Tag Archives: δίαιτα

Ωμέγα 3, ωμέγα 6, γ τοκοφερόλη: σημαντική μείωση των υποτροπών στη σκλήρυνση

A novel oral nutraceutical formula of omega-3 and omega-6 fatty acids with vitamins (PLP10) in relapsing remitting multiple sclerosis: a randomised, double-blind, placebo-controlled proof-of-concept clinical trial

Μόλις γύρισες από τον κορυφαίο νευρολόγο της γειτονιάς σου.  Τώρα που μάλλον έχεις σκλήρυνση – γιατί ο νευρολόγος ακόμη δεν είναι σίγουρος μετά από δύο χρόνια – πρέπει να πάρεις οπωσδήποτε κάτι να καθυστερήσεις αυτήν τη νόσο, κάτι σαν το μπεταφερόν, είπε ο κορυφαίος, για να αποφύγεις και τις παρενέργειες των Tysabri και Gilenya.  Νομίζεις βέβαια πως θα επιτύχεις σημαντική καθυστέρηση με το μπεταφερόν, αλλά δεν είναι έτσι.  Ένα 37% λιγότερες υποτροπές θα έχεις, όταν η ομάδα πλασέμπο δεν πήγε και τόσο άσχημα, στο 22%.  Περίπου.  Αν δεν τα θυμάμαι καλά τα νούμερα, είναι γιατί αυτά τα νούμερα δεν είναι για να τα θυμάσαι.  Είναι γελοία νούμερα.  Γιατί να λουστείς ενέσεις και τσιμπήματα και καταθλίψεις, για να έχεις ένα τρίτο λιγότερες υποτροπές, όταν με τα ωμέγα 3 και ωμέγα 6 λιπαρά, καθώς και με βιταμίνη Ε, καταφέρνεις πολλά περισσότερα με μηδαμινές παρενέργειες;

Διάβασέ το, σε αφορά.  Μία σημαντική έρευνα που δείχνει πως η καθημερινή λήψη ωμέγα 3 και ωμέγα 6 λιπαρών, καθώς και βιταμινών Α και Ε, για δύο χρόνια, μείωσε τις υποτροπές κατά 64% στην ομάδα των ασθενών που τις ελάμβανε, ενώ ο κίνδυνος εξέλιξης της αναπηρίας ήταν μόνο 10% σε αυτήν την ομάδα, σε αντίθεση με την ομάδα πλασέμπο (58%).

Ακόμη κι αν ούτε εδώ τα νούμερα είναι απόλυτα, είναι εμφανείς οι σημαντικές διαφορές, τόσο ώστε οι κύπριοι συγγραφείς συμπεραίνουν πως “σε αυτή τη μικρή, ελεγχόμενη και διπλά τυφλή κλινική μελέτη, η θεραπεία με βιταμίνες σημαντικά μείωσε τον αριθμό των ετήσιων υποτροπών και τον κίνδυνο της σταθερής εξέλιξης της αναπηρίας, χωρίς καμία αναφορά για σοβαρή παρενέργεια“.

Πάρε μπεταφερόν, τώρα.

Πώς βοηθούν τα πολυακόρεστα λιπαρά ωμέγα 3 και ωμέγα 6;  Οι συγγραφείς λένε πως ελέγχουν τις φλεγμονές και ενισχύουν τις αντιοξειδωτικές άμυνες του οργανισμού, που είναι πεσμένες στη σκλήρυνση, αλλά δε γνωρίζουμε γιατί – πιθανόν μεταβολικές διαταραχές;  Κάτι σαν το αποτέλεσμα του CCSVI?

The polyunsaturated fatty acid (PUFA) composition of membrane phospholipids plays an important role in immune-related and non-immune-related inflammation. PUFA and antioxidant deficiencies, along with decreased cellular antioxidant defence mechanisms, have been reported in MS patients.12–15 The cause of PUFA deficiencies is not entirely clear and may involve metabolic and nutritional alterations

T- cell proliferation in acute and chronic inflammation can also be reduced by supplementation with either Ω-6 or Ω-3 PUFAs.26

Είναι σημαντικό ότι σε αυτή τη μελέτη, όλα τα σκευάσματα που δόθηκαν σε ασθενείς είχαν όμοιες μυρωδιές, και έτσι η ομάδα πλασέμπο δε μπορούσε να ανιχνεύσει τί παίρνει – έπαιρνε ελαιόλαδο.  Οι ασθενείς χωρίστηκαν σε τέσσερις ομάδες, οι τρεις εκ των οποίων είχαν διαφορετικούς συνδυασμούς βιταμινών, συν πλην καθαρής τοκοφερόλης.  Έτσι, σε αντίθεση με το μπεταφερόν που σου προτείνει ο κορυφαίος να πάρεις, εδώ δεν έχεις παρενέργειες από τα φάρμακα για να καταλαβαίνεις πως παίρνεις φάρμακα.  Άρα η σημαντική προστασία που παρέχουν τα λιπαρά πρέπει να θεωρηθεί πραγματική.  Για του λόγου το αληθές, η μαγνητική εικόνα των ασθενών που ελάμβαναν όλα τα λιπαρά συν καθαρή τοκοφερόλη (θαυμάσιο αντιοξειδωτικό) είχε λιγότερες νέες ενεργές εστίες στο πέρας της διετίας, 57% λιγότερες από την ομάδα πλασέμπο!

Over 2 years, the MRI results supported a PLP10-related positive effect as only 29% from the PLP10 group, in contrast to 67% from the placebo group, developed new or enlarging T2 lesions (57% relative risk reduction). After excluding the patients on natalizumab, there was an increased relative risk reduction (64%) for PLP10 compared with the placebo group, with 29% of patients on PLP10 and 80% on placebo developing new or enlarging T2 lesion.

Αναρωτιέμαι ποιοί κορυφαίοι νευρολόγοι θα πρότειναν ποτέ σε ασθενείς τους έντιμα να πάρουν βιταμίνες, και όχι ανοσοτροποποιητικά.

In this proof-of-concept, randomised, double-blind clinical trial assessing the safety and efficacy of three variations of a novel nutritional formula in RRMS, we observed a significant association for a formula containing a balanced mixture of specific Ω-3 and Ω-6 PUFAs, MUFAs, SFAs, vitamin A, vitamin E and γ-tocopherol (PLP10) compared with the placebo for both the ARR and the progression of disability in the per-protocol analysis.

Να θυμάσαι, όπως αναφέρουν οι συγγραφείς, πως η σταθερά θετική δράση των λιπαρών οξέων επιτυγχάνεται μέσα σε έξι μήνες συνεχούς λήψης τους, και όχι άμεσα.  Αντίστοιχα πολύ μπορεί να διαρκέσει η δράση τους, ακόμη και αν έχει διακοπεί η λήψη τους.

Dietary fatty acid molecules need an approximately 6-month period to exert their beneficial effect, and this essential parameter was under consideration for the first time in our study design (normalisation period).46 This chronotherapy parameter might be of major importance and is in line with the SM treatment philosophy. We believe that the persistent effect within the poststudy period is in agreement with the very long washout phase reported for Ω-3 fatty acids, especially DHA, to return to the pretreatment values.

Πάνε στον κορυφαίο τώρα, και ρώτα τον what the ..ck έχει στο κεφάλι του για τη σκλήρυνση, όταν προτείνει μπεταφερόν.

Καλύτερη ποιότητα ζωής στη σκλήρυνση

Μπορείτε πέντε χρόνια μετά τη διάγνωση με σκλήρυνση να είστε καλύτερα, σωματικά και νοητικά, χωρίς φάρμακα, αλλά ακολουθώντας κάποιες μικρές αλλαγές στον τρόπο ζωής;

Ναι, ισχυρίζεται μία μακρόχρονη έρευνα από την Αυστραλία, που ισχυρίζεται πως βελτίωση στη σκλήρυνση μπορεί να επέλθει και χωρίς φαρμακευτική αγωγή, και πως θα έπρεπε οι γιατροί να μην αγνοήσουν τις προτάσεις τους, που και οικονομικότερες είναι και χωρίς παρενέργειες.

Non-drug therapies should be considered as part of any comprehensive treatment plan for people with MS.

Health-related quality of life outcomes at 1 and 5 years
after a residential retreat promoting lifestyle modification
for people with multiple sclerosis

Οι ασθενείς που συμμετείχαν στην έρευνα έπαιρναν μέρος, από τον Απρίλη του 2002, τρεις φορές τον χρόνο, για πέντε μέρες κάθε φορά, σε ένα επιμορφωτικό πρόγραμμα για τις διατροφικές και κινητικές τους ανάγκες, το οποίο συνοψίζεται στις εξής αλλαγές στον τρόπο ζωής:

βιταμίνη D και ωμέγα 3 λιπαρά καθημερινά, έκθεση στον ήλιο 15 λεπτά 3-5 φορές την εβδομάδα, διαλογισμός-γιόγκα-ήπια άσκηση 30 λεπτά καθημερινά ή 5 φορές την εβδομάδα, φαρμακευτική αγωγή αν χρειάζεται.

Πάνω από 300 ασθενείς παρακολούθησαν τη σχετική επιμόρφωση για να αλλάξουν τον τρόπο ζωής τους, και υπέβαλαν απαντήσεις σε ερωτηματολόγιο σχετικά με την ποιότητα ζωής τους στην αρχή της έρευνας, έναν χρόνο μετά τις προτεινόμενες αλλαγές, και πέντε χρόνια μετά τις προτεινόμενες αλλαγές.  Οι βελτιώσεις που είδαν ήταν εντυπωσιακές, όταν, μάλιστα, όπως αναφέρει η έρευνα, οι περισσότεροι συμμετέχοντες επέλεξαν να μην πάρουν ανοσοτροποποιητικά:

Φανταστείτε, συνδυασμένες, την αγγειοπλαστική με μικρές αλλαγές στον τρόπο διατροφής ή άσκησης, πόσο σταθερά καλά αποτελέσματα μπορούν να δώσουν.  Τα περίφημα ανοσοτροποποιητικά, δοκιμασμένα στη διετία, επιφέρουν μείωση των υποτροπών κατά 30% περίπου, όταν η λήψη ωμέγα 3, βιταμίνης D, και η άσκηση μπορούν να σε βελτιώσουν έως και 22.8%, λέει η έρευνα, ή όταν η ίδια η φυσική πορεία της σκλήρυνσης, δηλαδή του CCSVI, μπορεί να γείρει υπέρ σου.

Η έρευνα είναι προς τη σωστή κατεύθυνση μίας συνολικής προσέγγισης στη σκλήρυνση, και όχι μίας αποκλειστικά φαρμακευτικής.  Αναρωτιέμαι πόσοι θα της δώσουν σημασία: αν δεν πονάει, και αν δεν τρυπάει, και αν δε σε χαλάει, δε μπορεί να κάνει καλό στη σκλήρυνση.  Αν δεν έχει παρενέργεια τον καρκίνο, δε μπορεί να είναι σοβαρή θεραπεία για την MS.  Είναι τόσο αναποτελεσματικά τα φάρμακα που δίνουν στη σκλήρυνση, που φτάσαμε να υπολογίζουμε τη δράση τους από τις παρενέργειές τους.  Γι αυτό και το Gilenya και το Tysabri είναι τα καλύτερα.

Dr. Mercola: You Don’t Have to Risk Your Life to Recover from MS

Με αυτά τα λόγια ο αμφιλεγόμενος Dr. Mercola (αμφιλεγόμενος γιατί προκαλεί με τις συστάσεις του εναντίον του βρεφικού εμβολιασμού, με τις ιδέες του για την αιτία του AIDS, αλλά και με τις διατροφικές του συστάσεις) συμβουλεύει τους ασθενείς με σκλήρυνση να απέχουν από “τα πλέον τοξικά φάρμακα”, όπως το Gilenya, το Tysabri, αλλά και η ιντερφερόνη, και να τροποποιήσουν τη διατροφή τους, που αποδεδειγμένα θα τους βοηθήσει στον έλεγχο της επιδείνωσης.  “Δε χρειάζεται να βάλετε σε κίνδυνο τη ζωή σας για να γίνετε καλά από τη σκλήρυνση”, λέει, αναφερόμενος στη σύγκριση ανάμεσα σε φαρμακευτικές και διατροφικές επιλογές.  Παραθέτει το παράδειγμα της γιατρού Dr. Wahls, η οποία φαίνεται να πέτυχε με τη διατροφή σταθεροποίηση της νόσου σε φάση δευτεροπαθώς προϊούσας.

Διατηρεί δική του ιστοσελίδα με συμβουλές:

Take Control of Your Health

Και προτείνει και την ιστοσελίδα της Dr. Wahls:

Up from the Chair: Defeating Progressive MS Without Drugs

To σύνθημα της ασθενούς Dr. Wahls είναι “τα φάρμακα δεν είναι η απάντηση.  Αφήστε την τροφή να γίνει το φάρμακό σας”.

Φαντάζομαι πως η αγγειοπλαστική, σε συνδυασμό με σωστή δίαιτα, αποδίδει βέλτιστα αποτελέσματα, αφού άλλοτε μόνο η δίαιτα ήταν ικανή να δώσει στους ασθενείς έναν σχετικό έλεγχο της κατάστασης.

Τρία μόνο συμπληρώματα διατροφής έκαναν την αρχή στις βελτιώσεις της Dr. Wahls, αλλά και των ασθενών του Mercola:

– ωμέγα 3 λιπαρά

– κρεατινίνη

– συνένζυμο Q10

Όλα τους είναι συστατικά που προμηθεύουν ενέργεια στα μιτοχόνδρια των κυττάρων.  Ταυτόχρονα, η Dr. Wahls φρόντισε η δίαιτά της να είναι περισσότερο έγχρωμη: πράσινα, κόκκινα και λευκά λαχανικά να συνδυάζονται μεταξύ τους καθημερινά.

Σε γενικές γραμμές, η δίαιτα των δυο τους δε διαφέρει από παλαιότερες δίαιτες που έχουν συνταχτεί για τη σκλήρυνση.  Το γεγονός πως η δίαιτα, η χαμηλή χοληστερίνη και τα αντιοξειδωτικά συμπληρώματα παίζουν τόσο βασικό ρόλο είναι μία επιβεβαίωση της σημασίας της υγείας του ενδοθηλίου σε ασθενείς με CCSVI.

Η Dr. Wahls στηρίζει με κλινικές δοκιμές το πρωτόκολλο που έχει συντάξει και αυτό γιατί πιστεύει, όπως και ο Dr. Mercola, πως “τα φάρμακα που συνταγογραφούνται σε καμία περίπτωση δε σταματούν την επιδείνωση”. Ο Mercola χαρακτηριστικά συμπληρώνει με συμβουλές αποφυγής των φαρμάκων:

“It is my strong recommendation to not accept these drugs, and if you’re already on them, to wean yourself off, as they are some of the most toxic drugs used in the field of medicine.”

H ασπιρίνη βοηθά στην κόπωση της MS.

Ας συμφωνήσουμε τα εξής: η κόπωση είναι ένα συχνότατο και βασανιστικό σύμπτωμα της σκλήρυνσης, άνευ αιτίας και άνευ φαρμακευτικής αντιμετώπισης – όπως και η ίδια η σκλήρυνση.  Η κόπωση προηγείται και της διάγνωσης με MS, και αφορά ακόμη και ασθενείς χωρίς αναπηρίες.  Οποιοδήποτε φως, λοιπόν, στον μηχανισμό που προκαλεί κόπωση στην σκλήρυνση θα είναι ίσως φως στην αιτία της MS.

Τί θα συμπεράναμε, τότε, για την αιτία της κόπωσης, αν διαβάζαμε πως η ασπιρίνη βοηθά στη μείωση αυτού του αισθήματος, όπως κάνουν και τα ω-3 λιπαρά;

A randomized controlled crossover trial of aspirin for fatigue in MS

Η παραπάνω εργασία προσπαθεί να βρει ανοσολογικούς μηχανισμούς για να εξηγήσει πώς βοηθάει η ρευστοποίηση του αίματος, δηλαδή η ασπιρίνη, στην κόπωση της MS.  Σήμερα ξέρουμε, χάρη στο CCSVI, πως η κόπωση είναι σύμπτωμα Χρόνιας Εγκεφαλονωτιαίας Φλεβικής Ανεπάρκειας, σύνδρομο που προηγείται της εμφάνισης της MS.  H θεραπεία των φλεβικών στενώσεων, που προτείνει η φλεβική θεωρία, είναι και θεραπεία της κόπωσης (βλέπε σχετική εργασία Zamboni), άρα θεραπεία ενός παθογενετικού μηχανισμού της σκλήρυνσης.

Αν και πολύ νωρίς υπονοήθηκε πως η ασπιρίνη, η δίαιτα, τα ω-3 λιπαρά και τα αντιοξειδωτικά βοηθάνε στην κόπωση της MS, ποτέ δεν ερευνήθηκε ένας αγγειακός μηχανισμός.  Σε νευρολογική εργασία του 2007 αναφέρεται ότι:

Fatigue in MS comes on easily, is present even with small efforts or after a good night sleep, is exacerbated with heat, and does often not decline sufficiently after rest. Fatigue is also frequently reported in other pathological conditions such as Parkinson’s disease, stroke, rheumatoid arthritis (RA), systemic lupus erythematosus (SLE), chronic fatigue syndrome (CFS), and human immunodeficiency virus (HIV).

Origin of fatigue in MS

Οποία έκπληξις.  Η κόπωση ενυπάρχει και σε άλλες αγγειακές παθολογίες, όπως η ασθένεια Parkinson’s και το εγκεφαλικό, και φυσικά υπάρχει και ως αυτόνομο σύνδρομο, το σύνδρομο της χρόνιας κόπωσης, που από μόνο του έχει συνδεθεί με υποαιμάτωση του εγκεφάλου:

Patients with chronic fatigue syndrome have reduced absolute cortical blood flow

H εργασία του 2007 αναφέρει και άλλα ενδιαφέροντα, πως ενώ, για παράδειγμα, αποπειράθηκαν να αποδώσουν το αίσθημα της κόπωσης στα αποτελέσματα της απομυελίνωσης, μία άλλη εργασία έδειξε πως η κόπωση προηγείται της εγκεφαλικής ατροφίας και δεν είναι συνέπεια αυτής:

In a longitudinal study including 134 patients with relapsing remitting MS, Marrie et al found that an increase in fatigue during the first 2 years was related to brain atrophy progression in the subsequent 6 years.  The results suggest that fatigue predicts the brain atrophy as opposed to being a consequence of the demyelination process.

Όσες προσπάθειες και αν κάνουν οι συγγραφείς να χαρακτηρίσουν την κόπωση αποτέλεσμα του νευροεκφυλισμού ή της αυτοάνοσης αντίδρασης, διευκρινίζεται πως τίποτα δεν είναι βέβαιο από αυτά που υποθέτουν.

The origin of primary fatigue in MS is not yet fully understood. Evidence for the pathological process of demyelination and axonal loss leading to higher fatigue levels is available in nondisabled and nondepressed individuals with MS. It remains unclear, however, whether fatigue is directly influenced by this degenerative process or a consequence of immunological action in the brain. A possible functional cortical reorganization may lead to a higher energy demand, which on its turn may lead to fatigue. This hypothesis should be confirmed in future studies. Increased levels of peripheral immunological markers have been found in fatigued patients. These agents may trigger a disturbance in the endocrine system; however, the inverse may also happen. The precise mechanism in this interaction related to fatigue needs to be clarified. Fatigue seems to have multiple dimensions, such as “loss of energy,” “sleepy,” “inability to sustain (physical or mental) activity.” It is likely that the origin of these dimensions is multiple as well. Future research should therefore distinguish these various dimensions to examine the pathogenesis of fatigue. To initiate good research, a clear definition of the dimensions of fatigue and appropriate instruments to assess them are needed.

Το λεξιλόγιο των συγγραφέων στην περιγραφή της κόπωσης θυμίζει την περιγραφή της ίδιας της MS: άνευ ξεκάθαρης αιτίας, άνευ θεραπευτικής επιλογής, με κάποια στοιχεία αυτοανοσίας, αλλά με σαφή βοήθεια από την ασπιρίνη και άλλα ρευστοποιητικά του αίματος.  Αν ταυτίσουμε την κόπωση με την σκλήρυνση, θα θεωρήσουμε, και καλά θα κάνουμε, πως όποιος εξηγήσει ή θεραπεύσει την κόπωση, θα κάνει το ίδιο και για την σκλήρυνση.

Διαβάστε ξανά σχετικό παλαιότερο ποστ: οι ίδιοι οι νευρολόγοι παραδέχονται πως η κόπωση προηγείται της MS, και ο Dr. Zamboni αποδεικνύει πως η αγγειοπλαστική θεραπεύει την κόπωση:

H κόπωση, το CCSVI και η MS

Προτεινόμενη αντιοξειδωτική αγωγή (Dr. Zamboni)

Σε εργασία του 2009 ο Dr. Paolo Zamboni et al συζητά το οξειδωτικό στρες σε σχέση με τις νευροεκφυλιστικές παθήσεις, καθώς και προτεινόμενα αντιοξειδωτικά συμπληρώματα διατροφής, όταν τα αντιοξειδωτικά συστήματα του οργανισμού δεν αρκούν.

Oxidative Stress and Neurodegenerative Diseases

Σε παλαιότερο ποστ εδώ έχουμε γράψει πως το οξειδωτικό στρες έχει σχέση με την καταστροφική δράση των ελευθέρων ριζών στα κύτταρα.  Οι ελεύθερες ρίζες αποτελούν παραπροιόντα του μεταβολισμού.  Παράγονται κατά τη διάρκεια των χημικών διεργασιών του μεταβολισμού, από το οξυγόνο που χρησιμοποιείται για τις βιoλογικές καύσεις.  Οι ελεύθερες ρίζες είναι δραστικές μορφές οξυγόνου και μπορούν εύκολα να βλάψουν ζωτικά βιολογικά μόρια όπως τα λιπίδια, οι πρωτείνες και το DNA των κυττάρων.  Υπό κανονικές συνθήκες, οι ελεύθερες ρίζες εξουδετερώνονται από τα αντιοξειδωτικά συστήματα του οργανισμού.  Όταν όμως στον οργανισμό παράγονται περισσότερες ελεύθερες ρίζες από όσες μπορούν να εξουδετερωθούν, διαταράσσεται η βιοχημική ισορροπία και προκαλείται οξειδωτικό στρες: χιλιάδες ελεύθερες ρίζες πολιορκούν τα κύτταρα, εισχωρούν στο εσωτερικό τους και καταστρέφουν το DNA τους.  Έτσι, δημιουργούνται εκφυλιστικές βλάβες ή μεταλλάξεις.  Καθώς στη σημερινή εποχή ενοχοποιούνται όλο και περισσότεροι περιβαλλοντικοί παράγοντες για την πληθώρα ελευθέρων ριζών στο σώμα, αντιοξειδωτικές δίαιτες έχουν γίνει μόδα, ακόμη και όταν δεν υπάρχει οφθαλμοφανή ανάγκη.

Humans are constantly exposed to free radicals created by electromagnetic radiation from the manmade environment such as pollutants and cigarette smoke. Natural resources such as radon, cosmic radiation, as well as cellular metabolisms (respiratory burst, enzyme reactions) also add free radicals to the environment.

Στην περίπτωση της σκλήρυνσης, όμως, υπάρχει ανάγκη.  Το ίδιο και στην περίπτωση της Parkinson’s, του Alzheimer  και της ALS, ασθένειες όλες νευροεκφυλιστικές που έχουν συνδεθεί με μιτοχονδριακού τύπου βλάβες.

Oxidative stress arises due to disturbed equilibrium between pro-oxidant/antioxidant homeostasis that further takes part in generation of ROS and free radicals those are potentially toxic for neuronal cells. The reason for neuronal cell hypersensitivity towards oxidative stress arises due to anatomic and metabolic factors.

Το οξειδωτικό στρες ευνοείται σε συνθήκες κακού μεταβολισμού, αναφέρουν οι συγγραφείς της εργασίας.  Αρκεί να θυμηθούμε την υπόδειξη του Zivadinov, λίγα ποστ πιο πίσω, για τον υπο-μεταβολικό χαρακτήρα της σκλήρυνσης (κακός μεταβολισμός λόγω CCSVI).  Ένας φαύλος κύκλος ξεκινάει με το CCSVI και μπορεί να παρεκτραπεί επικίνδυνα χάρη στη δράση ελευθέρων ριζών.

Brain contains high level of fatty acids which are more susceptible to peroxidation, that consumes an inordinate fraction (20%) of total oxygen consumption for its relatively small weight (2%). In addition, it is not particularly enriched in antioxidant defenses. Brain is lower in antioxidant activity in comparison with other tissues, for example, about 10% of liver. Moreover, human brain has higher level of iron in certain regions and in general has high levels of ascorbate. As evident from above data, neural cells are considered to be more susceptible to oxidative damage as compared to other body tissues.

Ενδιαφέρουσα η γνώση πως ο εγκέφαλος έχει σχετική επιρρέπεια στο οξειδωτικό στρες, καθώς καταναλώνει αρκετή ποσότητα οξυγόνου, περιέχει υψηλότερη ποσότητα σιδήρου σε ορισμένες περιοχές και διαθέτει πεπερασμένη αντιοξειδωτική ικανότητα.  Ακόμη και η φυσιολογική διαδικασία της γήρανσης συνδέεται με τη δράση του οξειδωτικού στρες.

Most astounding effect of aging can be described as neurodegeneration associated with disturbed metal metabolism. In aged brain, accumulation of redox metals (Copper, Iron and Zinc) have been found to substantively increased due to concentration of metals by blood brain barrier (BBB) at junction of neuronal environment and blood vessels. This makes aged brain more prone to initiate neurodegeneration in vicinity of neuronal cells in brain.

Για τον Dr. Zamboni, ο ίδιος ο σίδηρος στον εγκέφαλο δύναται να εκκινήσει την αλυσιδωτή αντίδραση της MS: όταν τα αγγεία του εγκεφάλου πάσχουν, λόγω αυξημένης ενδοκρανιακής πίεσης (CCSVI), διαρρηγνύονται πιο εύκολα.  Τα ερυθρά κύτταρα του αίματος, που διαρρέουν, είναι φορείς σιδήρου.  Η μυελίνη, ή μάλλον τα ολιγοδενδροκύτταρα που την παράγουν, έλκουν φυσικά τον σίδηρο, ο οποίος ειναι η τροφή τους.  Η υπερσυγκέντρωση σιδήρου, όμως, εξ αιτίας του CCSVI, δρα τοξικά στα κύτταρα και τη μυελίνη, με επακόλουθο το θάνατο αυτής – και, πιθανόν, όλα τα υπόλοιπα στάδια (μακροφάγα, Τ κύτταρα, φλεγμονή κλπ.)

Πέρα από τη σκλήρυνση, τα αντιοξειδωτικά έχουν υπονοήσει θετική δράση σε μία σειρά παθήσεων:

It has been reported in epidemiological studies that many of antioxidant compounds posses anti inflammatory, antiatherosclerotic, antitumor, antimutagenic, anticarcinogenic, antibacterial and antiviral activities to greater or lesser extent. In many cases, increased oxidative stress is a widely associated in the development and progression of diabetes and its complications which are usually accompanied by increased production of free radicals or failure of antioxidant defense. Though the intake of natural antioxidants has been reported to reduce risk of cancer, cardiovascular diseases, diabetes and other diseases associated with aging, there is considerable controversy in this area. Leukocytes and other phagocyte destroy bacteria, parasites and virus-infected cells with NO, O2, H2O2, and OCl, those are powerful oxidants and protect humans from infection. However, they cause oxidative damage and mutation to DNA and participate in the carcinogenic process if unchecked. In many cases, it is concluded that antioxidants modulate the pathophysiology of chronic inflammation up to some extent. Moreover, experiments and studies infer that antioxidants are needed to scavenge and prevent the formation of ROS and reactive nitrogen species (RNS); out of them, some are free radicals while some are not. There is growing evidence that oxidative damage to sperm DNA is increased when there is ascorbate insufficiency in diet. This strongly suggests the protective role of antioxidant in our daily diet.

Και πάμε στο ζουμί.  Αυτά που αναφέρονται σχεδόν σαν προτεινόμενα στην εργασία είναι τα εξής; κρεατίνη, σελήνιο, ψευδάργυρος, βιταμίνες A, C, E, πολυφαινόλες (πράσινο τσάι), γλουταθειόνη, αργινίνη, κιτρουλίνη, ταυρίνη, β-καροτίνη, συνένζυμο Q10.

Kαθώς υπάρχουν ενδείξεις, λένε οι συγγραφείς, πως μία αντιοξειδωτική διατροφή έχει νευροπροστατευτικό ρόλο, θέτουν πιο δραστικούς στόχους για το μέλλον, και το μέλλον της MS, με τη μορφή εμβολιασμού έναντι σε τοξικές πρωτείνες:

There are clinical evidences that neurodegenerations can be ameliorated upon dietary intake or supplementary intake of natural antioxidants. Dietary intake contains variety of antioxidants vitamin supplements those play a vital role in neuroprotection in variety of neurological disorders.
These natural antioxidants prevent oxidation of proteins, lipid peroxidations and prevent generation of ROS, thus act as upstream therapeutic barrier to OS.
One of important futuristic upstream therapeutic aspect that can regulate oxidative stress to protect neuronal cells from death is vaccination against potential toxic protein formed in different types of neuronal disorders. A promising example is Amyloid-β vaccination in AD that prevents plaque formation and subsequent neuron inflammation. This could be a therapeutic strategy for other neurological disorders lead by OS, such as in MS.
Σελίδα 1 από 212