Mistrust

Χάθηκα για λίγες μέρες, αλλά όχι χωρίς λόγο.  Ο μικρός μου μπόμπος είχε/έχει ίωση, βήχα, μίξες, εμετούς, και έκανε και υψηλό πυρετό.  Ο πυρετός έφυγε, έμειναν όλα τα άλλα.  Αλλά ο μικρός μου μπόμπος “πληρώνει” και κάτι άλλο, εξ αιτίας της περιπέτειας της μάνας του.  Η ιστορία με την MS με έκανε να χάσω την εμπιστοσύνη γενικά στο ιατρικό κατεστημένο, συμπεριλαμβανομένων των παιδιάτρων.

Εντάξει, παιδάκια είναι, αρρωσταίνουν.  Έτσι νομίζεις, μέχρι να αρρωστήσει το δικό σου παιδί και να νομίσεις πως ήρθε η καταστροφή – βοηθάει η ψυχολογία της μάνας, και δη η δική μου ψυχολογία.  Το παιδί είχε φαρυγγίτιδα.  Η τελευταία φορά που έπαθε κάτι τέτοιο ήταν πέρυσι την άνοιξη, ίωση εξ αιτίας της οποίας πήγε και νοσοκομείο.  Μετά από μία τριήμερη νοσηλεία εκεί (εγώ ήμουν πριν την επέμβαση, ένα μάτσο χάλια από κόπωση), φύγαμε από το νοσοκομείο ξανά άρρωστοι όλοι με νέες ιώσεις – ο μπόμπος ξανά, με νέες μίξες, εγώ, με ιγμορίτιδα, ο άντρας μου με απ’ όλα, και οι δύο γιαγιάδες με βήχα που σχεδόν τις ξέκανε.  Μέσα στο νοσοκομείο, το παδί, όπως όλα σχεδόν τα παιδιά, έριξε το κλάμα της ζωής του από τα τρυπήματα και τους ορούς, ενώ μετά το νοσοκομείο, έγινε ευερέθιστο και κακόπιστο πλέον προς αγνώστους κυρίους με λευκά ρούχα – όχι, δεν υπάρχουν άγγελοι, αγάπη μου!  Αναβάλλαμε όλα του τα εμβόλια, όλες τις καθιερωμένες επισκέψεις στην παιδίατρο, και δεν τον πήγαμε σε κανέναν παιδίατρο για έναν χρόνο, αφού έκλαιγε και μόνο που πλησιάζαμε τη γειτονιά της παιδιάτρου, μέχρι χτες, που έπαθε τη νέα ίωση.

Στον νέο παιδίατρο, που είδε μισό το βιβλιάριο επισκέψεων του μικρού όσον αφορά εμβόλια και έλεγχο ανάπτυξης, είπα την αλήθεια: “δεν έχω καμία εμπιστοσύνη πλέον στο ιατρικό κατεστημένο και δεν τον πήγα σε κανέναν γιατρό για έναν χρόνο”.  Για να είμαι ειλικρινής, είναι κάτι χειρότερο: δεν είμαι απλά δύσπιστη, είμαι κακόπιστη.  Αν ένας γατρός μου πει “πάρε αυτό το χάπι, είναι καλό”, σκέφτομαι εξ αρχής πως θα ισχύει το αντίθετο, πως ο γιατρός δεν ξέρει τί του γίνεται, και η αλήθεια θα είναι κρυμμένη σε κάποια άλλη Φεράρα.  Δεν ξέρω πώς να βγώ από αυτόν τον φαύλο κύκλο σκέψεων, γιατί αν αρχίσεις να αμφισβητείς τα πάντα, δεν ξέρεις πού να σταματήσεις: άσωτη είναι η βιβλιογραφία για το πόσο επικίνδυνοι θεωρούνται κάποιοι “υποχρεωτικοί” εμβολιασμοί στη βρεφική ηλικία, όπως και αδικαιολόγητη βρίσκω, εκ των υστέρων, την εμμονή του γυναικολόγου μου, πριν τέσσερα χρόνια, να πάρω σίδηρο από την αρχή της εγκυμοσύνης, να κάνω υπερήχους τακτικά, να μην αφήσω τον τοκετό να έρθει μόνος του και περάσουν οι μέρες.

Αν η νευρολογία λειτουργεί με αυθεντίες και λανθασμένα πειράματα, τότε και άλλες ειδικότητες λανθάνουν το ίδιο, ίσως στην περίσσια άχρηστων διαγνωστικών εξετάσεων, αν όχι στην αχρηστεία των ίδιων των θεραπειών.  Θυμάμαι πέρυσι, για να αποκλείσουμε ουρολοίμωξη στον μικρό, και επειδή δε μπορούσαμε να του πάρουμε ούρα αλλιώς, μου ζήτησαν να του τρυπήσουν απευθείας την κύστη! Έλεος γιατρέ, επειδή είναι μικρό, δε σημαίνει ότι μπορεί να του κάνεις ό,τι θέλεις! Θα τα μαζέψω με σακούλα τα ούρα του, και ας μαζέψω τα μισά.  Και άντε ξανά η ίδια ερώτηση, που μου είχε κάνει και νευρολόγος όταν είπα δε σταματώ τον θηλασμό για χάρη του υπέροχου Αβονέξ: “παίρνετε την ευθύνη, κυρία μου;” Ε να την πάρω την ευθύνη γιατρέ, όλο εμείς την παίρνουμε άλλωστε, υπάρχει ασθενής με CCSVI που έκανε την επέμβαση και δεν “πήρε την ευθύνη”;  Δεν του τρύπησαν την κύστη του παιδιού, και φυσικά δεν είχε ουρολοίμωξη, όπως αποδείχθηκε.  Και δεν πήρα ποτέ το υπέροχο Αβονέξ.

Μετά την επεισοδιακή του νοσηλεία, έναν χρόνο μετά, πήγα σε νέο παιδίατρο σήμερα.  Συμφώνησε πως πολλά πράγματα αλλάζουν στην ιατρική, πως πολλές νοσηλείες είναι άχρηστες και περισσότερο κακό κάνουν παρά καλό στην παιδική ψυχολογία, ειδικά στα νοσοκομεία μας που δεν είναι φιλικά προς το παιδί.  Δεν ξέρω τί κατάλαβε ο γιατρός όταν του είπα “δεν έχω εμπιστοσύνη στους γιατρούς”, μπορεί να με πέρασε για υπερβολική, αλλά ο μπόμπος κι εγώ συνεννοούμαστε πλέον απόλυτα.  Είναι μικρός, και δεν έχει ιδέα για το τί πέρασε η μάνα του, πλην μίας πρότασης, που την ακούει στο σπίτι αναγκαστικά, γιατί μιλάω με πολλούς ασθενείς με CCSVI/MS.  “Οι νευρολόγοι είναι άχρηστοι”.  Έτσι σήμερα, που το παιδί μου είναι καλύτερα και πέρασε και αυτή η ίωση, μπορώ να ευθυμήσω, ενθυμούμενη την ατάκα που μου είπε τις προάλλες: “μαμά αν έρθει νευρολόγος στο σπίτι μας θα μου πάρει τα παιχνίδια μου;” ρωτάει (έχει αντιληφθεί από τις κουβέντες μας πως ο “νευρολόγος” είναι μία οντότητα κακή σαν τον λύκο της κοκκινοσκουφίτσας).  “Όχι αγάπη μου, αυτό μας έλειπε, δε θα τον αφήσει η μαμά να μπει μέσα καν”, λέω εγώ.  Και απαντάει, το τρίχρονο:

“Και να μπει, μαμά, θα τον πάρω και θα τον ρίξω στη θάλασσα”.

Θυμήστε μου, όταν/αν βάλω λουκέτο στο ccsvitalk, όταν λήξει η περιπέτειά μας, να κλείσω με αυτή την ατάκα.  Στη θάλασσα.

Leave a comment ?

20 Comments.

  1. “γιατί αν αρχίσεις να αμφισβητείς τα πάντα, δεν ξέρεις πού να σταματήσεις”
    Η αμφισβήτηση δεν είναι η αρχή της επιστήμης..?
    Ασφαλώς και πρέπει να αμφισβητούμε τα πάντα, έτσι διαπιστώνουμε πόσο λίγη γνώση έχουμε εμείς αλλά και πόσο γυμνοί είναι αυτοί που το παίζουν παντογνώστες!!!

    “βιβλιογραφία για το πόσο επικίνδυνοι θεωρούνται κάποιοι «υποχρεωτικοί» εμβολιασμοί στη βρεφική ηλικία”
    Δεν ξέρω τί λέει η βιβλιογραφία για αυτό το θέμα. Αυτό που ξέρω είναι οτι ο επιβλέποντας μου (που έχει ένα παιδί περίπου 1 έτους σήμερα) δεν του έκανε τα “απαραίτητα” εμβόλια γιατί δεν τα χρειαζόταν μέχρι τώρα (πως γίνεται έναν “έγκλειστο” παιδί να κολήσει τα 1000 μύρια για τα οποία του κάνουν εμβόλια δεν έχω καταλάβει)

    • Όταν λες “δεν τα χρειαζόταν μέχρι τώρα”, θεωρείς/θεωρεί ότι θα κάνει κάποια από τα επόμενα τα “από τώρα και πέρα”?

      • Δεν ξέρω τί θα κάνει απο εδώ και πέρα (εγώ δεν θεωρώ τίποτα, απλά μετέφερα την σκέψη του που έτυχε να συζητήσουμε σε άσχετο χρόνο)

  2. Περαστικά στον μπόμπο σας Μαρία!! Ίσως να κάνουμε κανα μπάνιο μαζί με τον μπόμπο όσο δεν κάνει ακόμα ζέστη γιατί μετά θα κλειστώ στο φέρετρό μου 😀

  3. Ντροπή, Isolexion, υγιής άνθρωπος και δε λιώνεις στον ήλιο; Ευχαριστώ, πάντως!

  4. Περαστικά σας!

  5. Αυτοι οι κεραταδες οι νευρολόγοι μου έχουν δημιουργήσει κι εμένα αυτή τη δυσπιστία . Η ζημια που έχουν κάνει είναι τεράστια !
    Συμφωνώ κι εγώ : στη θάλασσα !
    περαστικά στο παιδάκι σου Μαρία!

  6. περαστικα θα ειναι
    εμβολια μονο: ηπατιτιδας Β, και HPV..αντε και τα εξωτικα οταν ταξιδευει κανεις
    ολα τα αλλα ειναι παντελως αχρηστα
    (α, ειναι και του AIDS,αν και οταν απομονωσουν τον ιο..)

  7. περαστικα κι απο μενα στο μικρο! ολοι να ειστε καλυτερα συντομα!

    πελοπιδα τι εννοεις μονο αυτα τα δυο; ουτε στον παιδικο σταθμο δε σου γραφουν το παιδι αν δεν πας φωτο τη σελιδα των εμβολιων απο το βιβλιαριο!
    μου τα ζητησαν εμενα προχθες για τον μικρο μου…

  8. Ευχαριστώ άπαντες.

    Να συμπληρώσω πως πραγματικά δεν είμαι τόσο διαβασμένη, όπως για το CCSVI, όσον αφορά τα εμβόλια, αλλά αφενός υποψιάζομαι υπερβολές και εκεί, αφετέρου ισχύει πως δεν έχει μελετηθεί η μακρόχρονη επίδρασή τους στον πληθυσμό.

    Πριν μέρες, έπεσε στα χέρια μου το παρακάτω άρθρο:

    http://www.naturalnews.com/033858_unvaccinated_children_health.html

    Με τούτα και με κείνα, σταμάτησα να τον εμβολιάζω όταν έγινε 1,5. Στον παιδικό δεν ξέρω τί θα γίνει, αλλά μου φαίνεται συνετό να έχουμε δικαίωμα επιλογής στους εμβολιασμούς, και να μην υποχρεούμαστε για αυτούς στη βρεφική ηλικία.

    Pelopida, χαίρομαι αν έχεις περισσότερα να μας πεις.

  9. Ωραία αυτά pelopida, αλλά όπως είπε και η Kate την άλλη βδομαδα που θα κάνω την αίτηση για το νηπιαγωγείο μου ξεκαθαρισαν ότι χωρίς το βιβλιαριο και τη σελίδα με συμπληρωμένα τα εμβόλια το παιδι δεν θα το γράψουν.
    Εκτος αν κάποιος σκεφτεί πονηρα και καταφέρει να βρει παιδίατρο που θα δεχτει να τα γράψει στο βιβλιάριο χωρίς να κάνει την actual τσιμπιά…

    • ναι, καπως ετσι.., τα αυτοκολλητα βλεπουν, οχι την τσιμπια

      • βεβαια, σ’ αυτην την περιπτωση προετοιμαστειτε να περασετε ισως actual ιλαρα, ερυθρα…

        • Είναι “αργά” για μας. Έχει κλείσει τα 5 και τα χει κανει όλα. Δεν τα αμφισβήτησα ποτέ όπως δεν αμφισβήτησα και τις ιντερφερόνες χαχαχα.
          Την ιδέα έριξα που μου είπε και μένα κάποιος άλλος πρόσφατα. Περάσαμε οστρακιά πάντως και δεν ήταν φοβερό (το πιασαμε βέβαια πολύ αρχή).

          Εγώ μικρή τα πέρασα όλα με χειρότερη την ανεμοβλογιά. Και μας η μαμα μου όποτε κολλούσε η μία κρατούσε στο σπίτι και την άλλη για να το περάσει κι αυτή..

  10. Μα τι κακό ειν’ αυτό ! Να αποκλείουν τα παιδιά από τους παιδικούς σταθμούς γιατί δεν έκαναν τα εμβόλια που κάποιοι αποφάσισαν πως είναι απαραίτητα? Αυτό κι αν είναι εκβιασμός ! Ντροπή ! Κάτι πρέπει να γίνει να αλλάξει αυτή η ιστορία !

  11. Το προβλημα με τα εμβολια ειναι οτι υπαρχουν παντα πιθανοτητες να κινητοποιουν μηχανισμους αγνωστους σε μας. Θεωρητικα οι ιοι ειναι εξασθενημενοι. Η ανοσια αυτη ομως δεν ειναι φυσικη. Και οι παθησεις για τις οποιες εμβολιαζομαστε, δεν ειναι θανατηφορες ουτε επικινδυνες οταν ειμαστε υγιεις και καλα σιτισμενοι. Ειναι αλλο να παθει ιλαρα ο μπομπος και αλλο ενα παιδακι στην αφρικη.
    Οταν ημασταν μικρα θυμαμαι η μητερα μας εστειλε να κολλησουμε ιλαρα στο γειτονοπουλο, για να την περασουμε (στο δημοτικο). Αυτο ηταν το εμβολιο της εποχης, ετσι τους ελεγε ο παιδιατρος.
    Οταν διαγνωστηκα, φιλος νευρολογος(υπηρχε τετοιος!) μου ειχε πει: τερμα τα εμβολια! (για την σχεση των νευροτροπων ιων με την χενφα, εχω πειστει)
    Απο εκει και περα, ζυγιζεις: η ηπατιτιδα Β ειναι μια ανιατη παθηση, το ιδιο και για τα κονδυλωματα που προκαλουν τον καρκινο υου τραχηλου της μητρας, αρα εμβολιαζεσαι.

  12. Συμφωνώ με το σκεπτικό σου, pelopida. Το θέμα είναι πως οι παιδίατροι έχουν να κάνουν με μία ευαίσθητη ομάδα, τα παιδιά, και μία ευαίσθητη ψυχολογία, τη μητρική, οπότε ο συνδυασμός των δύο επιτάσσει “κάνε αυτό που λέει ο γιατρός για το παιδί σου”. Είναι όμως όντως έτσι; Στην έρευνα που επικόλλησα παραπάνω, στην οποία εξετάστηκαν 8000 ανεμβολίαστα παιδιά και 17400 εμβολιασμένα, από διάφορες χώρες, φάνηκε η εξής δραματική διαφορά:

    In every single health category evaluated as part of both studies, the overall health of unvaccinated children was leaps and bounds ahead of the vaccinated children.

    Κάθε όψη της υγείας των ανεμβολίαστων ήταν μακράν καλύτερη από τα εμβολιασμένα – παρακάτω σχολιάζει πως εννοεί αλλεργίες, άσθμα, χρόνιες βρογχίτιδες, αυτοάνοσες διαταραχές, αλλά και τα εξής: επιληψίες, ημικρανίες, έρπη, ωτίτιδες, πονοκεφάλους, σκολίωση κλπ.

    Πείτε τώρα σε μία μάνα υπεύθυνα τί πρέπει να κάνει. Εδώ έχει πέσει νόμος να γίνονται όλα τα εμβόλια υποχρεωτικά στη βρεφική ηλικία, όταν στην Αμερική υπάρχει ρεύμα γιατρών επιστημόνων που φωνάζουν το αντίθετο, όχι στους υποχρεωτικούς εμβολιασμούς.

    Συμφωνώ πως οι εμβολιασμοί προστατεύουν τις ευπαθείς ομάδες – παιδιά με προβλήματα υγείας, ηλικιωμένοι, έγκυες κλπ. – αλλά ένα υγιές, χαρούμενο, καλά σιτισμένο και ζωηρό παιδάκι τους χρειάζεται;

    Κι εμένα η μάνα μου με έβαζε δίπλα σε άρρωστα παιδιά να κολλήσω, και αυτό ήταν όλο. Τα εμβόλια που έκανα εγώ ήταν πολύ λιγότερα από αυτά που υποχρεούται να κάνει ο μπόμπος σήμερα.

  13. Μεγάλο θέμα τα εμβόλια, ζορίστηκα κι εγώ αρκετά γιατί η μικρή μου είναι 18 μηνών, οπότε είμαστε ακριβώς μέσα στην διαδικασία.
    Προτίμησα να τα κάνω, γιατί εμπιστεύομαι πάρα πολύ τον παιδίατρό μας, είναι και φίλος και εξαιρετικός γιατρός. Προτίμησα να μην χάσω εντελώς την εμπιστοσύνη μου στην ιατρική, επειδή πάσχει μια ιατρική ειδικότητα σε σχέση με μια ασθένεια. Στο κάτω-κάτω κι ο Zamponi, κι ο Sclafani, κι ο Schelling γιατροί είναι…
    Πελοπίδα, εμβόλιο ιλαράς κάναμε κι εμείς (εγώ είμαι 38, δεν ξέρω εσύ), γιατί είναι άκρως επικίνδυνη ασθένεια, ανεμοβλογιά κι ερυθρά μας στέλναν να κολλήσουμε οι γονείς μας κι όχι ιλαρά.
    Τα υποχρεωτιικά εμβόλια είναι για την ηπατίτιδα Β, διφθερίτιδα, τέτανο, κοκκύτη, μηνιγγίτιδα, πολυομυελίτιδα, πνευμονιόκοκκο, ιλαρά, φυματίωση, νομίζω όλες πολύ επικίνδυνες ασθένειες, δεν συμφωνείτε; Ανεμεβλογιά κι ερυθρά που περνούσαμε εμείς προστέθηκαν πρόσφατα, γι’αυτά δεν ξέρω…
    Το επιχείρημα “δεν υπάρχουν πια αυτές οι ασθένειες” αντικρούεται και ότι λόγω των εμβολίων δεν υπάρχουν, αν σταματήσουν οι εμβολιασμοί επανεμφανίζονται (όπως έγινε πρόσφατα στη Σουηδία με την ιλαρά) και ότι λόγω των πολλών μεταναστών έχουμε επανεμφάνιση και φυματίωσης, και ιλαράς κλπ οπότε πως να το ρισκάρει κανείς για το παιδί του…
    Δεν ξέρω, ειλικρινά ελπίζω να έπραξα σωστά, γιατί αν έχουμε μια φορά ευθύνη για τον εαυτό μας, έχουμε χίλιες φορές για τα παιδιά μας!

    • ιλαρα πηγα οικειοθελως και κολλησα
      οσο για την φυματιωση, ειναι αστειο, οι περισσοτεροι απο μας εχουμε ερθει σε επαφη, εχουμε θετικη μαντου, δεν ξερω γιατι εμβολιαζομαστε

  14. Φαντάζομαι πως υπάρχουν πράγματα στα οποία η επιστήμη έχει καταλήξει, και άλλα στα οποία όχι. Ναι, υπάρχει βαρύτητα. Για τα εμβόλια; Δεν ξέρουμε. Τα κάνουμε, εκθέτοντας τα παιδιά σε όλα τα ρίσκα και όλες τις ωφέλειες που τα εμβόλια εμπεριέχουν. Με προβλημάτισε η τελευταία έρευνα, με τα αποτελέσματα κατά των εμβολιασμένων παιδιών. Στο μυαλό μου, αν υπάρχει έστω και ένας αντίλογος για μία θεωρία (θεωρία εμβολίων, θεωρία αυτοανοσίας), πάσχει ήδη κάπου ο λόγος της θεωρίας. Σίγουρα οι Zamboni, Sclafani κλπ. είναι γιατροί επίσης, αλλά δεν είναι το κατεστημένο σε αυτό που κάνουν, είναι η ριζοσπαστική όψη (σόρυ για το … προεκλογικό λεξιλόγιο!) Ο Zamboni είναι, ίσως, η κατεστημένη γνώση στη φλεβική ανεπάρκεια των κάτω άκρων, και αύριο θα τον ξεπεράσουν οι νέοι αγγειοχειρουργοί. Στη σκλήρυνση, το κατεστημένο είναι η αυτοανοσία, και στην παιδιατρική το κατεστημένο είναι υπέρ των εμβολίων. Θα ήθελα μεγαλύτερη πληροφόρηση και ενημέρωση, και όχι απλά υπενθύμιση τύπου “τον άλλο μήνα να έρθετε να κάνουμε το τριπλό”.

    Πάλι η ευθύνη πέφτει σε εμάς, αν τα κάνουμε ή όχι. Δεν έχω ιδέα τί είναι σωστό, όμως προβληματίζομαι από τις πρόσφατες έρευνες και από τον αντίλογο που υπάρχει – και δεν είναι μικρός ο αντίλογος αυτός.

    Ζώντας τα καλά του πολιτισμού – πρόσβαση σε εμβόλια, ιατρική περίθαλψη κλπ. – αναπόφευκτα φτάνουμε στο σημείο να μπορούμε και να αμφισβητούμε ή σνομπάρουμε αυτά τα αγαθά, ποιός ξέρει με τί συνέπειες.

    http://www.vaccinetruth.org/doctors_against_vaccines.htm

Leave a Comment