Θρομβωτική μικροαγγειοπάθεια συσχετίζεται με ιντερφερόνη βήτα

Το άρθρο το έστειλε η aliki και επισημαίνει πως περιπτώσεις θρομβωτικής μικροαγγειοπάθειας – παθολογίας που καταλήγει σε θρόμβωση τριχοειδών και αρτηριδίων – συσχετίζεται με τη χρήση ιντερφερόνης βήτα σε ασθενείς με σκλήρυνση, για τους οποίους κανένας άλλος αιτιακός ρόλος πλην της λήψης του φαρμάκου δεν εντοπίστηκε.

Thrombotic Microangiopathy Associated with Interferon Beta

Αναφέρεται και ένα περιστατικό που κατέληξε έπειτα από χρόνιες αλλαγές όπως αυξημένη πίεση, αιματολογικές αλλαγές και νεφρικές βλάβες.  “Η θρομβωτική μικροαγγειοπάθεια είναι συνεπώς μία σοβαρή και πιθανόν μοιραία επιπλοκή που προέκυψε εκ των υστέρων σε θεραπεία ανασυνδυασμένης ιντερφερόνης βήτα”.

  1. Τι καλοί αυτοί οι νευρολόγοι που τις γράφουν σαν να μη συμβαίνει τίποτα και σου λένε κιόλας πως είναι για το καλό σου ..
    Ομολογώ πάντως οτι το ίντερνετ σώζει ζωές . Όταν αρρώστησα δεν υπήρχε όλη αυτή η πληροφόρηση όπως υπάρχει σήμερα . Τώρα ο νεοδιαγνωσθείς ασθενής δεν θα πέσει σαν το κοτόπουλο να κάνει επιζήμιες για τον οργανισμό του ενέσεις όπως έκανα εγώ πριν 10 χρόνια .

  2. Άσε aliki, τέσσερα χρόνια μετά ακόμη είμαστε οι τρελοί του χωριού.

    Οι ασθενείς πάσχουν με βεβαιότητα από το σύνδρομο της Στοκχόλμης: είναι όλοι ερωτευμένοι με τους βιαστές τους – “Ο όμηρος συνήθως αντιλαμβάνεται τις προσπάθειες όσων επιδιώκουν να τον σώσουν, ως ενέργειες
    που πιθανώς θα τον βλάψουν αντί να επιτύχουν την απελευθέρωσή του”.

    Είναι μηχανισμός άμυνας, έχουν πεπειστεί πως η επιβίωσή τους εξαρτάται από τους “βιαστές” και κάνουν ό,τι μπορούν για να σε αποτρέψουν να τους βοηθήσεις.

  3. Δηλαδή μόνο το ανάποδο μπορεί να γλυτώσει τους ασθενείς με ΣΚΠ, το σύνδρομο της Λιμα (όπου ο θύτης – απαγωγέας αναπτύσει, έντονα συναισθήματα συμπάθειας για το θύμα – όμηρο και το απελευθερώνει). Οπότε ζήτω που καήκαμε!

Leave a Comment