Ας αυτοαναλυθούμε

Στις 13 Γενάρη πέρασαν δύο χρόνια από τότε που συστάθηκε αυτό το μπλογκ.  Νομίζω ορθά προέκυψε η ανάγκη, το 2011, να υπάρχει ένας ιστοχώρος αποκλειστικά για τη ΧΕΝΦΑ στα ελληνικά, για όλους εκείνους τους ασθενείς (είναι πολλοί) που δε μπορούν να διαβάζουν ξενόγλωσσες επιστημονικές εργασίες ή δεν έχουν την καθαρή όραση/σκέψη να τις κατανοήσουν.  Ο σκοπός μου/μας ήταν η παροχή πληροφοριών, σίγουρα όχι ξεκομμένων και από ένα ειλικρινές αίσθημα συμπόνοιας: i’ve been in your shoes, you’ve been in mine.

Στο μπλογκ προσέρχονται περίπου 208 μοναδικοί χρήστες καθημερινά, νούμερο μεγαλύτερο από το περσινό, οι οποίοι προτιμούν κυρίως τις βραδινές ώρες 11 έως 12 και διαβάζουν πολύ συχνά το φόρουμ, το οποίο έχει τη μεγαλύτερη αναγνωσιμότητα από όλες τις σελίδες.  Από τα λοιπά άρθρα μας, με εξαίρεση τα προσωπικά μηνύματα και την αρχική σελίδα, τα πέντε πιο συχνά αναγνωσμένα είναι:

1.  Ο Dr. Franz Schelling απαντά σε ερωτήσεις του ccsvitalk

2. Δίαιτα κατά της θρόμβωσης και της φλεβικής ανεπάρκειας

3.  Συχνές ερωτήσεις/ευρετήριο όρων

4.  Σύνδρομο διαμερίσματος

5.  Ημερολόγιο Καταστρώματος

Η τάση αυτή επιβεβαιώνει την προσέλευση νέων μελών στο μπλογκ, αφού περισσότεροι ενδιαφέρονται να μάθουν τί είναι ΧΕΝΦΑ και ποιά η προσωπική περιπέτεια μίας ασθενούς, ενώ εμπιστεύονται τις περιγραφές του Dr. Schelling.  To “σύνδρομο διαμερίσματος” είναι επίσης δικό του άρθρο, και αφορά μάλλον τους παλαιότερους πεπειραμένους αναγνώστες, των οποίων η παρουσία είναι σταθερά ευχάριστη εδώ.  Το άρθρο για τη θρόμβωση και τη δίαιτα μου θυμίζει την έτερη όψη του 2012: όσο περισσότερες επεμβάσεις γίνονται, τόσο θα προκύπτουν και νέες επιπλοκές ή πράγματα που μπορεί να πάνε στραβά.

Τί πληκτρολογούν οι αναγνώστες στη μηχανή αναζήτησης; Βασικά πράγματα, όπως τη λέξη “ccsvi” και “χενφα”, “οπτική νευρίτιδα”, “εγκεφαλική ατροφία” και “μυελίνη”, όροι αναζήτησης που αφορούν πάλι μάλλον νέους αναγνώστες.  Στην πρώτη πεντάδα φιγουράρει, βέβαια, και ο όρος “σύνδρομο διαμερίσματος”.

Το μπλογκ έκανε μία μικρή (μικρούτσικη) κοιλιά τους τελευταίους μήνες, λόγω έλλειψης ελεύθερου χρόνου της γράφουσας, γεγονός που δεν είναι και έλλειψη ενδιαφέροντος, σας βεβαιώνω, αν και οφείλω να παραδεχτώ δύο τινά: α) επειδή νιώθω πως απώλεσα τον επείγοντα χαρακτήρα των συμπτωμάτων και της φλεβικής όψης του CCSVI, στέκομαι μάλλον λιγότερο ενεργητικά απέναντι στο θέμα, και β) επειδή είδα ιστορίες επεμβάσεων με όχι πάντα επιθυμητά αποτελέσματα, είμαι λιγότερο ανέμελη στο κομμάτι της αγγειοπλαστικής πλέον.  Προσωπικά, η ανακάλυψη του CCSVI μου έκανε ένα τεράστιο καλό και ένα αδιόρθωτο κακό: αφενός εμπιστευόμενη τον Sclafani νιώθω πως έκανα ό,τι καλύτερο για να σώσω χρόνια/σώμα/ποιότητα ζωής, αφετέρου έχω χάσει την εμπιστοσύνη μου στο ιατρικό κατεστημένο φορ έβερ, και άντε να βγάλεις τα γεράματα έτσι.  Θα γίνω μία ξινή ξεροκέφαλη γιαγιά, και τα εγγόνια/παιδάκια του μέλλοντος θα αγανακτούν που δεν ακούω τον γιατρό “για το καλό μου”, γιατί ποτέ κανείς δε θα καταλάβει σε ποιά θέση ακριβώς βρεθήκαμε και πώς βρήκαμε το “καλό μας” το 2011: τη θέση αυτού που πόνεσε από νωρίς, που μετά έπρεπε να γκρεμίσει τον γίγαντα της νευρολογίας όταν όλοι οι άλλοι τον επευφημούν, και μετά να κάνει και τον γύρο, ναι, τον γύρο, του κόσμου για να επιβιώσει.

Αν είσαι ο διακοσιοστός ένατος νέος αναγνώστης που θα μπει σήμερα, να ξέρεις πως θα είμαι εδώ άλλη μία χρονιά να σου μεταφράζω τον “δρόμο” και το “ταξίδι”.

Πώς προωθούνται τα φάρμακα της σκλήρυνσης

How M.S. Drugs Are Promoted: “We Have a Whole Money Laundering Thing Going On”

Αν και το τμήμα Δικαιοσύνης της Washington έπιασε τα εργαστήρια της Serono να χρηματοδοτεί γιατρούς για την προώθηση φαρμάκων της, οι διευθυντές της εταιρείας δε θα υποστούν κυρώσεις, αφού η φαρμακευτική θα πληρώσει το ποσό των 44.3 εκατ. δολ. για να κλείσει την υπόθεση.  Το 2005 η ίδια εταιρεία είχε πληρώσει πρόστιμο 705 εκατ. δολ. για την μη εγκεκριμένη προώθηση μίας ορμόνης σε ασθενείς με AIDS.

H Serono υπήρξε τόσο γενναιόδωρη στο παρελθόν με τους ακριβοπληρωμένους γιατρούς που συνεργάζεται, ώστε διέρρευσε πως ένας από αυτούς, o Dr. Bowling με ειδίκευση στη σκλήρυνση (whatever that means), είχε το θράσος να ζητήσει απευθείας 50.000 δολ. από την εταιρεία για την προώθηση του Rebif.  Mε αφορμή αυτό το συμβάν, ο υπεύθυνος ιατρικών θεμάτων στην εταιρεία εκείνη την εποχή, Frank Timmons, δήλωσε πως η Serono έχει στήσει ολόκληρη “φιλανθρωπική κοινότητα” για να χρηματοδοτεί, ουσιαστικά, μέσω αυτής, γιατρούς που προωθούν το Rebif.  Όταν ένας από τους περιφερειακούς διευθυντές της εταιρείας, ο Tim Amato, παραπονέθηκε γι αυτό, απολύθηκε.

Στη δίκη που ακολούθησε κατατέθηκαν αντίγραφα από επιταγές που διακινήθηκαν λαθραία μέσω των ταμείων των κλινικών για τη σκλήρυνση (τους κακόμοιρους ασθενείς σκέφτομαι), καθώς και μία δήλωση του γιατρού Dr. Bowling πως όντως έλαβε τα ποσά που ζήτησε από τη φαρμακευτική.  Η τελευταία αρνήθηκε πως έστησε “φιλανθρωπία” για να αντλεί από εκεί ποσά για τους γιατρούς.  Αυτά, το 2004.  Έτσι και τώρα: η εταιρεία θα πληρώσει ένα πρόστιμο, κανείς διευθυντής δε θα εγκληθεί για τίποτα αξιόποινο, και το μήνυμα που θα περάσει στις φαρμακευτικές είναι πως το δις εξαμαρτείν δεν τιμωρείται σε αυτές, μπορούν να συνεχίσουν ανενόχλητες.

P.S. Και να πω ότι το Rebif δούλευε, the hell with the money…

Theranostic Implications of Nanotechnology in Multiple Sclerosis: A Future Perspective

Δεν κατέχω τα της νανοτεχνολογίας.  Όμως κατανοώ πως στο τρέχον τεύχος των “Αυτοάνοσων Παθήσεων” φιλοξενείται εργασία του Zamboni η οποία, ανάμεσα σε άλλα, προσδιορίζει τη σκλήρυνση ως ασθένεια του αιματεγκεφαλικού φραγμού – ένας, ευτυχώς, ανώδυνος τρόπος να την πάρεις από το ανοσοποιητικό, χωρίς να τη ρίξεις αμέσως στο CCSVI και τρομάξεις το σύμπαν των νευρολόγων.

Theranostic Implications of Nanotechnology in Multiple Sclerosis: A Future Perspective

Λένε οι συγγραφείς σχετικά:

“η ισχυρή συσχέτιση του αιματεγκεφαλικού φραγμού με τη σκλήρυνση έχει ξεκαθαριστεί μέσω ιστοπαθολογικών και μοριακών αλλαγών.  Τα υποτροπιάζοντα και προοδευτικά επεισόδια στις “επιθέσεις” της σκλήρυνσης συνοδεύονται από ρήξη του αιματεγκεφαλικού φραγμού σε τμήμα του εγκεφάλου ή της σπονδυλικής στήλης, επιτρέποντας στα Τ λεμφοκύτταρα να περάσουν και επιτεθούν στη μυελίνη, γεγονός που οδηγεί σταδιακά σε ολική απομυελίνωση.  Μία πρόσφατη υπόθεσή μας προτείνει επίσης πως ένα σύνθετο σχήμα εξωκρανιακών φλεβικών στενώσεων καθορίζει ανωμαλίες ροής όπως παλινδρόμηση και εμπόδια στις κύριες εξωκρανιακές οδούς απορροής του αίματος, δηλαδή τις σφαγίτιδες φλέβες και την άζυγο.

Αυτό οδηγεί σε παράπλευρα δίκτυα τη φλεβική ροή με αυξημένο (καθυστερημένο) τον χρόνο διέλευσης του αίματος και υποαιμάτωση του εγκεφάλου στους ασθενείς με σκλήρυνση.  Η υποαιμάτωση είναι τυπικό χαρακτηριστικό της σκλήρυνσης, και δε μπορεί να εξηγηθεί ασφαλώς από την αυτοανοσία.  Μπορεί να εξηγήσει, η υποαιμάτωση, τις συνθήκες υποξίας στις εστίες της σκλήρυνσης, την πρώιμη απώλεια αξόνων εν απουσία Τ κυττάρων και το οξειδωτικό στρες με τις βλάβες των μιτοχονδρίων.  Ένα άλλο σταθερό χαρακτηριστικό που σχετίζεται με την κακή φλεβική απορροή εκδηλώνεται με τη ρήξη του αιματεγκεφαλικού φραγμού.  Η ρήξη αυτή ενθαρρύνει τη διαπήδιση ερυθρών κυττάρων και την εναπόθεση σιδήρου στον εγκέφαλο, που πυροδοτεί τη φλεγμονώδη αντίδραση και ενισχύει το οξειδωτικό στρες.  Δε θα είναι υπερβολή εάν, αντί για ασθένεια του ανοσοποιητικού συστήματος, η σκλήρυνση χαρακτηριστεί ασθένεια του αιματεγκεφαλικού φραγμού […]”.

*

Είχα καιρό να μιλήσω με ασθενείς που μόλις τώρα έμαθαν για το CCSVI, αλλά έχουν την MS χρόνια.  Η κυρία από τη Δυτική Μακεδονία που με πήρε τηλέφωνο ήταν κουρασμένη από το να προσπαθεί, να κάνει ό,τι της λένε, και να γίνεται χειρότερα.  Κάνει Tysabri στο ΑΧΕΠΑ αλλά κανείς δεν της εξηγεί γιατί μετά το φάρμακο πονάει για τέσσερις μέρες, και έχει επιδείνωση στα συμπτώματα.  Περπατάει με μπαστούνι, και ας έχει πάρει όλες τις ιντερφερόνες πριν το Tysabri.  Ήταν “κακή” περίπτωση; Όχι, διαγνώστηκε στα 28 και τα πρώτα χρόνια ούτε που φαινόταν κάτι πάνω της.  Τώρα, 18 χρόνια μετά, το κεφάλι της βουίζει καθημερινά από πονοκεφάλους και ημικρανίες, και τα πρώτα κινητικά προβλήματα εγκαταστάθηκαν.

Είχα καιρό να μιλήσω στο τηλέφωνο με μία γυναίκα που είναι η πραγματική γυναίκα ασθενής με MS, και όχι η ωραιοποιημένη περίπτωση της τηλεόρασης.  Και θυμήθηκα σήμερα όλη τη ματαιότητα της εποχής προ CCSVI και όλα τα προβλήματα που θα μας περίμεναν στρωμένα, αν δε γνωρίζαμε.

Έχω μία φίλη γιατρό, εξαιρετική ως φίλη και ως γιατρός, που σπούδασε – ναι, κρατηθείτε! – στη Ferrara, και είχε καθηγητή και τον Zamboni.  Ίσως της ζητήσω να μοιραστεί μαζί μας εδώ κάποιες ιστορίες που μου έχει πει για τη Ferrara, τον Zamboni, την ιατρική.  Αυτή η φίλη μου εργάζεται τώρα σε κάποιο κέντρο υγείας στη Δυτική Μακεδονία, το οποίο επισκέφθηκε ο σύζυγος της ασθενούς που ανέφερα παραπάνω.  Και, κουβέντα στην κουβέντα, η Σόφη, η φίλη, τους είπε για το CCSVI, και έτσι μας βρήκαν.  Όταν, το 2010, είχα πρωτομάθει για το CCSVI, δίσταζα να το πω στη Σόφη, με το σκεπτικό πως “είναι γιατρός, θα το απορρίψει, θα μου μιλήσει για αυτοανοσίες και φάρμακα και θα μαλώσουμε”.  Εν τέλει, η απάντηση της Σόφης ήταν “μα η σκλήρυνση δεν είναι αυτοάνοση”, το CCSVI έβγαλε νόημα αμέσως και στο δικό της μυαλό και χαίρομαι που συνεχίζει να ενημερώνει, ως γιατρός πλέον, τον κόσμο γι αυτό.

Πού να ήξερα πόσο καρμικό είναι το να έχω από τα 18 μου μία φίλη που σπούδασε στη Ferrara με καθηγητή τον Zamboni.

Επίπεδα κοτινίνης και κίνδυνος σκλήρυνσης

Άλλο ένα αντικαπνιστικό άρθρο.

Smoking as a risk factor for multiple sclerosis.

Στα πολλά κακά που είπαμε πως κάνει το τσιγάρο στη σκλήρυνση, προσθέστε μία έρευνα ακόμη, τη μόνη που διαπίστωσε πως όντως ο κίνδυνος εμφάνισης σκλήρυνσης αυξανόταν κατά 50% σε νεαρά άτομα, κάτω των 26 ετών, με αυξημένα επίπεδα κοτινίνης στο αίμα τους.

Η κοτινίνη είναι μεταβολικό προϊόν της νικοτίνης.  Είναι τοξική και δυστυχώς “αποτυπώνεται” και στο αίμα των παθητικών καπνιστών, ενώ έχει κατηγορηθεί για βλάβες στην καρδιά και τις αρτηρίες, ίσως και για τους λεγόμενους αιφνίδιους βρεφικούς θανάτους.  Οι τιμές κοτινίνης στο αίμα μπορούν να χρησιμοποιηθούν για να υπολογιστεί η έκθεση στον καπνό.  Στην παρούσα έρευνα, οι τιμές κοτινίνης μετρήθηκαν σε 192 ασθενείς με σκλήρυνση και 384 υγιείς.

Elevated cotinine levels (≥10 vs. <10 ng/ml) were associated with a 50% increased risk for MS (OR 1.5, 95% confidence interval, CI 1.0–2.1, p = 0.045) (Table 1). This association was only present in subjects below median age (<26.4 years) at sampling (OR 2.2, 95% CI 1.3–3.8) (Table 2), and not in older subjects (≥26.4 years), (OR 0.88, 95% CI 0.52–1.5) (p for heterogeneity = 0.02).

Με δεδομένη τη ΧΕΝΦΑ ως αναγκαία συνθήκη για την MS, μεταφράζω αυτή την έρευνα ως γνώση πως η έκθεση στον καπνό, αποδεδειγμένα μετρημένη μέσω μέτρησης της κοτινίνης, επισπεύδει ίσως την εμφάνιση της νευρολογικής, πια, “ΜS”.

Και τώρα ο δίκαιος θυμός μίας αντικαπνίστριας: πείτε μου πως εξοργίζεστε επίσης με την καταπάτηση του αντικαπνιστικού νόμου στην Ελλάδα.  Και δε δέχομαι ως επιχείρημα το “μα δεν υπάρχει επιτήρηση, δε γίνονται έλεγχοι”.  Αν χρειάζεσαι έλεγχο για να λειτουργήσεις το αυτονόητο, δηλαδή όχι καπνό σε κλειστούς χώρους, τότε χρειάζεσαι υπενθύμιση των αυτονόητων.  Πέρασες με κόκκινο.  Το ότι πέρασε και ο Παναγιώτης με κόκκινο, δε σημαίνει πως η δική σου συμπεριφορά δεν είναι παραβατική.  Χριστούγεννα, όλος ο κόσμος έξω, ταβέρνες γεμάτες με πελάτες: καπνίζουν.  Κάποιοι σέρνουν και τα παιδιά στον ίδιο χώρο.  Έλα μωρέ, εδώ τρώμε μεταλλαγμένα, σου λένε, ένα τσιγάρο πείραξε;  Ζητάς να σβήσουν το τσιγάρο.  Σε κοιτάνε με μισό μάτι.  “Πάντα παράξενος ήταν”, ακούς να λένε.   Τους λες απολίτιστους, και σου λένε το κάπνισμα είναι δικαίωμά τους.  Άμα θέλουν θα πεθάνουν, δε θα σε ρωτήσουν κιόλας.  Τους θυμίζεις πως πριν λίγα χρόνια κάπνιζαν και σε παιδότοπους, και τώρα το θεωρούν απαράδεκτο και οι ίδιοι (ελπίζω), και πως επίσης απαράδεκτους μας θεωρεί ο Σουηδός που έρχεται για φαγητό στην Αθήνα και μέσα στα μαγαζιά ντουμανιάζει το σύμπαν.  Σου λένε, οι Σουηδοί είναι ξενέρωτοι, εδώ είναι Ελλάδα.  Εν τέλει, ο καπνιστής έχει πάντα μία δικαιολογία, ο μη καπνιστής είναι πάντα ξινός και ανάποδος.  Με όλη την αγάπη που έχω σε φίλους ασθενείς, αν καπνίζετε, κάνετε τα πράγματα πολύ χειρότερα για τη σκλήρυνση, αλλά παράκληση, μη χειροτερεύετε και των άλλων.  Βγείτε έξω από το μαγαζί για το τσιγάρο, ο Άγγλος που το κάνει αυτό δεν είναι λιγότερο Sapiens.  Και ας μην πέσει ως επιχείρημα το “μα καπνίζουν όλοι στα μαγαζιά”.  Η καλή συμπεριφορά δεν είναι θέμα του τί κάνει η μάζα, αλλά του τί πρέπει να κάνει ο ένας.  “Έτσι κάνουν όλοι”, λέει ο καπνιστής, ξεχνώντας πως αυτός είναι οι όλοι.

Φυσικά και έχω δει και την εικόνα “μπαμπάς που οδηγεί μέσα σε αυτοκίνητο με κλειστά παράθυρα και παιδί στο πίσω κάθισμα”.  Εν προκειμένω, στη Σουηδία η Πρόνοια θα του έπαιρνε το παιδί.  Αλλά, είπαμε, οι Σουηδοί – που τυγχάνει να είναι και οι συγγραφείς της σημερινής έρευνας – είναι ξενέρωτοι.

Διερεύνηση του αιματεγκεφαλικού φραγμού σε εστίες της σκλήρυνσης (7 Tesla)

Initial investigation of the blood-brain barrier in MS lesions at 7 tesla.

Η πρόσληψη σκιαγραφικού (φάση ενεργότητας) σε μία εστία είναι παροδικό φαινόμενο, εξ αιτίας της ρήξης του αιματεγκεφαλικού φραγμού, και διαρκεί περίπου έναν μήνα.  Αν και οι υποτροπές που συνδέονται με νευρολογικά ελλείματα συνήθως συσχετίζονται με ενεργές εστίες στη μαγνητική, γενικά ούτε η κλινική επιδείνωση ούτε άλλες αλλαγές σε συμπτώματα MS σχετίζονται αυστηρά με ενεργές εστίες.

Μονάδα Νευροακτινολογίας (τμήμα Νευροανοσολογίας) στις Η.Π.Α. ανέλαβε τώρα την ανάλυση, σε 7 Tesla, νεοσχηματιζόμενων εστιών.  Μελετήθηκαν οκτώ ασθενείς με ενεργές εστίες, έξι από τους οποίους είχαν την υποτροπιάζουσα μορφή, ένας την πρωτοπαθώς προϊούσα και ένας τη δευτεροπαθώς προϊούσα.  Μόνο δύο έπαιρναν ανοσοτροποποιητικά.  Μελετήθηκαν συνολικά 15 ενεργές εστίες, και προέκυψε το εξής γενικό συμπέρασμα:

Οι μικρές εστίες ενισχύονται φυγόκεντρα.  Οι μεγάλες εστίες ενισχύονται κεντρομόλα.  Οι περισσότερες ενεργές εστίες (11 στις 15) είναι περιφλεβικές, έχουν δηλαδή μία μεγάλη φλέβα στο κέντρο.

Αναλυτικά:

Εστίες μικρότερες των 4 χιλ. σε διάμετρο έχουν την τάση να ενισχύονται από το κέντρο προς τα έξω, ενώ μεγαλύτερες εστίες ενισχύονται από τα όριά τους προς το κέντρο τους – στις τελευταίες, πρώτα σχηματίζεται ένας δακτύλιος, και μετά γεμίζει ο κυκλικός δίσκος προς το κέντρο.  Το 73% των εστιών έχουν μία φλέβα στο κέντρο τους, ποσοστό που αντιστοιχεί σε όλες τις μεγάλες εστίες, και σε δύο από τις μικρές.

Figure 1.

Dynamics of lesion enhancement. A, B: small, centrifugally enhancing lesions. A1, B1: T1-weighted images before contrast injection. A1: Isointense lesion. B1: Hypointense lesion. A2, B2: T1-weighted images five min after contrast injection, demonstrating homogenously enhancing lesions. A3, B3: T1-weighted images 20 min after contrast injection, demonstrating that the enhancement area has enlarged and that contrast material has spread out from the lesion center to the periphery. C: Centripetally enhancing lesion. C1: Precontrast dynamic-contrast enhanced magnetic resonance imaging (DCE-MRI) T1-weighted images. C2-C14: Dynamic T1-weighted images (obtained using a different imaging sequence) at consecutive time points showing centripetal enhancement of the lesion. An initial ring of enhancement thickens over time, eventually evolving into a homogenous, nodular-enhancing lesion.

Άλλο ένα κομμάτι στο φλεβικό παζλ.

Σελίδα 30 από 132« Πρώτη...1020...2829303132...405060...Τελευταία »