Tag Archives: σφαγίτιδες

Ένα εκτεταμένο αντιβιωτικό πρωτόκολλο για τη θεραπεία της επίμονης μόλυνσης από Chlamydophila pneumoniae βελτιώνει την εξωκρανιακή φλεβική κυκλοφορία στην πολλαπλή σκλήρυνση

Ο Δρ. Paul Thibault από την Αυστραλία επανέρχεται με μία επίκαιρη έρευνα, έπειτα από τα χλιαρά αποτελέσματα της αγγειοπλαστικής στη μελέτη των Brave Dreams, να ισχυριστεί πως αν η αγγειοπλαστική φαίνεται να βοηθάει μία μόνο υποκατηγορία ασθενών, αυτό μπορεί να οφείλεται στο ότι

[…] the increase platelet adhesiveness found in persistent Cpn infections and MS could increase the possibility of restenosis following attempted venoplasty and, therefore, the authors do not recommend interventional procedures to treat IJV obstructions in these patients.

A prolonged antibiotic protocol to treat persistent
Chlamydophila pneumoniae infection improves the extracranial venous circulation in multiple sclerosis

Η αρχική του υπόθεση εργασίας είναι πως τα παρασιτικά βακτήρια Chlamydophila pneumoniae εμπλέκονται στην παθογένεση της σκλήρυνσης, προκαλώντας μολυσματικές αγγειίτιδες, και κατά συνέπεια στενώσεις, στις εξωκρανιακές φλέβες, κυρίως τις σφαγίτιδες και τις σπονδυλικές.  Η παρούσα υπόθεση δε δέχεται τον ισχυρισμό του Zamboni πως οι στενώσεις είναι αποτέλεσμα εμβρυολογικής ανωμαλίας.
This theory postulates that infective Cpn organisms are transmitted through peri-hilar lymph nodes within infected blood monocytes to the thoracic duct and right lymphatic duct. From these lymphatic conduits, the monocytes can transmit the Cpn EBs to the venous endothelium firstly through communications of the thoracic duct with the azygos vein in the chest, then finally at the respective confluences of the internal jugular, vertebral and subclavian veins bilaterally (Figure 8(a) and (b)). Once blood borne, the Cpn can also ‘metastasize’ to distant vascular sites whilst harbouring within the infected blood monocytes.
Η μελέτη που προχώρησε να κάνει είναι να δει αν ένα αντιβιωτικό πρωτόκολλο στοχευμένο στα συγκεκριμένα βακτήρια θα μπορούσε να βελτιώσει την εξωκρανιακή φλεβική κυκλοφορία του αίματος, όπως θα το έδειχνε εξέταση με υπέρηχο.
Πήρε 91 ασθενείς με σκλήρυνση, 64 από τους οποίους βρέθηκαν θετικοί στο βακτήριο.  Τους χορηγήθηκε το αντιβιωτικό πρωτόκολλο και προσήλθαν για επανέλεγχο στο εξάμηνο.  Σε όσους είχαν βρεθεί θετικοί, η βελτίωση στην εξωκρανιακή φλεβική κυκλοφορία ήταν στατιστικά σημαντική – μείωση στο παράπλευρο φλεβικό δίκτυο, αύξηση στη συνολική αρτηριακή κυκλοφορία, καλύτερη αιμάτωση του εγκεφάλου ολικά.
The main finding of this study is that obstructed venous blood flow in the major extracranial veins of the neck in subjects with MS can be improved by a
prolonged CAP specifically designed to treat persistent Cpn infection. Moreover, this effect was significant in those subjects that tested positive with Cpn serology.
There was a lesser, non-significant effect seen in those who had negative serology to Cpn. The improved blood flow in the affected veins was consistently associated with corresponding reduction in collateral flow in the unaffected side in those subjects with unilateral disease. In addition, there was an increase in global arterial flow […]
Αν η θεωρία ευσταθεί, τότε τα μέγιστα οφέλη από τη λήψη του πρωτοκόλλου θα τα έχουν οι ασθενείς στα αρχικά στάδια της νόσου.
Το πρωτόκολλο δεν έχει δοκιμαστεί σε διπλά τυφλές τυχαιοποιημένες κλινικές μελέτες ακόμη.

Η παθολογία του τοιχώματος της σφαγίτιδας φλέβας στην πολλαπλή σκλήρυνση

The Pathology of the Internal Jugular Vein Wall in Multiple Sclerosis

Έχουν γίνει πολλές μελέτες με υπέρηχο που έδωσαν αρνητική συσχέτιση μεταξύ του CCSVI και της MS, αλλά όχι κάποια ιστολογική μελέτη των φλεβών που να έδειξε πως πράγματι οι σφαγίτιδες υγιών και ασθενών δε διαφέρουν μεταξύ τους.  Αντίθετα, η μελέτη του Zamboni καταδεικνύει αλλοιώσεις στο τοίχωμα της σφαγίτιδας φλέβας των ασθενών με MS, ορατές και στα τρία στρώματα αυτού – το ενδοθήλιο που επενδύει το εσωτερικό του αγγείου σχηματίζοντας τις βαλβίδες, τον λεπτό μέσο λείο μυικό χιτώνα και τον λεπτό ινώδη εξωτερικό χιτώνα.  Στον τελευταίο, π.χ., εντοπίζεται εναπόθεση ασβεστίου (μικροσχηματισμοί), τυπικού ίσως αποτελέσματος του χρόνιου στρες της φλέβας στα τριχοειδή αγγεία της από μηχανική βλάβη, ενώ και η μορφή κολλαγόνου δεν είναι φυσιολογική.

Αντίθετα, στο μέσο χιτώνα, δεν εντοπίστηκαν αντισώματα Τ λευκοκυττάρων ή μακροφάγων που να διαφοροποιούν υγιείς και ασθενείς, σημάδι πως οι φλεβικές ανωμαλίες δε μπορεί να είναι αποτέλεσμα της φλεγμονής ή της αυτοάνοσης διαδικασίας.

Το ενδοθήλιο των υγιών είναι ομοιόμορφα κατανεμημένο, σε αντίθεση με αυτό των ασθενών, που εμφανίζει ανώμαλη κατανομή και επιφάνεια, όπως συμβαίνει στο τοίχωμα των φλεβών των κάτω άκρων, όταν αυτά έχουν ανεπάρκεια.  Είναι τόσο έντονη η διαφορά που, σχολιάζει ο Prof. Zamboni, δε χρειάζεσαι καμία εξελιγμένη τεχνική για να το διαπιστώσεις αυτό, παρά μόνο παρατήρηση της μορφολογίας του.  Η απουσία ενδοθηλίου στις στενωτικές βαλβίδες των ασθενών με σκλήρυνση είναι χαρακτηριστική.

Βάσει αυτής της φλεβικής παθολογίας μπορεί να προκύπτει μειωμένη φλεβική απορροή του αίματος από τον εγκέφαλο και, συνεπώς, CCSVI – δηλαδή, μειωμένη ροή του ΕΝΥ και μειωμένη αιμάτωση εγκεφάλου.  Ο Zamboni κλείνει με τη θεώρηση της σκλήρυνσης ως μίας νευροεκφυλιστικής ασθένειας αγνώστου αιτιολογίας και με την παραίνεση να δοθεί η δέουσα προσοχή στα ενδιαφέροντα και μοναδικά ιστολογικά ευρήματα πάνω στις σφαγίτιδες φλέβες.

Το CCSVI και η ασθένεια Meniere

Το CCSVI είναι μία συνδρομή που χαρακτηρίζεται από στένωση των έσω σφαγίτιδων φλεβών και της αζύγου, με συνέπεια την ανώμαλη ροή, ανεπαρκή απορροή και διάνοιξη παράπλευρου δικτύου.

Η ασθένεια Meniere, πολυπαραγοντική μεν, χαρακτηρίζεται από διαλειμματικά επεισόδια ιλίγγου και απώλειας ακοής, ενώ στη βιβλιογραφία έχει αναφερθεί πως συσχετίζεται με ανεπαρκή απορροή της φλέβας του κοχλία (αυτί), ή του λαβυρίνθου γενικότερα (έσω ώτος).

Meniere disease (MD) is a multifactorial condition associated with histopathological evidence of endolymphatic hydrops, partially explained in the literature by an insufficient drainage of the vein of the cochlear aqueduct.

In 1983, Gussen firstly reported that abnormal venous drainage of the vestibular organs through the vein of the paravestibular canaliculus may be crucial to inner ear fluid mechanics in MD.

image via akouoprosthetiki.gr

Αφού φαίνεται λογικό το CCSVI να επηρεάζει τη φλεβική ροή και στο έσω αυτί, οι συγγραφείς της σημερινής εργασίας εξέτασαν 52 ασθενείς με διαταραχές του λαβυρίνθου (οι 24 από αυτούς με βέβαιη Meniere), για να διαγνώσουν πιθανό CCSVI.  Η μαγνητική φλεβογραφία έδειξε φλεβικές ανωμαλίες σε 20 από τους 24 ασθενείς με Meniere, και σε 16 από τους 28 ασθενείς με άλλες διαταραχές.

Chronic cerebrospinal venous insufficiency in Ménière disease

Ροή του αίματος στις σφαγίτιδες σε υγιείς και ασθενείς με σκλήρυνση

Η μελέτη που διατίθεται παρακάτω ολόκληρη αποδεικνύει πως το αίμα μπορεί να φτάνει με την ίδια ταχύτητα στις σφαγίτιδες τόσο των υγιών όσο και των ασθενών με MS, αλλά μόνο στους δεύτερους αργεί να εξέλθει.  Είναι μελέτη υπερήχου με σκιαγραφικό, και ο χρόνος απορροής του σκιαγραφικού αξιολογήθηκε τυφλά από άλλον ερευνητή και όχι από αυτόν που έκανε τον υπέρηχο.

Internal jugular vein blood flow in multiple sclerosis patients and matched controls.

Εντοπίστηκε συσχέτιση ανάμεσα στην ηλικία εμφάνισης της σκλήρυνσης, το βαθμό αναπηρίας και την αργή ταχύτητα απορροής (wash out time).  H μελέτη επιβεβαίωσε πως η δεξιά σφαγίτιδα είναι μεγαλύτερη της αριστερής.  Είναι χαρακτηριστικό πως το μοτίβο γρήγορη εμφάνιση σκιαγραφικού στη σφαγίτιδα-γρήγορη απορροή εμφανίστηκε στο 73% των υγιών και μόλις στο 16% των ασθενών.

Το γενικό συμπέρασμα είναι πως στην ξαπλωτή θέση οι ασθενείς με σκλήρυνση έχουν κατά 30% περίπου μειωμένη απορροή αίματος από τις σφαγίτιδες.  Οι ερευνητές καταλήγουν πως η σκλήρυνση σχετίζεται με αλλοιωμένη δυναμική των σφαγίτιδων φλεβών.

Ανατομικές συμπιέσεις στις έσω σφαγίτιδες και ολική απουσία ροής

Οι ιταλοί γιατροί της έρευνας που μου έστειλε η aliki (danke!) έκαναν ένα λογισμικό για να συγκεντρώσουν συμβολοποιημένες όλες τις πιθανές ανωμαλίες στις σφαγίτιδες και για να δουν πόσοι από τους ασθενείς με MS/CCSVI έχουν συμπίεση της σφαγίτιδας από έξω, και όχι ενδοφλεβική ανωμαλία.

Incidence of anatomical compressions of the internal jugular veins with full block of their flow in patients with CCSVI and MS

Για τα σύμβολα, δείτε σελίδα 4 της εργασίας τους.

Για το ποσοστό εξωφλεβικής συμπίεσης, διαβάστε παρακάτω.  Στην αλλαγή από την ξαπλωτή στην όρθια θέση ανιχνεύονταν περισσότερες συμπιέσεις, που συνολικά έφτασαν τους 232 ασθενείς (48%).  Επίσης αλλαγές συνέβαιναν κατά την κίνηση του κεφαλιού δεξιά και αριστερά.

Δεν ευθύνεται μόνο ο ωμοϋοειδής μυς για αυτές τις συμπιέσεις, αναφέρουν, αλλά και ο σκαληνός (κυρίως για τις συμπιέσεις στην περιοχή J1), και ο στερνομαστοειδής για την περιοχή J3. Προβλήματα προκαλούνται, επίσης, αν υπάρχει εκτόπιση σπονδύλου στην περιοχή C1-C2 του αυχένα – εκεί μπλοκάρεται η ροή από τις σπονδυλικές, αλλά και από την έκφυση της σφαγίτιδας στο κεφάλι.

Για άλλη μία φορά, αναδεικνύεται πόσο δύσκολο έργο είναι αυτό τη σωστής διάγνωσης του CCSVI, και πόσο ανεπιτυχώς αντιμετωπίζονται πολλές επαναστενώσεις, αφού η αγγειοπλαστική δεν είναι λύση αν υπάρχει συμπίεση.  Αυτό οφείλουν να το κατανοήσουν οι ασθενείς: ακόμη και όταν η αγγειοπλαστικη αποτυγχάνει, το CCSVI εξακολουθεί να είναι η αιτία της MS.  To CCSVI είναι πρώτα απ´ όλα θεωρία προέλευσης της MS, και όχι θεραπεία.  Η αγγειοπλαστική δεν είναι θεραπεία της σκλήρυνσης και των νευρολογικών προβλημάτων, αλλά θεραπεία της ροής, η οποία ευθύνεται για τα προβλήματα.  Είμαστε στο δυσάρεστο σημείο ακόμη να μη μπορούμε να θεραπεύσουμε τη ροή.

Σελίδα 1 από 2412345...1020...Τελευταία »