Generation C.

Let’s coin a phrase: οι σημερινοί τριαντάρηδες που είναι φρέσκιοι στη διάγνωση της MS είναι τα παιδιά της generation x (μεταπολεμική γενιά στην Ελλάδα), μεγάλωσαν ως generation y (γενιά των δικτύων και της τεχνολογίας) και έπονται, πίσω τους, τα παιδιά της generation z (τελευταίο γράμμα της αλφαβήτας, που σηματοδοτεί τη γενιά που ήταν παιδιά όταν συνέβη το τέλος της ιστορίας στον δυτικό κόσμο, η πτώση των Δίδυμων Πύργων).  Εν ολίγοις, οι σημερινοί τριαντάρηδες  που μόλις διαγνωσθήκαμε με MS είμαστε η γενιά y αλλά και η γενιά c – όπου c, η αρχή του τέλους της σκλήρυνσης και η αρχή του ccsvi.

H γνώμη μου είναι πως αυτή η γενιά δεν έχει προλάβει να συσσωρεύσει αναπηρίες, καθότι φρέσκια στην πάθηση, και ίσως δε συσσωρεύσει και μελλοντικά, δεδομένης της εξάπλωσης της γνώσης του ccsvi, είναι η γενιά όμως που θα έχει ακόμη δυσεπίλυτα αγγειακά προβλήματα, έως ότου εξελιχθεί η τεχνογνωσία και προταθούν ιδέες μονιμότερες, αν υπάρχουν, της αγγειοπλαστικής με μπαλόνι για την ασφαλή διάνοιξη των στενωμένων φλεβών. 

Είναι η γενιά που θα μιλάει για την MS όχι με τον ίδιο φόβο του άγνωστου, όπως γινόταν στο παρελθόν, αλλά με γνώσεις αγγειακές επί του θέματος.  Ακόμη κι αν η αιτιακή σχέση της σκλήρυνσης με τη ΧΕΝΦΑ δεν έχει αποδειχθεί στα εργαστήρια, οι σημερινοί ασθενείς έχουν τη δυνατότητα να επιλέξουν την πρόταση του CCSVI έναντι των ανοσοτροποποιητικών.  Ακόμη κι αν δεν επιλέξουν την αγγειοπλαστική, το να μην επιλέξουν λανθασμένες φαρμακευτικές προτάσεις, ακριβώς επειδή διάβασαν και ενημερώθηκαν για το CCSVI, είναι κέρδος.  Υπάρχουν περισσότερες ανέκδοτες πηγές για τη βελτίωση των ασθενών μετά την αγγειοπλαστική, και λιγότερες επίσημες.  Ακόμη κι έτσι όμως, τί είναι η ιατρική και κάθε επιστήμη παρά common sense organized in a scientific way?

Το CCSVI μιλάει στην καρδιά του common sense.  Της κοινής λογικής, έναντι της κενής λογικής.

Χάρη στη φιλολογία του CCSVI, διαπιστώνω όλο και περισσότερες νευρολογικές πηγές να μην αναφέρονται πλέον στην σκλήρυνση ως αυτοάνοση, αλλά ως νόσο αγνώστου αιτιολογίας.  Επιτέλους.  Τί πείραζε, δηλαδή, και τα προηγούμενα χρόνια οι Νευρολόγοι να είναι τουλάχιστο by the book στους ορισμούς τους και να ανακοινώνουν μόνο αυτά που ήξεραν για την σκλήρυνση στον ασθενή, αυτά τα λίγα δηλαδή, και όχι αυτοάνοσες βεβαιότητες και δήθεν πετυχημένα φάρμακα;  Μπορεί να είναι ιδέα μου, αλλά όλο και συχνότερα πέφτω στο διαδίκτυο πάνω σε papers που δηλώνουν πόσο άσχημη ασθένεια είναι η σκλήρυνση, πόσο μας διαφεύγει η αιτιολογία της και πόσο επείγον είναι να βρεθεί λύση.  Το CCSVI, αν μη τι άλλο, νομίζω ήταν το ξυπνητήρι των συνειδήσεων.

Ιnternet Journal

Σε διαδικτυακό περιοδικό της Επεμβατικής Ιατρικής διάβασα, από χέρι/στόμα Νευρολόγων, πως

MS is a nightmare for both patient and practicing neurologist. It is an unpredictable disease that brings an enormous physical, emotional and financial burden on patients, family, relatives, friends and society in general.

και πως

The most prevalent hypothesis regarding the pathophysiological basis for MS is that it is an autoimmune inflammatory disease triggered by Environmental factors and genetic predisposition.

Χωρίς να εγκρίνουν ακόμη τις αγγειοπλαστικές, αλλά θεωρώντας άξια έρευνας τη θεωρία CCSVI, οι εν λόγω Νευρολόγοι διατυπώνουν την αυτοανοσία ως υπόθεση επίσης, και φανερά εύχονται το μέλλον να μην τους κρίνει αυστηρά:

It can only be hoped that the future will not judge us as irresponsible when we choose not to evaluate established procedures in the same way, on the (in my opinion undefensible) grounds that it is ‘unethical’.

Μία τέτοια ευχή υποκρύπτει πιθανόν και μία ανασφάλεια.  Ακόμη και οι ελπίδες, στο κυνικό και στυγνό πεδίο της επιστήμης, μετρώνται αυστηρά με νούμερα: πόσες λιγότερες εστίες, πόσες υποτροπές και πόσες βελτιώσεις.  Η generation c θα ζήσει περισσότερο τους Αγγειολόγους/Επεμβατικούς από ότι, πιθανόν, τους ίδιους τους Νευρολόγους.  Η generation x, όμως, που έζησε τους Neuros και ζει σήμερα και τα λάθη τους έχει, φοβάμαι, το δικαίωμα να βάλει πρώτη τον λίθο και τώρα και στο μέλλον.

Leave a Comment