15. Οταν σε δύο χρόνια εχουν προχωρήσει τόσο φαντάζομαι τι έχει να γίνει στα επόμενα…

  16. Το ερώτημα είναι αν αυτή η αναμονή μας επιφέρει περισσότερες μη αναστρέψιμες βλάβες.

  17. Αυτό είναι το πρόβλημα ότι οι καταστροφές με χενφα συνεχίζονται.Θα είναι δύσκολα γι αυτούς που δεν έχουν χρήματα και δεν είναι τυχεροί.Τι δε θα δινα να πάθαινα τώρα σκπ ή ακόμα καλύτερα να μην την είχα πάθει ακόμα.

Leave a Comment