Tag Archives: Alzheimer’s

Εξωκρανιακή φλεβική παθολογία: ένας ενδεχόμενος λόγος νευροεκφυλισμού

Από τον καθηγητή Paolo Zamboni.

Extracranial venous pathology.
A potential contributor to neurodegeneration

Τα εμπόδια στη φλεβική απορροή του ΚΝΣ μέσω των σφαγίτιδων φλεβών και της αζύγου καταλήγουν σε έναν συνολικά αυξημένο χρόνο κυκλοφορίας του αίματος – στο ISNVD στη Νάπολι συζητήθηκε πως, για τον εγκέφαλο, αυτός είναι 2.78 sec στους υγιείς και 4.87 sec στους ασθενείς με MS.

Σε παλαιότερό του tweet στα social media (μόλις το ξαναβρώ, θα το επισυνάψω εδώ) ο καθηγητής Zamboni είχε πει πως μία μόνο στένωση ή πολλές μικρές στενώσεις δεν αρκούν να αυξήσουν τη φλεβική πίεση τόσο ώστε αυτή να οδηγήσει σε παθολογικές αλλαγές την κυκλοφορία στον εγκέφαλο – αντίθετα, πολλές σοβαρές στενώσεις μπορούν να το κάνουν αυτό.

Πολλές σοβαρές στενώσεις σημαίνει CCSVI.  Και είναι δύο, τουλάχιστο, οι σοβαρές συνέπειες του CCSVI για το κεντρικό νευρικό σύστημα:

1.  γενικευμένη υποαιμάτωση του εγκεφάλου, και συνεπώς μείωση της δυνατότητας επανόρθωσης των βλαβών, καθώς και πιθανή συσσώρευση σιδήρου – σημείωση δική μου: γι αυτό και θεραπείες σαν τις νευροτροφίνες, την ελ-μυελίνη, τα βλαστοκύτταρα δε μπορούν να ευδοκιμήσουν μακροπρόθεσμα, όσο υπάρχει CCSVI, δηλαδή υποπαροχέτευση αίματος στον εγκέφαλο.  Πρέπει να παύσεις το CCSVI για να ελπίζεις σε πορεία αποκατάστασης.

2.  μειωμένη κυκλοφορία του εγκεφαλονωτιαίου υγρού.  Στη σκλήρυνση, έχει βρεθεί πως όσες περισσότερες οι στενώσεις, τόσο χαμηλότερη η κυκλοφορία του ΕΝΥ, και συνεπώς τόσες περισσότερες οι εστίες στη λευκή ουσία και τόσο μικρότερο το διάστημα που χρειάζεται για να περάσει κανείς από την κατάσταση “μεμονωμένο επεισόδιο”, στη βέβαιη διάγνωση με MS.  Στην Alzheimer’s, έχει βρεθεί πως ο αριθμός των εστιών των ασθενών σχετίζεται με τη μειωμένη ταχύτητα κυκλοφορίας του ΕΝΥ.

Αντίθετα, έχει δειχθεί πως η αγγειοπλαστική επηρεάζει θετικά την κυκλοφορία του εγκεφαλονωτιαίου υγρού.

Αμφότερα δεδομένα χρήζουν περισσότερης επιστημονικής έρευνας.

Φλεβικές νευραγγειακές παράμετροι στην Alzheimer’s

Από τον Dr. Tsamopoulos – τον ευχαριστούμε.

“Ο Alzheimer πρώτος παρατήρησε το 1907 πως η ασθένεια που φέρει το όνομά του θα μπορούσε να προκαλείται από μικρο-αγγειακές μεταβολές.  Η φλεγμονή των νεύρων θεωρείται το εναρκτήριο συμβάν της νόσου Alzheimer’s.  H παρουσία ανατομικών ή λειτουργικών φλεβικών στενώσεων στο ΚΝΣ οδηγεί σε πραγματική ή λειτουργική φλεβική υπέρταση των τριχοειδών αγγείων, εξ αιτίας της αντανάκλασης των κυμάτων πίεσης.  Αυτό καταλήγει σε δυσλειτουργία των σφιχτών δεσμών του ενδοθηλίου, περιφλεβικό οίδημα και χαλαρό αιματεγκεφαλικό φραγμό, τα οποία επηρεάζουν την ομοιόσταση του παρεγχύματος, επιφέροντας βλάβες στα αστροκύτταρα και ολιγοδενδροκύτταρα, και διαιωνίζοντας τον νευροεκφυλισμό”.

Περισσότερα, στην εργασία του:

Tsamopoulos Microinflammation

Αγγειακή παθολογία στην Alzheimer’s

Λένε πως αγγειακοί παράγοντες μπορεί να συσχετίζονται με νευροεκφυλστικές ασθένειες, όπως η Alzheimer’s, αλλά κάτι τέτοιο δεν έχει μελετηθεί ποτέ σοβαρά.  Η παρούσα έρευνα, με αντικείμενο μελέτης 5715 περιπτώσεις Alzheimer’s, έναντι άλλων παθολογιών, κατέληξε πως ανάμεσα σε πλήθος νευροεκφυλιστικών ασθενειών, αγγειακοί παράγοντες που επηρεάζουν την κυκλοφορία του αίματος στον εγκέφαλο σχετίζονται σημαντικά με την άνοια. Οι ερευνητές υποστηρίζουν ότι οι άνθρωποι που ήδη παρουσιάζουν κλινικά χαρακτηριστικά της νόσου του Αλτσχάιμερ και άλλες διαταραχές της μνήμης μπορούν να επωφεληθούν από αποτελεσματικές θεραπείες που διατίθενται σήμερα για τη μείωση των αγγειακών προβλημάτων. Έτσι, η έγκαιρη αντιμετώπιση των αγγειακών παραγόντων κινδύνου, όπως η υψηλή αρτηριακή πίεση και χοληστερόλη, και η υιοθέτηση μιας «υγιούς καρδιάς», διατροφής καθώς και άσκησης στη μέση ηλικία μπορεί να καθυστερήσει ή να αποτρέψει την εμφάνιση της άνοιας που οφείλεται στη νόσο Alzheimer και τη νόσο του Πάρκινσον.

Contribution of cerebrovascular disease in autopsy confirmed neurodegenerative disease cases in the National Alzheimer’s Coordinating Centre

«Ενώ υπήρχαν ενδείξεις ήδη ότι αγγειακοί παράγοντες θα μπορούσαν να διαδραματίσουν κάποιο ρόλο σε νευροεκφυλιστικές ασθένειες, αυτή είναι η πρώτη μελέτη για να συγκρίνει το βάρος αυτών των παραγόντων σε νευροεκφυλιστικές ασθένειες με πολλαπλές ή διαφορετικές προελεύσεις», δήλωσε ο βασικός συγγραφέας της έρευνας John Q. Trojanowski , MD, PhD, διευθυντής του Εθνικού Ινστιτούτου για τη Γήρανση στο Πανεπιστήμιο της Πενσιλβάνια και καθηγητής Παθολογίας και Εργαστηριακής Ιατρικής. “Μας εξέπληξε ότι βρήκαμε μια τέτοια ισχυρή σύνδεση αγγειακής νόσου με την Αλτσχάιμερ, ιδιαίτερα σε νεότερους ασθενείς, σε σύγκριση με άτομα με άλλες νευροεκφυλιστικές ασθένειες.

Σχεδόν το 80 τοις εκατό των πάνω από 4.600 ασθενών με νόσο του Alzheimer έδειξαν κάποιο βαθμό αγγειακής παθολογίας   σκληρά ή μπλοκαρισμένα αιμοφόρα αγγεία, νεκρούς ιστούς λόγω της έλλειψης παροχής αίματος, ή αιμορραγία στον εγκέφαλο.

Προτεινόμενη αντιοξειδωτική αγωγή (Dr. Zamboni)

Σε εργασία του 2009 ο Dr. Paolo Zamboni et al συζητά το οξειδωτικό στρες σε σχέση με τις νευροεκφυλιστικές παθήσεις, καθώς και προτεινόμενα αντιοξειδωτικά συμπληρώματα διατροφής, όταν τα αντιοξειδωτικά συστήματα του οργανισμού δεν αρκούν.

Oxidative Stress and Neurodegenerative Diseases

Σε παλαιότερο ποστ εδώ έχουμε γράψει πως το οξειδωτικό στρες έχει σχέση με την καταστροφική δράση των ελευθέρων ριζών στα κύτταρα.  Οι ελεύθερες ρίζες αποτελούν παραπροιόντα του μεταβολισμού.  Παράγονται κατά τη διάρκεια των χημικών διεργασιών του μεταβολισμού, από το οξυγόνο που χρησιμοποιείται για τις βιoλογικές καύσεις.  Οι ελεύθερες ρίζες είναι δραστικές μορφές οξυγόνου και μπορούν εύκολα να βλάψουν ζωτικά βιολογικά μόρια όπως τα λιπίδια, οι πρωτείνες και το DNA των κυττάρων.  Υπό κανονικές συνθήκες, οι ελεύθερες ρίζες εξουδετερώνονται από τα αντιοξειδωτικά συστήματα του οργανισμού.  Όταν όμως στον οργανισμό παράγονται περισσότερες ελεύθερες ρίζες από όσες μπορούν να εξουδετερωθούν, διαταράσσεται η βιοχημική ισορροπία και προκαλείται οξειδωτικό στρες: χιλιάδες ελεύθερες ρίζες πολιορκούν τα κύτταρα, εισχωρούν στο εσωτερικό τους και καταστρέφουν το DNA τους.  Έτσι, δημιουργούνται εκφυλιστικές βλάβες ή μεταλλάξεις.  Καθώς στη σημερινή εποχή ενοχοποιούνται όλο και περισσότεροι περιβαλλοντικοί παράγοντες για την πληθώρα ελευθέρων ριζών στο σώμα, αντιοξειδωτικές δίαιτες έχουν γίνει μόδα, ακόμη και όταν δεν υπάρχει οφθαλμοφανή ανάγκη.

Humans are constantly exposed to free radicals created by electromagnetic radiation from the manmade environment such as pollutants and cigarette smoke. Natural resources such as radon, cosmic radiation, as well as cellular metabolisms (respiratory burst, enzyme reactions) also add free radicals to the environment.

Στην περίπτωση της σκλήρυνσης, όμως, υπάρχει ανάγκη.  Το ίδιο και στην περίπτωση της Parkinson’s, του Alzheimer  και της ALS, ασθένειες όλες νευροεκφυλιστικές που έχουν συνδεθεί με μιτοχονδριακού τύπου βλάβες.

Oxidative stress arises due to disturbed equilibrium between pro-oxidant/antioxidant homeostasis that further takes part in generation of ROS and free radicals those are potentially toxic for neuronal cells. The reason for neuronal cell hypersensitivity towards oxidative stress arises due to anatomic and metabolic factors.

Το οξειδωτικό στρες ευνοείται σε συνθήκες κακού μεταβολισμού, αναφέρουν οι συγγραφείς της εργασίας.  Αρκεί να θυμηθούμε την υπόδειξη του Zivadinov, λίγα ποστ πιο πίσω, για τον υπο-μεταβολικό χαρακτήρα της σκλήρυνσης (κακός μεταβολισμός λόγω CCSVI).  Ένας φαύλος κύκλος ξεκινάει με το CCSVI και μπορεί να παρεκτραπεί επικίνδυνα χάρη στη δράση ελευθέρων ριζών.

Brain contains high level of fatty acids which are more susceptible to peroxidation, that consumes an inordinate fraction (20%) of total oxygen consumption for its relatively small weight (2%). In addition, it is not particularly enriched in antioxidant defenses. Brain is lower in antioxidant activity in comparison with other tissues, for example, about 10% of liver. Moreover, human brain has higher level of iron in certain regions and in general has high levels of ascorbate. As evident from above data, neural cells are considered to be more susceptible to oxidative damage as compared to other body tissues.

Ενδιαφέρουσα η γνώση πως ο εγκέφαλος έχει σχετική επιρρέπεια στο οξειδωτικό στρες, καθώς καταναλώνει αρκετή ποσότητα οξυγόνου, περιέχει υψηλότερη ποσότητα σιδήρου σε ορισμένες περιοχές και διαθέτει πεπερασμένη αντιοξειδωτική ικανότητα.  Ακόμη και η φυσιολογική διαδικασία της γήρανσης συνδέεται με τη δράση του οξειδωτικού στρες.

Most astounding effect of aging can be described as neurodegeneration associated with disturbed metal metabolism. In aged brain, accumulation of redox metals (Copper, Iron and Zinc) have been found to substantively increased due to concentration of metals by blood brain barrier (BBB) at junction of neuronal environment and blood vessels. This makes aged brain more prone to initiate neurodegeneration in vicinity of neuronal cells in brain.

Για τον Dr. Zamboni, ο ίδιος ο σίδηρος στον εγκέφαλο δύναται να εκκινήσει την αλυσιδωτή αντίδραση της MS: όταν τα αγγεία του εγκεφάλου πάσχουν, λόγω αυξημένης ενδοκρανιακής πίεσης (CCSVI), διαρρηγνύονται πιο εύκολα.  Τα ερυθρά κύτταρα του αίματος, που διαρρέουν, είναι φορείς σιδήρου.  Η μυελίνη, ή μάλλον τα ολιγοδενδροκύτταρα που την παράγουν, έλκουν φυσικά τον σίδηρο, ο οποίος ειναι η τροφή τους.  Η υπερσυγκέντρωση σιδήρου, όμως, εξ αιτίας του CCSVI, δρα τοξικά στα κύτταρα και τη μυελίνη, με επακόλουθο το θάνατο αυτής – και, πιθανόν, όλα τα υπόλοιπα στάδια (μακροφάγα, Τ κύτταρα, φλεγμονή κλπ.)

Πέρα από τη σκλήρυνση, τα αντιοξειδωτικά έχουν υπονοήσει θετική δράση σε μία σειρά παθήσεων:

It has been reported in epidemiological studies that many of antioxidant compounds posses anti inflammatory, antiatherosclerotic, antitumor, antimutagenic, anticarcinogenic, antibacterial and antiviral activities to greater or lesser extent. In many cases, increased oxidative stress is a widely associated in the development and progression of diabetes and its complications which are usually accompanied by increased production of free radicals or failure of antioxidant defense. Though the intake of natural antioxidants has been reported to reduce risk of cancer, cardiovascular diseases, diabetes and other diseases associated with aging, there is considerable controversy in this area. Leukocytes and other phagocyte destroy bacteria, parasites and virus-infected cells with NO, O2, H2O2, and OCl, those are powerful oxidants and protect humans from infection. However, they cause oxidative damage and mutation to DNA and participate in the carcinogenic process if unchecked. In many cases, it is concluded that antioxidants modulate the pathophysiology of chronic inflammation up to some extent. Moreover, experiments and studies infer that antioxidants are needed to scavenge and prevent the formation of ROS and reactive nitrogen species (RNS); out of them, some are free radicals while some are not. There is growing evidence that oxidative damage to sperm DNA is increased when there is ascorbate insufficiency in diet. This strongly suggests the protective role of antioxidant in our daily diet.

Και πάμε στο ζουμί.  Αυτά που αναφέρονται σχεδόν σαν προτεινόμενα στην εργασία είναι τα εξής; κρεατίνη, σελήνιο, ψευδάργυρος, βιταμίνες A, C, E, πολυφαινόλες (πράσινο τσάι), γλουταθειόνη, αργινίνη, κιτρουλίνη, ταυρίνη, β-καροτίνη, συνένζυμο Q10.

Kαθώς υπάρχουν ενδείξεις, λένε οι συγγραφείς, πως μία αντιοξειδωτική διατροφή έχει νευροπροστατευτικό ρόλο, θέτουν πιο δραστικούς στόχους για το μέλλον, και το μέλλον της MS, με τη μορφή εμβολιασμού έναντι σε τοξικές πρωτείνες:

There are clinical evidences that neurodegenerations can be ameliorated upon dietary intake or supplementary intake of natural antioxidants. Dietary intake contains variety of antioxidants vitamin supplements those play a vital role in neuroprotection in variety of neurological disorders.
These natural antioxidants prevent oxidation of proteins, lipid peroxidations and prevent generation of ROS, thus act as upstream therapeutic barrier to OS.
One of important futuristic upstream therapeutic aspect that can regulate oxidative stress to protect neuronal cells from death is vaccination against potential toxic protein formed in different types of neuronal disorders. A promising example is Amyloid-β vaccination in AD that prevents plaque formation and subsequent neuron inflammation. This could be a therapeutic strategy for other neurological disorders lead by OS, such as in MS.

Space Dreams στο Πανεπιστήμιο της Ferrara.

“Η μελέτη του ανθρώπου σε κατάσταση έλλειψης βαρύτητας θα οδηγήσει στη γνώση νέων σημαντικών πληροφοριών στον τομέα της ιατρικής”.
Αυτή την εισαγωγή έκανε ο Pasquale Nappi, Πρύτανης του Πανεπιστημίου της Ferrara, στη συνέντευξη Τύπου που οργάνωσε για να παρουσιάσει το συνέδριο “Από τον  Juri Gagarin στο Χώρο της Ιατρικής:  Ιστορία των 50 Χρόνων της Επιστήμης”, η οποία είδε τη συμμετοχή  μεγάλων ανδρών, όπως ο καθηγητής  Paolo Zamboni, διευθυντής του Κέντρου Αγγειακών Παθήσεων του Ateneo της Emilia, ο Mariano Bizzarri, επικεφαλής της τεχνικής επιστημονικής επιτροπής και της Ιταλικής Υπηρεσίας Διαστήματος και ο Luca Parmitano, αστροναύτης του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Διαστήματος.
“Το Πανεπιστήμιο της Ferrara, μέσω της Σχολής  Ιατρικής και Επιστημών, θα συνεργαστεί με την Ιταλική Υπηρεσία Διαστήματος (ASI), μια από τις πιο σημαντικές υπηρεσίες διαστήματος στον κόσμο”, όπως εξήγησε ο Δρ Gonzo Mario χαρακτηριστικά,”συγκεκριμένα άριστη  στον τομέα της βιοτεχνολογίας”. 
“Ο οργανισμός, χάρη σε αυτή τη συνεχή συνεργασία με το Πανεπιστήμιο της Ferrara, θα μπορεί να εντατικοποιήσει τις μελέτες  στο πεδίο της τηλεϊατρικής, απαραίτητες όχι μόνο για τα διαστημικά ταξίδια, αλλά και σε καταστάσεις συγκρούσεων. Οι μελέτες του καθηγητή Zamboni”, καταλήγει, “που ξεκίνησε σε συνεργασία με άλλους συναδέλφους της Ιατρικής Σχολής και Επιστημών, και ειδικότερα το Τμήμα Φυσικής, δείχνει πως είναι όλο και πιο απαραίτητη η διεπιστημονικότητα μεταξύ των διαφόρων ερευνών”.
Ο Zamboni ανυπομονεί, η μεγάλη, πραγματικά, αυθεντία του CCSVI εξηγεί πως η συνεργασία με την ASI είναι μια μεγάλη ευκαιρία, “διότι θα μας επιτρέψει μετά να έχουμε σαν προνομιούχους συνομιλητές ακόμη και τον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Διαστήματος και την ίδια τη  NASA . Η συμφωνία που υπογράφηκε  είναι ένα μεγάλο κίνητρο για εμάς τους ερευνητές. Η νικητήρια ιδέα είναι εκείνη που  συνδέει τις τεχνολογίες ,τις  έρευνες στο χώρο των προβλημάτων της εγκεφαλικής και φλεβικής κυκλοφορίας . Με το πρόγραμμα “Space Dreams”, επισημαίνει, έχουμε δημιουργήσει στη Ferrara μια συσκευή που καταγράφει τις «λεπτότητες» της φλεβικής δραστηριότητας . Η γνώση που πάμε να αποκτήσουμε θα βοηθήσει πολύ και θα ενθαρρύνει τους ασθενείς που πάσχουν από εκφυλιστικές ασθένειες όπως η άνοια, η πολλαπλή σκλήρυνση και το Alzheimer “.
Στη διάσκεψη συμμετείχε επίσης και ο Luca Parmitano ,αστροναύτης του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Διαστήματος.  “Η Space Dreams”, εξηγεί ο Parmitano, “είναι ένα πραγματικό όνειρο, και όπως όλα τα όνειρα  έχει κάτι το εκπληκτικό. Είμαι βέβαιος ότι τα αποτελέσματα θα είναι σημαντικά στον επιστημονικό τομέα . Το διάστημα είναι ένα μέρος όπου γίνεται έρευνα και  εξερεύνηση. Η εξερεύνηση είναι στο  DNA του ανθρώπου. Η Ιταλία έχει κατασκευάσει πάνω από το ήμισυ του εξοπλισμού της διαστημικής αποστολής. Το Πανεπιστήμιο της Ferrara”, καταλήγει, “έχει αποδειχθεί ότι έχει το θάρρος του  εξερευνητή, που πρόκειται να εκμεταλλευτεί μετά τη δουλειά μας, των αστροναυτών “.
Στο τέλος του συνεδρίου στο Polo Chimico Bio Medico ήταν η ώρα των εγκαινίων της έκθεσης φωτογραφίας “Gagarin  Απρίλιος 1961-2011, Βλέπω τη Γη Γαλάζια”, η οποία θα παραμείνει ανοικτή για το κοινό μέχρι τις 14ης Οκτώβρη από τις  9.00 έως τις 18.00. “Η έκθεση”, εξηγεί ο Πρύτανης Nappi, “δεν είναι μόνο ένα σημαντικό μέσο για τη διάδοση της ιδέας, αλλά επίσης θέλει να τονίσει πως νέες επιστημονικές προοπτικές ανοίγονται”.

Space Dreams All’ Universita di Ferrara

Λαμπρά νέα από τη Ferrara, εκεί που ερευνητές ετοιμάζονται για το φεγγάρι, αφήνοντας μία νευρολογική κοινότητα να αναρωτιέται ακόμη αν υπάρχει κόσμος έξω από την γη.

Διαπιστώνω επίσης πως ο ιταλικός τύπος με υπερηφάνεια αναφέρει το όνομα της αυθεντίας στο CCSVI, μια πάθηση που πολλοί αρνούνται ότι υπάρχει καν.

Η σκλήρυνση φλεβική υπόθεση, η Parkinson’s μάλλον αρτηριακή, η Alzheimer’s διερευνάται αγγειακά.  Ώρα η νευρολογική κοινότητα να διαβάσει περισσότερα για το διάστημα.

Αλίκη, ευχαριστώ.

Σελίδα 1 από 3123