Ηνωμένο Βασίλειο και CCSVI.

Με τον NICE (National Institute for Health and Clinical Excellence) να μελετά σοβαρά την αγγειοπλαστική ως επέμβαση αντιμετώπισης των συμπτωμάτων και της εξέλιξης στην πολλαπλή σκλήρυνση, το Ηνωμένο Βασίλειο έχει λόγους να είναι υπερήφανο. Αναμένονται οδηγίες από το ίδιο Ινστιτούτο για το πώς περατώνει κανείς με ασφάλεια και αποτελεσματικότητα την επέμβαση που φαίνεται να εντάσσεται στο μέλλον στο οπλοστάσιο (!) θεραπειών της σκλήρυνσης ως πραγματική βόμβα-ανακάλυψη.

Με τον ίδιο ενθουσιώδη τόνο, η Κλινική Essential Health Clinic του Ηνωμένου Βασιλείου, που ασχολείται σοβαρά με την θεραπεία του CCSVI, εξέδωσε το τελευταίο της newsletter. Σε αυτό, περιγράφει την MS ως πρόβλημα, πιθανόν, αυξημένης φλεβικής πίεσης, που προκαλείται συνήθως από ανώμαλη βαλβίδα σε συγκεκριμένες φλέβες. Το ερώτημα είναι λοιπόν: ποιός είναι ο βέλτιστος τρόπος να ελαττώσει κανείς την αυξημένη φλεβική πίεση, η οποία με τη σειρά της οδηγεί σε χαλάρωση των δεσμών του ενδοθηλίου, ή να φορμάρει τις βαλβίδες χωρίς να τραυματίσει την φλέβα;

Dealing with valves in CCSVI

Το ερώτημα προκύπτει γιατί στις 75 κλινικές που ασχολούνται με το CCSVI διεθνώς (ωραίο νούμερο ομολογουμένως) μπορεί να εφαρμόζονται διαφορετικές τεχνικές με αμφίβολα αποτελέσματα. Οι πολύ επιθετικές διαστολές δεν πρέπει να είναι αποτελεσματικές, σύμφωνα με τη γνώμη του Dr. Sclafani, ο οποίος αποδίδει μεγάλη σημασία στην σωστή οξυγόνωση των φλεβών, η οποία διαταράσσεται όταν εφαρμόζεται επιθετική αγγειοπλαστική (μεγάλες πιέσεις). Αντίστοιχα, ο Dr. Simka, ο οποίος ξεκίνησε με αυξημένα ποσοστά χρήσης στεντ, μείωσε την χρήση τους μόνο στο 5% προκειμένου να αποφύγει τον άσκοπο τραυματισμό της φλέβας.

Απάντηση στις πολύ προβληματικές βαλβίδες που δεν ανταποκρίνονται σε αγγειοπλαστική, και λύση συνεπώς στις πολλές αγγειοπλαστικές, είναι το εργαλείο, πατέντα Ζαμπόνι, βαλβιδοτομής. Αυτό το εργαλείο κόβει διαπαντώς τις βαλβίδες, αλλά δεν επηρεάζει την υπόλοιπη φλέβα.

Professor Paulo Zamboni has obviously given this area much thought and has filed a patent for a device called a valvulotome. He feels this will be the most effective way of dealing with abnormal valves without damaging the vessel wall but on further questioning it became clear that there is no suitable valvulotomes available at present which are the right size for use in the jugular veins. This type of device is designed to permanently damage the valves without damaging the surrounding veins. It has been used in cardiology to remove the valves of the saphenous veins used in cardiac grafting.

Μπορείς, ωστόσο, να ελαττώσεις την αυξημένη φλεβική πίεση που προκαλεί το CCSVI χωρίς να πρέπει να θεραπεύσεις αμφότερες τις βαλβίδες/στενώσεις των δύο σφαγίτιδων, εξηγεί ένας ειδικός σε μηχανική ροής. Με τον τρόπο αυτό, αποφεύγεις την εξέλιξη επιπλοκών σε περιπτώσεις που υπάρχουν δύσκολες στενώσεις, και θεραπεύεις την πιο αντιμετωπίσιμη βαλβίδα/στένωση:

Given the nature of the venous system where the drainage is shared bilaterally in the venous sinuses, it begged the question, would treatment of only the right jugular produce a reduction in venous hypertension? We sought the opinion of a Professor of flow mechanics who did extensive calculations on flow and pressure before concluding that he thought that it would improve venous hypertension.

Να σημειωθεί πως η ίδια κλινική έχει πρόσφατα εντάξει τη διάγνωση με IVUS στη θεραπεία του CCSVI.

  1. God save the Queen (and the patients!)

  2. Είχα την εντύπωση ότι η φλεβική πίεση δεν ήταν τόσο πρόβλημα στη ΧΕΝΦΑ, αφού οι μετρήσεις δεν παρουσίαζαν κάποια ιδιαίτερη αύξηση. Το κυριώτερο πρόβλημα ήταν η παλλινδρόμηση. Τι άλλαξε;

  3. Νομίζω ανέκαθεν γινόταν λόγος για hypertension. Αναζητώντας αυτόν τον όρο στην παρούσα ιστοσελίδα, για παράδειγμα, αλίευσα τις παρακάτω αναφορές:

    Δρ. Mike Arata: MS is a complication of venous hypertension.

    Εργασία του 1990 (!): MS is a disease of the cerebro-vascular system. The basic defect is visualized as a wound in the CNS due to a focal hypertension of genetically susceptible vessels which results in vascular injury and the initiation of a series of biochemical and physiological events culminating in an ischemic hypoxia leading to demyelination and a secondary damaging process associated with the immune system.

    H αυξημένη φλεβική πίεση είναι στη ΧΕΝΦΑ πρόβλημα κατ’ αναλογία με την αυξημένη φλεβική πίεση στα κάτω άκρα. Ο όρος venous hypertension έχει χρησιμοποιηθεί συχνά από γιατρούς, συμπεριλαμβανομένου του Haacke, που θέλουν να δείξουν πώς διαταράσσεται, πιθανόν, ο αιματεγκεφαλικός φραγμός.

    Μια που το ανέφερες όμως, ας συμπληρώσω και τον όρο pressure gradient: η ομάδα του Ζαμπόνι αξιολόγησε τη φλεβική πίεση των ασθενών με MS μετρώντας, ως παράδειγμα κανονικότητας σε κάθε ασθενή, την άνω κοίλη φλέβα. Αυτή η μέτρηση θα έδινε το baseline για όλο το φλεβικό σύστημα του ασθενή, το οποίο όντως βρέθηκε επιβαρυμένο στους ασθενείς με MS. Για την ακρίβεια, αν και προ-επεμβατικά η τιμή της πίεσης σε φλέβες με στενώσεις ήταν λίγο μόνο αυξημένη σε σχέση με φλέβες χωρίς στενώσεις, μετεπεμβατικά η πίεση συνολικά έπεσε αρκετά.

    “The angiographic catheter (5F Head Hunter, 90-cm-long, Terumo Europe, Leuven,Belgium) was moved from the inferior to the superior vena cava, and venous pressure was measured with a manometer.”

    “Values of venous pressure in segments showing a stenosis were more elevated but not significantly different from those that showed a normal venogram. In contrast, postoperative pressure values were significantly lower in all segments (P Ͻ .0001).”

    “Venous pressure measurement is a key point in our
    study. With patients supine, values of pressure recorded in segments showing a stenosis were more elevated but not
    significantly different from those registered in segments
    with a normal venogram. This result is not surprising. All patients presented stenoses, although differently located, in a freely communicating venous tree. Presumably, this affects the measurements in venous segments with no evidence of stenoses. In contrast, pressure in the AZY and in the IJVs was previously measured as being significantly higher in patients
    vs controls, testifying to the hemodynamic significance of venous obstruction. In the present study, PTA significantly decreased venous pressure in all the treated segments (Fig 6), immediately correcting one of the more obvious hemodynamic variables.
    Our findings are consistent with a role of venous hypertension in the complex pathogenesis of MS, which has
    only been hypothesized to date.”

    (Zamboni, “A Prespective Open-Label Study of Endovascular Treatment of CCSVI”).

    Είναι γνωστό πως το φλεβικό σύστημα είναι σύστημα γενικά χαμηλής πίεσης, σε αντίθεση με το αρτηριακό, γι αυτό και οποιαδήποτε μεταβολή στην τιμή, ακόμη και μικρή, διερευνάται. Οι Zamboni et al υπέθεσαν πως θα υπήρχε τέτοια διαφορά στο φλεβικό δίκτυο λόγω πολλαπλών μάλλον, και όχι μεμονωμένων, στενώσεων στους ασθενείς με MS, γεγονός που καταδείχθηκε έπειτα από επεμβατική φλεβογραφία. H πίεση ήταν πάντα πιο αυξημένη στη μία πλευρά της στένωσης (brain side of the stenosis). Το συμπέρασμα, λοιπόν, είναι διττό: στους ασθενείς με MS, υπάρχει σχετικά αυξημένη φλεβική πίεση σε φλέβες με στενώσεις, που χαλαρώνει αρκετά μετά την αγγειοπλαστική, ενώ σε σχέση με τους υγιείς η φλεβική πίεση των ασθενών με MS στα τμήματα των σφαγίτιδων και αζύγου ήταν σημαντικά αυξημένη.

  4. Values of venous pressure in segments showing a stenosis were more elevated but not significantly different from those that showed a normal venogram

    Αυτό είχα υπ’ όψιν, ότι γενικά η πίεση δεν είναι ιδιαίτερα αυξημένη. Προφανώς θα είναι λίγο υψηλότερη αν υπάρχουν στενώσεις/εμπόδια. Έχει, λοιπόν, ένα ρόλο, αλλά η γνώμη μου είναι πως δεν είναι πρωτεύων. Βρίσκω πιο πιθανή την αύξηση της φλεβικής περατότητας λόγω ανάστροφης ροής και έκφρασης φλεγμονοδών παραγόντων στα τοιχώματα παρά την πίεση. Φυσικά μπορεί να κάνω και λάθος, αλλά υπάρχει αρκετή βιβλιογραφία για αυτό.

    The basic defect is visualized as a wound in the CNS due to a focal hypertension of genetically susceptible vessels which results in vascular injury

    Η τοπική υπέρταση είναι υπόθεση και δεν νομίζω να είχε μετρηθεί τότε. Σίγουρα ήταν μια πρωτοποριακή υπόθεση και αν είχαν τα σημερινά μέσα και γνώση θα έφταναν από τότε στην πιο ολοκληρωμένη σημερινή θεωρία.

    Θα δούμε στο μέλλον. Η γνώμη μου είναι ότι η παλλινδρόμηση είναι κάτι πολύ κακό και αρκετό να εξηγήσει τα φαινόμενα.

Leave a Comment