Προκαταρκτικά αποτελέσματα της αγγειοπλαστικής στους ασθενείς της British Columbia

Η παρακάτω εργασία ξεκινάει, λανθασμένα, με ένα δεδομένο, που δε θα έπρεπε να είναι αυτονόητο: πως όλοι οι γιατροί, σε όλο τον κόσμο, αυτή τη στιγμή, θεραπεύουν το CCSVI με τον ίδιο τρόπο.

British Columbia CCSVI Registry: Preliminary Survey Results

‘Εχουν όλοι IVUS? Όχι.  Όσοι έχουν, τον “διαβάζουν” με τον ίδιο τρόπο;  Χμ… Έχουν κάνει όλοι οι γιατροί τουλάχιστο εκατό επεμβάσεις;  Απεικονίζουν τη νεφρική φλέβα ως μέρος της διάγνωσης; Και έπειτα, τί μπαλόνια χρησιμοποιούν, και με πόση πίεση;  Είναι δεδομένο πως, είτε πας στην Ινδία, είτε στον Dr. Sclafani, θα σου βρουν τα ίδια προβλήματα και θα τα θεραπεύσουν με τον ίδιο τρόπο?

Νομίζω αυτή η παρανόηση υπάρχει και σε νευρολόγους, και σε ασθενείς.  Όλοι νομίζουν ότι το CCSVI ανακαλύφθηκε μαζί με τη λύση του – λες και είναι εύκολο να φτάσεις από την υπόθεση “το πρόβλημα είναι η ροή” στο συμπέρασμα “αυτές τις στενώσεις θα θεραπεύσω”.

Στον Καναδά γνωρίζετε πως δεν συνιστάται η αγγειοπλαστική του CCSVI, μέχρι να συγκεντρωθούν ενδείξεις πως αυτή η νοσολογική οντότητα υπάρχει και έχει σχέση με τη σκλήρυνση.  Εξ αιτίας αυτής της απαγόρευσης της αγγειοπλαστικής, πλήθος Καναδών κατέφυγαν σε κέντρα του εξωτερικού για διάγνωση και θεραπεία.  Η παρούσα έρευνα λοιπόν συγκεντρώνει ένα πλήθος ασθενών της British Columbia – άλλος πήγε στο Μεξικό, άλλος στην Καλιφόρνια, άλλος στην Ιταλία – για να δει τί απέγιναν οι Καναδοί ασθενείς μετά την επέμβαση, τί είδους βελτιώσεις είχαν, αν είχαν, και τί επιπλοκές.

Όπως βλέπετε, το μείγμα είναι εξαιρετικά ανομοιογενές ως προς τη διάγνωση και θεραπεία που έλαβε, αλλά αυτό δε σχολιάζεται ως παράγοντας που εμποδίζει την έρευνα να δείξει μία σαφή τάση υπέρ ή κατά της αγγειοπλαστικής.

80 ασθενείς απάντησαν σε ερωτηματολόγια που τους δόθηκαν σχετικά με την κατάστασή τους προ και μετά την αγγειοπλαστική.  Μία γενική εικόνα που βγήκε προς τα έξω είναι πως όσοι καταγράφουν βελτιώσεις, άλλοι τόσοι καταγράφουν επιδείνωση ή σταθερή κατάσταση.  Βελτιώσεις στην κόπωση υπάρχουν, και η επέμβαση θεωρήθηκε “εξαιρετικά χρήσιμη” από την πλειοψηφία, αλλά και πάλι δε μπορώ να πάρω στα σοβαρά ένα survey που βάζει στο ίδιο τσουβάλι φιλότιμους μεν, αλλά τόσο διαφορετικούς μεταξύ τους γιατρούς, Ινδούς, Αμερικάνους, Πολωνούς.  Προφανώς είναι survey που συντάχτηκε από κάποιον που δεν έχει δει αναλυτική φλεβογραφία του CCSVI – το όνομα Traboulsee, νευρολόγος, που φιγουράρει πάνω πάνω είναι μάλλον αποθαρρυντικό.

  1. Ωστόσο αυτή η σύγχυση προς το παρόν έχει σαν θύμα της τον end-user και δικαιολογεί το επιχείρημα “πρέπει να γίνουν περισσότερες μελέτες”. Δεν παίρνω θέση υπέρ ή κατά.

    – Δικαιολογώ τους διστακτικούς. Χρειάζεται πολλή έρευνα απο τη δική τους πλευρά.

    – Δεν δικαιολογώ όσους προσπαθούν να εξαγάγουν συμπεράσματα από τόσο ανομοιογενή δεδομένα. Το ότι “χρειάζεται περισσότερη έρευνα” δε σημαίνει ότι μέχρι να γίνει, όλα τα συμπεράσματα πρέπει να είναι αρνητικά.

Leave a Comment