Functional Neurology: λιγότερες υποτροπές, μικρότερη αναπηρία μετά την αγγειοπλαστική

Δημοσιεύτηκε!  Σε περιοδική έκδοση Νευρολογίας αυτού του έτους, βρίσκεται εργασία του Zamboni σχετικά με την πρόοδο των ασθενών του δύο χρόνια μετά την αγγειοπλαστική.  Μιλάμε για είκοσι εννέα ασθενείς, αρκετοί από τους οποίους χρειάστηκαν και δεύτερη επέμβαση λόγω επαναστένωσης.

Ο ετήσιος αριθμός υποτροπών ήταν σημαντικά μειωμένος μετά την επέμβαση, αν και αυξήθηκε σε τέσσερις ασθενείς.  Ο βαθμός αναπηρίας στην κλίμακα EDSS ήταν σημαντικά χαμηλότερος δύο χρόνια μετά την επέμβαση, σε σχέση με το βαθμό αναπηρίας που σημειώθηκε δύο χρόνια πριν την επέμβαση, αν και αυξήθηκε σε τέσσερις ασθενείς.  Οι ααθενείς είχαν την υποτροπιάζουσα μορφή της νόσου.

Venous angioplasty in multiple sclerosis

Ένα από τα τεχνικά σημεία που θίγει η εργασία είναι πως η δεύτερη αγγειοπλαστική δεν επαναλήφθηκε νωρίτερα από τους 18 μήνες.  Παραμένει ασαφές γιατί 4 από τους 29 σημείωσαν επιδείνωση, ιδίως όταν, όπως αναφέρει η εργασία, “το αγγειακό αποτέλεσμα στο οποίο στοχεύαμε επετεύχθη” – προφανώς εννοεί την αποκατάσταση των στενώσεων.  4 από τους 29 είναι λίγοι περισσότεροι από το 10% του γενικού πληθυσμού που καταγράφει επιδείνωση ακόμη και μετά την αγγειοπλαστική.  Η εργασία δεν αναφέρει, βέβαια, αν υπήρχαν φλεβικά προβλήματα που έμειναν άλυτα.  Το γενικό συμπέρασμα παραμένει πως η αγγειοπλαστική είναι ασφαλής και επηρεάζει θετικά την πορεία της νόσου στην πλειοψηφία των ασθενών.

Leave a comment ?

10 Comments.

  1. Κλείνοντας ένα χρόνο μετά την αγγειοπλαστική, μπορώ να πω ότι πιστεύω ότι δεν είναι πολύ πιθανή επαναστένωση ειδικά σε τόσο μικρό χρονικό διάστημα και μάλιστα να επαναφέρει συμπτώματα.

    Πιστεύω ότι δεν έγινε ολόσωστα η αγγειοπλαστική απ’την αρχή.
    Τελικά, μόνο με εξειδικευμένη χρήση ivus θα μπορεί ο κάθε επεμβατικός να δηλώνει μετά ότι έγινε πλήρης αποκατάσταση του ccsvi.

  2. Άρχισαν τα όργανα…

  3. Μήτσο, τα όργανα άρχισαν όταν πρωτοάνοιξε το στόμα του ο Ζαμπόνι.

    Από τότε, οι διαφορές είναι στο τέμπο, στις δυναμικές κλπ. 😆

  4. Κι εγώ να προσθέσω πως, ιδωμένη η αγγειοπλαστική ως άλλο ένα “φάρμακο” για την MS, τα πάει πολύ καλύτερα από όλα: δε δουλεύει μόνο στο 33%, αλλά στο 86% των ασθενών τουλάχιστο (25 στους 29), μειώνοντας όχι μόνο τις υποτροπές, το μόνο μέγεθος για το οποίο κομπάζουν τα φάρμακα, αλλά και την πραγματική αναπηρία σε βάθος χρόνου, τη στιγμή που στην ίδια χρονική μονάδα, και παρά τη λήψη ανοσοτροποποιητικών, οι ασθενείς παρατηρούν επιδείνωση. Και τα καταφέρνει όλα αυτά όντας ασφαλέστερη από κάθε άλλο φάρμακο για την MS, με μηδαμινές παρενέργειες μακροπρόθεσμα.

    Να υποθέσω πως οι ασθενείς της μελέτης που βίωσαν επιδείνωση σε υποτροπές και αναπηρία πρέπει να εξακολουθούσαν να είχαν, λογικά, CCSVI; Ίσως όχι πρόβλημα ορατών στενώσεων, αλλά πρόβλημα ροής. Έχουμε δει ασθενείς με στενώσεις, αλλά ικανοποιητική ροή, οπότε μάλλον αυτά τα δύο πρέπει να διαχωρίζονται.

  5. Να προσθέσω ότι μετά την αγγειοπλαστική ΔΕΝ ΕΠΑΝΑΠΑΥΟΜΑΣΤΕ θέλει και μετά δουλειά , φυσικοθεραπείες κλπ

  6. Αυτό ακριβώς προσπαθώ να πείσω 1 κύριο 60 ετών που βελτιώθηκε μεν το πρόβλημα ισορροπίας που είχε, αλλά περίμενε ότι θα πετάει. 😉

    Όποιος απέκτησε ”μόνιμη” βλάβη, θα πρέπει να κάνει σωστή αποκατάσταση και ό,τι καταφέρει να πετύχει.

    Το να σταματάει η εξέλιξη της νόσου δεν είναι και λίγο πράγμα.

  7. To na stamataei h ekseliksh ths nosou einai to basiko gia emena..

  8. Έτσι είναι. Ακόμη και οι ασθενείς που είναι σε αναπηρικά καροτσάκια εκτιμούν την καθαρή σκέψη, την έλλειψη κόπωσης, πονοκεφάλων ή συχνουρίας μετά την αγγειοπλαστική. Η ποιότητα ζωής βελτιώνεται, ακόμη και όταν οι νευρολογικές βλάβες δεν αντιστρέφονται. Και αυτό είναι ανεκτίμητο σε χρόνιες ασθένειες. Eίναι άλλο να μη μπορείς να περπατήσεις, αλλά να υποφέρεις και από κατάθλιψη, ζάλη, δυσκαταποσία και κακό ύπνο ταυτόχρονα, και άλλο να βασίζεσαι σε καροτσάκι αλλά να έχεις μυαλό καθαρό, ύπνο καλό, χώνεψη σωστή, ούρηση ελεγχόμενη. Οι περισσότεροι βλέπουν στη σκλήρυνση μόνο έναν άνθρωπο που δεν περπατάει, αγνοώντας πως ο δρόμος μέχρι εκείνο το στάδιο είναι γεμάτος καθημερινά ενοχλητικά λιγότερο ορατά αλλά αυξανόμενα συμπτώματα.

  9. Ναι Μαρία έχεις δίκιο, αλλά μη ξεχνάς ότι ο κόσμος δεν ξέρει όλα τα συμπτώματα της σκπ.
    Ξέρουν και αντιλαμβάνονται μόνο αυτά που φαίνονται, δηλαδή τα κινητικά προβλήματα.

    Δυστυχώς αυτό κάνουν και οι νευρολόγοι στην εξέταση.

    Είναι από δύσκολο έως κάποιες φορές ακατόρθωτο να εξηγήσεις σε κάποιον που δεν έχει την ασθένεια, πώς είναι η αίσθηση της κόπωσης, της ζαλάδας, της μη καθαρής σκέψης, το να ξεχνάς, το να χάνεις τα λόγια σου, το πώς αισθάνεσαι σε ζέστη και κρύο κλπ.

    Μήτσο μη με παρεξηγήσεις, απλά τα πράγματα δυστυχώς έτσι είναι. 🙂

    Επίσης όμως, πρέπει να πούμε ότι, ένα άτομο που έχει κινητικά προβλήματα, σίγουρα θα παρακάλαγε να είχε όλα τα υπόλοιπα.
    Αυτά ας τα δουν οι νευρολόγοι που θα μπορούσαν να μην περιμένουν 10 χρόνια με τρυπήματα για να ψαχτούν.

  10. PM den nomizw oti diafwnoume kapou gia na se pareksigisw alla kai na diafwnousame den uparxei logos na se pareksigisw.

    Oi neurologoi den psaxnontai giati den uparxei logos na psaxtoun (skepsou to ligo).

Leave a Comment