Around the world, around the world: CCSVI and Australia

Χιλιόμετρα μακριά, στη Μελβούρνη, αλλά λίγες ώρες μόνο πίσω, ολοκληρώθηκε επιστημονική συνάντηση στο Κολλέγιο Φλεβολογίας με συνεδρία αφιερωμένη και στο σύνδρομο της Χρόνιας Εγκεφαλονωτιαίας Φλεβικής Ανεπάρκειας.  Ο καθηγητής Zamboni ήταν παρών, ανάμεσα σε γιατρούς και ασθενείς που μίλησαν για την κατάσταση του CCSVI στη χώρα τους.  Έχει ενδιαφέρον η παρουσίαση μίας ασθενούς, της Kerry Cassidi.   Downunder, τα προβλήματα και οι προσδοκίες είναι μία από τα ίδια με ό,τι συμβαίνει στο κέντρο του κόσμου.

A Patient’s Perspective

34 χρονών γυναίκα, με καθετήρα, για τις ανάγκες της ούρησης, με μπαστούνι για υποστήριξη στο περπάτημα και αδυναμία να περπατήσει περισσότερα από 300 μέτρα με τη μία, με πόνο, κόπωση, και επιθετική μορφή σκλήρυνσης.  Η Kerry έκανε Tysabri, ωστόσο βίωνε συνεχή επιδείνωση και είχε αναγκαστεί να σταματήσει και την εργασία της.  Αποφάσισε να ψάξει για υπέρηχο στη Μελβούρνη όταν ξεκίνησε η εξέταση για CCSVI τον Φεβρουάριο του 2010 με τη λογική πως, αν έχει φλεβικά προβλήματα, οποιαδήποτε σχέση και αν έχουν αυτά με την MS, σίγουρα θα κάνουν τη νόσο χειρότερη.

Ο υπέρηχος ήταν θετικός για CCSVI και έναν μήνα αργότερα υποβλήθηκε σε φλεβογραφία (Μάρτιος 2010), χωρίς ωστόσο πολλές προσδοκίες.  Εντούτοις, μετά την αγγειοπλαστική οι βελτιώσεις ήρθαν: οπτική οξύτητα, μείωση κόπωσης και cog fog, ζεστά άκρα, μείωση σπαστικότητας.  Μέχρι τον Ιούνιο του ίδιου έτους, μπορούσε να διανύει πλέον 3 χιλιόμετρα, και να περπατάει χωρίς μπαστούνι, να έχει καλύτερη μνήμη και αντοχή σε κάθε δραστηριότητα και να μην έχει ανάγκη τα φάρμακα.  Στην πρώτη της επαναστένωση (Ιούλιος 2010) δεν επανήλθαν όλα τα συμπτώματα που είχε πριν.  Έκανε και δεύτερη και τρίτη αγγειοπλαστική  (Δεκέμβριος 2010) για να διορθώσει βαλβιδικό πρόβλημα στις σφαγίτιδές της, ενώ η γνώμη του γιατρού της ήταν πως δεν είναι απίθανο οι ασθενείς να χρειάζονται 2 και 3 αγγειοπλαστικές, αφού η επαναστένωση είναι συχνή – αυτό είναι κάτι που προσπαθούν να αποφύγουν οι επεμβατικοί, χρησιμοποιώντας μεγαλύτερα μπαλόνια.

Φαίνεται, παρ’όλα αυτά, πως τα οφέλη που αποκόμιζε όσο καιρό οι φλέβες της είχαν καλή ροή ήταν περισσότερα από την επιδείνωση που της έφεραν οι επαναστενώσεις, αφού σήμερα, έναν χρόνο μετά την πρώτη αγγειοπλαστική, δεν έχει βιώσει νέο σύμπτωμα σκλήρυνσης και δεν έχει ενεργές εστίες στη μαγνητική της.

Καμία φορά δεν ένιωσε πως η επέμβαση, στην οποία υποβάλλεται, είναι επικίνδυνη.  Ωστόσο και στη χώρα της, οι Νευρολόγοι φωνάζουν πως η σχέση του CCSVI με την MS δεν έχει αποδειχθεί, και η αγγειοπλαστική είναι γεμάτη ρίσκα.  Οι Νευρολόγοι δεν πιστεύουν στο CCSVI.

Τί σχέση έχει η πίστη με την αλήθεια;  Γίνεται χρήση του ρήματος “πιστεύω” για καταστάσεις μεταφυσικές, υποκείμενες σε προσωπικές αντιλήψεις.  Για φυσικές και αποδείξιμες καταστάσεις έχουμε το ρήμα γνωρίζω.  Έτσι, γνωρίζουμε πως, οποιαδήποτε σχέση και αν έχει το CCSVI με την MS (όλο και συσφίγγεται η αιτιακή, by the way) το γεγονός πως ένας ασθενής με σκλήρυνση πάσχει ταυτόχρονα και από φλεβική ανεπάρκεια δεν είναι γνώση που πρέπει να περνάει απαρατήρητη, ούτε κατάσταση που πρέπει να μένει αθεράπευτη.  Οι ασθενείς με MS που έχουν διαπιστωμένα αγγειακά προβλήματα σε οποιοδήποτε στάδιο της νόσου τους, έχουν περισσότερες πιθανότητες να εξελίξουν κινητικές δυσκολίες, αναφέρει εργασία Καναδών, με την οποία κλείνει η Kerri την προφορική παρουσίασή της.

  1. Θα κάνω και πάλι τον κακό και θα σημειώσω ότι ο βαθμός της ανακούφιση των συμπτωμάτων που βίωσε η ασθενής ΔΕΝ είναι ο κανόνας. Είναι σίγουρα μια ενδιαφέρουσα περίπτωση αλλά, προφανώς, η νόσος της ήταν έντονα φλεγμονώδης.

    Άποψή μου είναι ότι οι προσδοκίες καλό είναι να παραμένουν κοντά στην πραγματικότητα, μέχρι να εξακριβωθούν επακριβώς οι μηχανισμοί που συνηγορούν σε αυτό το αποτέλεσμα.

Leave a Comment