Εξωκρανιακή φλεβική παθολογία: ένας ενδεχόμενος λόγος νευροεκφυλισμού

Από τον καθηγητή Paolo Zamboni.

Extracranial venous pathology.
A potential contributor to neurodegeneration

Τα εμπόδια στη φλεβική απορροή του ΚΝΣ μέσω των σφαγίτιδων φλεβών και της αζύγου καταλήγουν σε έναν συνολικά αυξημένο χρόνο κυκλοφορίας του αίματος – στο ISNVD στη Νάπολι συζητήθηκε πως, για τον εγκέφαλο, αυτός είναι 2.78 sec στους υγιείς και 4.87 sec στους ασθενείς με MS.

Σε παλαιότερό του tweet στα social media (μόλις το ξαναβρώ, θα το επισυνάψω εδώ) ο καθηγητής Zamboni είχε πει πως μία μόνο στένωση ή πολλές μικρές στενώσεις δεν αρκούν να αυξήσουν τη φλεβική πίεση τόσο ώστε αυτή να οδηγήσει σε παθολογικές αλλαγές την κυκλοφορία στον εγκέφαλο – αντίθετα, πολλές σοβαρές στενώσεις μπορούν να το κάνουν αυτό.

Πολλές σοβαρές στενώσεις σημαίνει CCSVI.  Και είναι δύο, τουλάχιστο, οι σοβαρές συνέπειες του CCSVI για το κεντρικό νευρικό σύστημα:

1.  γενικευμένη υποαιμάτωση του εγκεφάλου, και συνεπώς μείωση της δυνατότητας επανόρθωσης των βλαβών, καθώς και πιθανή συσσώρευση σιδήρου – σημείωση δική μου: γι αυτό και θεραπείες σαν τις νευροτροφίνες, την ελ-μυελίνη, τα βλαστοκύτταρα δε μπορούν να ευδοκιμήσουν μακροπρόθεσμα, όσο υπάρχει CCSVI, δηλαδή υποπαροχέτευση αίματος στον εγκέφαλο.  Πρέπει να παύσεις το CCSVI για να ελπίζεις σε πορεία αποκατάστασης.

2.  μειωμένη κυκλοφορία του εγκεφαλονωτιαίου υγρού.  Στη σκλήρυνση, έχει βρεθεί πως όσες περισσότερες οι στενώσεις, τόσο χαμηλότερη η κυκλοφορία του ΕΝΥ, και συνεπώς τόσες περισσότερες οι εστίες στη λευκή ουσία και τόσο μικρότερο το διάστημα που χρειάζεται για να περάσει κανείς από την κατάσταση “μεμονωμένο επεισόδιο”, στη βέβαιη διάγνωση με MS.  Στην Alzheimer’s, έχει βρεθεί πως ο αριθμός των εστιών των ασθενών σχετίζεται με τη μειωμένη ταχύτητα κυκλοφορίας του ΕΝΥ.

Αντίθετα, έχει δειχθεί πως η αγγειοπλαστική επηρεάζει θετικά την κυκλοφορία του εγκεφαλονωτιαίου υγρού.

Αμφότερα δεδομένα χρήζουν περισσότερης επιστημονικής έρευνας.

Leave a Comment