Ανατομικές συμπιέσεις στις έσω σφαγίτιδες και ολική απουσία ροής

Οι ιταλοί γιατροί της έρευνας που μου έστειλε η aliki (danke!) έκαναν ένα λογισμικό για να συγκεντρώσουν συμβολοποιημένες όλες τις πιθανές ανωμαλίες στις σφαγίτιδες και για να δουν πόσοι από τους ασθενείς με MS/CCSVI έχουν συμπίεση της σφαγίτιδας από έξω, και όχι ενδοφλεβική ανωμαλία.

Incidence of anatomical compressions of the internal jugular veins with full block of their flow in patients with CCSVI and MS

Για τα σύμβολα, δείτε σελίδα 4 της εργασίας τους.

Για το ποσοστό εξωφλεβικής συμπίεσης, διαβάστε παρακάτω.  Στην αλλαγή από την ξαπλωτή στην όρθια θέση ανιχνεύονταν περισσότερες συμπιέσεις, που συνολικά έφτασαν τους 232 ασθενείς (48%).  Επίσης αλλαγές συνέβαιναν κατά την κίνηση του κεφαλιού δεξιά και αριστερά.

Δεν ευθύνεται μόνο ο ωμοϋοειδής μυς για αυτές τις συμπιέσεις, αναφέρουν, αλλά και ο σκαληνός (κυρίως για τις συμπιέσεις στην περιοχή J1), και ο στερνομαστοειδής για την περιοχή J3. Προβλήματα προκαλούνται, επίσης, αν υπάρχει εκτόπιση σπονδύλου στην περιοχή C1-C2 του αυχένα – εκεί μπλοκάρεται η ροή από τις σπονδυλικές, αλλά και από την έκφυση της σφαγίτιδας στο κεφάλι.

Για άλλη μία φορά, αναδεικνύεται πόσο δύσκολο έργο είναι αυτό τη σωστής διάγνωσης του CCSVI, και πόσο ανεπιτυχώς αντιμετωπίζονται πολλές επαναστενώσεις, αφού η αγγειοπλαστική δεν είναι λύση αν υπάρχει συμπίεση.  Αυτό οφείλουν να το κατανοήσουν οι ασθενείς: ακόμη και όταν η αγγειοπλαστικη αποτυγχάνει, το CCSVI εξακολουθεί να είναι η αιτία της MS.  To CCSVI είναι πρώτα απ´ όλα θεωρία προέλευσης της MS, και όχι θεραπεία.  Η αγγειοπλαστική δεν είναι θεραπεία της σκλήρυνσης και των νευρολογικών προβλημάτων, αλλά θεραπεία της ροής, η οποία ευθύνεται για τα προβλήματα.  Είμαστε στο δυσάρεστο σημείο ακόμη να μη μπορούμε να θεραπεύσουμε τη ροή.

Οι βαλβίδες στις σφαγίτιδες των υγιών

Είχα αμιγώς βαλβιδικά προβλήματα στη δεξιά σφαγίτιδα και άζυγο – δεν είχα webs, septum, membranes ή συμπιέσεις.  Είχα βαλβίδες ακίνητες, ανελαστικές και thick, που εμπόδιζαν τη ροή 90% δεξιά (στην αγγειοπλαστική διακρινόταν ένα σφιχτό δαχτυλίδι στο μπαλόνι) και 50% στην άζυγο.  Εκείνη την εποχή (2011) είχαν καταλήξει οι γιατροί πως τα περισσότερα προβλήματα στο CCSVI είναι στη βαλβίδα – είτε η ίδια η βαλβίδα, είτε ιστοί γύρω της.

Τα θυμίζω αυτά, γιατί στις σφαγίτιδες των υγιών μία περσινή έρευνα έδειξε πως οι βαλβίδες είναι όλες ευκίνητες.  Άλλοτε έχουν μία γλωχίνα, άλλοτε δύο, αλλά παραμένουν εύκαμπτες και ελαστικές.  Κανείς υγιής από τους 83 που εξετάστηκαν με υπέρηχο δεν είχε ακίνητη βαλβίδα.  Σε 13 δεν υπήρχαν καν βαλβίδες, σημάδι πως η εξέλιξη/όρθια στάση οδηγεί ίσως σε απώλεια αυτού του χαρακτηριστικού.  Σε 38 απουσίαζε βαλβίδα στη μία από τις δύο σφαγίτιδες, και μάλιστα στην όρθια θέση η βαλβίδα παρέμενε πάντα ανοιχτή, ανεξάρτητα από τον ρυθμό της καρδιάς.

Human Internal Jugular Valve M-mode Ultrasound Characterization

Θρομβωτικές διαδικασίες στη σκλήρυνση και εγγενής ανοσολογική αντίδραση

Δεν την καταλαβαίνω αυτή την εργασία.

Από τη μια δέχεται πως η σκλήρυνση, όπως προκύπτει από μελέτες, συνδέεται με πιθανότητες φλεβικής θρομβοεμβολής, εγκεφαλικής θρόμβωσης, υποαιμάτωσης εγκεφάλου και συρρίκνωσης φλεβικού δικτύου στο κεφάλι, αλλά από την άλλη δε δέχεται πως το CCSVI μπορεί να εξηγήσει κάτι από τα παραπάνω, με το επιχείρημα πως

The CCSVI theory explains the perivenular pattern of MS lesions by extravasation and degradation of erythrocytes due to blocked venous drainage with consequent iron deposition causing the inflammatory demyelinating lesions. However, the perivenular distribution of MS lesions, named “Dawson’s fingers”, prevalently around the ventricle-based brain veins, has long been thought to be the result of inflammation and coagulation around the major axis of medular veins (Fog, 1965).

Μεταφράζω:

Η θεωρία του CCSVI εξηγεί την περιφλεβική κατανομή των εστιών στη σκλήρυνση μέσω εξώθησης και αποδόμησης ερυθρών κυττάρων, εξ αιτίας στενώσεων στη φλεβική απορροή, με συνέπεια την εναπόθεση σιδήρου που προκαλεί τις φλεγμονώδεις απομυελινωτικές εστίες.  Ωστόσο, η περιφλεβική κατανομή των εστιών στη σκλήρυνση, με την ονομασία Dawson’s fingers, κυρίως περιμετρικά των φλεβών της κοιλίας στο κεφάλι, θεωρούνταν διαχρονικά το αποτέλεσμα της φλεγμονής και πήξης του αίματος γύρω από τον άξονα των medullary veins.

Δηλαδή, το γιατί οι εστίες εμφανίζονται περικοιλιακά στη σκλήρυνση, μία κατανομή που μόνο η θεωρία της ΧΕΝΦΑ μπορεί να εξηγήσει μιας και αυτή η κατανομή (Dawson’s fingers) είναι μοναδική στην MS, το εξηγούν ως εξής: “μα γιατί εκεί δρα με φλεγμονή και πήξη αίματος το ανοσοποιητικό, εμείς αυτό λέμε τόσα χρόνια τώρα”.

Η απάντηση στην ερώτηση “γιατί το ανοσοποιητικό χτυπάει με εστίες περικοιλιακά;”, είναι, για τη νευρολόγο συγγραφέα, “γιατί το ανοσοποιητικό χτυπάει με εστίες περικοιλιακά”.

Επίσης η νευρολόγος λέει το κορυφαίο πως ακόμη και οι βραχύβιες βελτιώσεις των ασθενών μετεπεμβατικά οφείλονται στην ηπαρίνη που παίρνουν, ή την όποια αντιπηκτική αγωγή, η οποία βοηθά τις θρομβωτικές διαδικασίες που συμβαίνουν στον εγκέφαλο.  Γιατί συμβαίνουν αυτές; Μα λόγω της χρόνιας εγγενούς ανοσολογικής αντίδρασης, και λόγω υφερπουσών λοιμώξεων.

Την εργασία μου την επισήμανε η aliki και μπορείτε να τη διαβάσετε εδώ:

Thrombotic processes in multiple sclerosis as manifestation of innate immune activation

Η ροή στις σφαγίτιδες: μελέτη με επεμβατική φλεβογραφία

Το αξιοπρόσεχτο στη μελέτη των Veroux et al είναι πως η αγγειοπλαστική στην οποία προέβησαν δεν ήταν αποτελεσματική για τη βελτίωση της ροής παρά μόνο στο 37% των ασθενών και για τις δύο σφαγίτιδες.

Σε δείγμα 313 ασθενών με MS, η μελέτη επιβεβαιώνει τη μεγάλη συχνότητα εμφάνισης καθηστερημένης απορροής αίματος στις σφαγίτιδες φλέβες, ενώ ειδικά σε ασθενείς που εμφάνιζαν εξαιρετικά αργή ροή (Severe Delayed Flow, SDF), η αγγειοπλαστική δεν επιτύγχανε απόλυτα τη βελτίωση της ροής (επιτυχία θεωρήθηκε να καταφέρει το μπαλόνι να μειώσει την καθυστέρηση για τουλάχιστο δύο δευτερόλεπτα).  Επί τούτου, να αναφερθεί πως φυσιολογικές θεωρήθηκαν σφαγίτιδες με χρόνο απορροής του σκιαγραφικού εντός τους τα 4 δευτερόλεπτα ή λιγότερο.  Ομάδα ελέγχου ήταν δώδεκα ασθενείς που υπόκειντο σε αιμοκάθαρση, χωρίς ίχνη στενώσεων στις σφαγίτιδές τους.  Σε αυτούς, ο μέσος χρόνος απορροής στις σφαγίτιδες ήταν τα 3.1 δευτερόλεπτα, ελάχιστα καλύτερος από τον μέσο χρόνο απορροής στις υγιείς σφαγίτιδες των ασθενών με σκλήρυνση, που ήταν τα 3.3 δευτερόλεπτα.  Στις μη υγιείς σφαγίτιδες, χρόνος μεταξύ των 4 και 6 δευτερολέπτων χαρακτηρίστηκε Moderate Delayed Flow, ενώ πάνω από 6 δευτερόλεπτα χαρακτηρίστηκε Severe Delayed Flow.  Η τελευταία ομάδα ήταν που είχε τη μικρότερη επιτυχία στην αγγειοπλαστική.

Internal Jugular Veins Outflow in Patients with Multiple Sclerosis: A Catheter Venography Study

Η δομή των ελαττωματικών βαλβίδων

Με μία καινοφανή εργασία ο Dr. Zamboni επιβεβαιώνει πως η δομή των βαλβίδων των ασθενών με CCSVI/MS (τα δείγματα συνελέχθησαν έπειτα από χειρουργική επέμβαση στους μύες των ασθενών) είναι πραγματικά διαφορετική από τη δομή των βαλβίδων των υγιών, αφού μόνο στους πρώτους εντοπίζεται παντελής απουσία ενδοθηλιακών κυττάρων και ανώμαλη επιφάνεια – δείτε εικόνες στην εργασία.

Κάτι τέτοιο θα μπορούσε να ήταν τόσο εμβρυολογική ανωμαλία, όσο και αποτέλεσμα θρόμβωσης/τραυματισμού/παλίνδρομης ροής στην περιοχή (το τελευταίο ισχύει με την υπόθεση πως το CCSVI επιδεινώνεται στον χρόνο).  Σε καμία περίπτωση, όμως, το εύρημα δεν οφείλεται στις φλεγμονώδεις αντιδράσεις που λαμβάνουν χώρα στον εγκέφαλο των ασθενών με σκλήρυνση, αφού στην περιοχή των ελαττωματικών βαλβίδων δεν υπάρχει εισροή κυττάρων του ανοσοποιητικού.  Οι συγγραφείς φαίνονται ξεκάθαροι πως το εύρημα πιστοποιεί την νοσολογική οντότητα του CCSVI.

Ultrastructure of internal jugular vein defective valves

Σελίδα 10 από 132« Πρώτη...89101112...203040...Τελευταία »