Tag Archives: σφαγίτιδες

Η παθολογία του τοιχώματος της σφαγίτιδας φλέβας στην πολλαπλή σκλήρυνση

The Pathology of the Internal Jugular Vein Wall in Multiple Sclerosis

Έχουν γίνει πολλές μελέτες με υπέρηχο που έδωσαν αρνητική συσχέτιση μεταξύ του CCSVI και της MS, αλλά όχι κάποια ιστολογική μελέτη των φλεβών που να έδειξε πως πράγματι οι σφαγίτιδες υγιών και ασθενών δε διαφέρουν μεταξύ τους.  Αντίθετα, η μελέτη του Zamboni καταδεικνύει αλλοιώσεις στο τοίχωμα της σφαγίτιδας φλέβας των ασθενών με MS, ορατές και στα τρία στρώματα αυτού – το ενδοθήλιο που επενδύει το εσωτερικό του αγγείου σχηματίζοντας τις βαλβίδες, τον λεπτό μέσο λείο μυικό χιτώνα και τον λεπτό ινώδη εξωτερικό χιτώνα.  Στον τελευταίο, π.χ., εντοπίζεται εναπόθεση ασβεστίου (μικροσχηματισμοί), τυπικού ίσως αποτελέσματος του χρόνιου στρες της φλέβας στα τριχοειδή αγγεία της από μηχανική βλάβη, ενώ και η μορφή κολλαγόνου δεν είναι φυσιολογική.

Αντίθετα, στο μέσο χιτώνα, δεν εντοπίστηκαν αντισώματα Τ λευκοκυττάρων ή μακροφάγων που να διαφοροποιούν υγιείς και ασθενείς, σημάδι πως οι φλεβικές ανωμαλίες δε μπορεί να είναι αποτέλεσμα της φλεγμονής ή της αυτοάνοσης διαδικασίας.

Το ενδοθήλιο των υγιών είναι ομοιόμορφα κατανεμημένο, σε αντίθεση με αυτό των ασθενών, που εμφανίζει ανώμαλη κατανομή και επιφάνεια, όπως συμβαίνει στο τοίχωμα των φλεβών των κάτω άκρων, όταν αυτά έχουν ανεπάρκεια.  Είναι τόσο έντονη η διαφορά που, σχολιάζει ο Prof. Zamboni, δε χρειάζεσαι καμία εξελιγμένη τεχνική για να το διαπιστώσεις αυτό, παρά μόνο παρατήρηση της μορφολογίας του.  Η απουσία ενδοθηλίου στις στενωτικές βαλβίδες των ασθενών με σκλήρυνση είναι χαρακτηριστική.

Βάσει αυτής της φλεβικής παθολογίας μπορεί να προκύπτει μειωμένη φλεβική απορροή του αίματος από τον εγκέφαλο και, συνεπώς, CCSVI – δηλαδή, μειωμένη ροή του ΕΝΥ και μειωμένη αιμάτωση εγκεφάλου.  Ο Zamboni κλείνει με τη θεώρηση της σκλήρυνσης ως μίας νευροεκφυλιστικής ασθένειας αγνώστου αιτιολογίας και με την παραίνεση να δοθεί η δέουσα προσοχή στα ενδιαφέροντα και μοναδικά ιστολογικά ευρήματα πάνω στις σφαγίτιδες φλέβες.

Το CCSVI και η ασθένεια Meniere

Το CCSVI είναι μία συνδρομή που χαρακτηρίζεται από στένωση των έσω σφαγίτιδων φλεβών και της αζύγου, με συνέπεια την ανώμαλη ροή, ανεπαρκή απορροή και διάνοιξη παράπλευρου δικτύου.

Η ασθένεια Meniere, πολυπαραγοντική μεν, χαρακτηρίζεται από διαλειμματικά επεισόδια ιλίγγου και απώλειας ακοής, ενώ στη βιβλιογραφία έχει αναφερθεί πως συσχετίζεται με ανεπαρκή απορροή της φλέβας του κοχλία (αυτί), ή του λαβυρίνθου γενικότερα (έσω ώτος).

Meniere disease (MD) is a multifactorial condition associated with histopathological evidence of endolymphatic hydrops, partially explained in the literature by an insufficient drainage of the vein of the cochlear aqueduct.

In 1983, Gussen firstly reported that abnormal venous drainage of the vestibular organs through the vein of the paravestibular canaliculus may be crucial to inner ear fluid mechanics in MD.

image via akouoprosthetiki.gr

Αφού φαίνεται λογικό το CCSVI να επηρεάζει τη φλεβική ροή και στο έσω αυτί, οι συγγραφείς της σημερινής εργασίας εξέτασαν 52 ασθενείς με διαταραχές του λαβυρίνθου (οι 24 από αυτούς με βέβαιη Meniere), για να διαγνώσουν πιθανό CCSVI.  Η μαγνητική φλεβογραφία έδειξε φλεβικές ανωμαλίες σε 20 από τους 24 ασθενείς με Meniere, και σε 16 από τους 28 ασθενείς με άλλες διαταραχές.

Chronic cerebrospinal venous insufficiency in Ménière disease

Ροή του αίματος στις σφαγίτιδες σε υγιείς και ασθενείς με σκλήρυνση

Η μελέτη που διατίθεται παρακάτω ολόκληρη αποδεικνύει πως το αίμα μπορεί να φτάνει με την ίδια ταχύτητα στις σφαγίτιδες τόσο των υγιών όσο και των ασθενών με MS, αλλά μόνο στους δεύτερους αργεί να εξέλθει.  Είναι μελέτη υπερήχου με σκιαγραφικό, και ο χρόνος απορροής του σκιαγραφικού αξιολογήθηκε τυφλά από άλλον ερευνητή και όχι από αυτόν που έκανε τον υπέρηχο.

Internal jugular vein blood flow in multiple sclerosis patients and matched controls.

Εντοπίστηκε συσχέτιση ανάμεσα στην ηλικία εμφάνισης της σκλήρυνσης, το βαθμό αναπηρίας και την αργή ταχύτητα απορροής (wash out time).  H μελέτη επιβεβαίωσε πως η δεξιά σφαγίτιδα είναι μεγαλύτερη της αριστερής.  Είναι χαρακτηριστικό πως το μοτίβο γρήγορη εμφάνιση σκιαγραφικού στη σφαγίτιδα-γρήγορη απορροή εμφανίστηκε στο 73% των υγιών και μόλις στο 16% των ασθενών.

Το γενικό συμπέρασμα είναι πως στην ξαπλωτή θέση οι ασθενείς με σκλήρυνση έχουν κατά 30% περίπου μειωμένη απορροή αίματος από τις σφαγίτιδες.  Οι ερευνητές καταλήγουν πως η σκλήρυνση σχετίζεται με αλλοιωμένη δυναμική των σφαγίτιδων φλεβών.

Ανατομικές συμπιέσεις στις έσω σφαγίτιδες και ολική απουσία ροής

Οι ιταλοί γιατροί της έρευνας που μου έστειλε η aliki (danke!) έκαναν ένα λογισμικό για να συγκεντρώσουν συμβολοποιημένες όλες τις πιθανές ανωμαλίες στις σφαγίτιδες και για να δουν πόσοι από τους ασθενείς με MS/CCSVI έχουν συμπίεση της σφαγίτιδας από έξω, και όχι ενδοφλεβική ανωμαλία.

Incidence of anatomical compressions of the internal jugular veins with full block of their flow in patients with CCSVI and MS

Για τα σύμβολα, δείτε σελίδα 4 της εργασίας τους.

Για το ποσοστό εξωφλεβικής συμπίεσης, διαβάστε παρακάτω.  Στην αλλαγή από την ξαπλωτή στην όρθια θέση ανιχνεύονταν περισσότερες συμπιέσεις, που συνολικά έφτασαν τους 232 ασθενείς (48%).  Επίσης αλλαγές συνέβαιναν κατά την κίνηση του κεφαλιού δεξιά και αριστερά.

Δεν ευθύνεται μόνο ο ωμοϋοειδής μυς για αυτές τις συμπιέσεις, αναφέρουν, αλλά και ο σκαληνός (κυρίως για τις συμπιέσεις στην περιοχή J1), και ο στερνομαστοειδής για την περιοχή J3. Προβλήματα προκαλούνται, επίσης, αν υπάρχει εκτόπιση σπονδύλου στην περιοχή C1-C2 του αυχένα – εκεί μπλοκάρεται η ροή από τις σπονδυλικές, αλλά και από την έκφυση της σφαγίτιδας στο κεφάλι.

Για άλλη μία φορά, αναδεικνύεται πόσο δύσκολο έργο είναι αυτό τη σωστής διάγνωσης του CCSVI, και πόσο ανεπιτυχώς αντιμετωπίζονται πολλές επαναστενώσεις, αφού η αγγειοπλαστική δεν είναι λύση αν υπάρχει συμπίεση.  Αυτό οφείλουν να το κατανοήσουν οι ασθενείς: ακόμη και όταν η αγγειοπλαστικη αποτυγχάνει, το CCSVI εξακολουθεί να είναι η αιτία της MS.  To CCSVI είναι πρώτα απ´ όλα θεωρία προέλευσης της MS, και όχι θεραπεία.  Η αγγειοπλαστική δεν είναι θεραπεία της σκλήρυνσης και των νευρολογικών προβλημάτων, αλλά θεραπεία της ροής, η οποία ευθύνεται για τα προβλήματα.  Είμαστε στο δυσάρεστο σημείο ακόμη να μη μπορούμε να θεραπεύσουμε τη ροή.

Η ροή στις σφαγίτιδες: μελέτη με επεμβατική φλεβογραφία

Το αξιοπρόσεχτο στη μελέτη των Veroux et al είναι πως η αγγειοπλαστική στην οποία προέβησαν δεν ήταν αποτελεσματική για τη βελτίωση της ροής παρά μόνο στο 37% των ασθενών και για τις δύο σφαγίτιδες.

Σε δείγμα 313 ασθενών με MS, η μελέτη επιβεβαιώνει τη μεγάλη συχνότητα εμφάνισης καθηστερημένης απορροής αίματος στις σφαγίτιδες φλέβες, ενώ ειδικά σε ασθενείς που εμφάνιζαν εξαιρετικά αργή ροή (Severe Delayed Flow, SDF), η αγγειοπλαστική δεν επιτύγχανε απόλυτα τη βελτίωση της ροής (επιτυχία θεωρήθηκε να καταφέρει το μπαλόνι να μειώσει την καθυστέρηση για τουλάχιστο δύο δευτερόλεπτα).  Επί τούτου, να αναφερθεί πως φυσιολογικές θεωρήθηκαν σφαγίτιδες με χρόνο απορροής του σκιαγραφικού εντός τους τα 4 δευτερόλεπτα ή λιγότερο.  Ομάδα ελέγχου ήταν δώδεκα ασθενείς που υπόκειντο σε αιμοκάθαρση, χωρίς ίχνη στενώσεων στις σφαγίτιδές τους.  Σε αυτούς, ο μέσος χρόνος απορροής στις σφαγίτιδες ήταν τα 3.1 δευτερόλεπτα, ελάχιστα καλύτερος από τον μέσο χρόνο απορροής στις υγιείς σφαγίτιδες των ασθενών με σκλήρυνση, που ήταν τα 3.3 δευτερόλεπτα.  Στις μη υγιείς σφαγίτιδες, χρόνος μεταξύ των 4 και 6 δευτερολέπτων χαρακτηρίστηκε Moderate Delayed Flow, ενώ πάνω από 6 δευτερόλεπτα χαρακτηρίστηκε Severe Delayed Flow.  Η τελευταία ομάδα ήταν που είχε τη μικρότερη επιτυχία στην αγγειοπλαστική.

Internal Jugular Veins Outflow in Patients with Multiple Sclerosis: A Catheter Venography Study

Σελίδα 1 από 2312345...1020...Τελευταία »