Dr. Sclafani: “να σταματήσει η απόρριψη του CCSVI”.

Είμαστε πολλοί-πολλές πλέον αυτοί που κατεβήκαμε την ίδια κατηφόρα σε εκείνη τη γειτονιά του Μπρούκλην που οδηγεί σε ένα κτίριο που σε πρώτη φάση περνάει απαρατήρητο: την κλινική του Sclafani.  Ανοίξαμε με τα ίδια ιδρωμένα από το άγχος χέρια την πόρτα, και καθίσαμε στις ίδιες καρέκλες περιμένοντας ένα σωρό διαφορετικά πράγματα ο καθένας.  Αυτό που μας ενώνει είναι η γνώση πως τα φάρμακα δε μας βοήθησαν και πως οι ενδείξεις μιλάνε υπέρ του CCSVI, αλλά και το θάρρος της γνώμης πως η MS είναι μία απαίσια ασθένεια για την παύση της οποίας δε θα διστάζαμε να φτάσουμε μέχρι εκεί που φτάσαμε: στον ίδιο καναπέ αναμονής που βρίσκεται ένας γλυκύτατος ασθενής από την άλλη άκρη του κόσμου, την Νέα Ζηλανδία.

A controversial, and unproven, treatment for multiple sclerosis has given hope to some people with the chronic disease.

Στο οδοιπορικό του ασθενή, συμπαραστάτης ο Dr. Sclafani.  Ο τελευταίος δηλώνει πως:

Χρειάζεται πραγματικά να σταματήσουν οι άνθρωποι να απορρίπτουν το CCSVI ή να ερίζουν γι αυτό και να αρχίσουν να βλέπουν τις ενδείξεις σε συνεργασία ο ένας με τον άλλον, και όχι να ανταλλάσουμε μεταξύ μας “βελάκια”.  Αυτό πρέπει να σταματήσει.

Για τον Νεοζηλανδό, που από άνθρωπος της περιπέτειας βρίσκεται τώρα καθηλωμένος σε αναπηρικό καροτσάκι με σοβαρό πρόβλημα πνιγμού κατά τις καταπόσεις του – ναι, θα μπορούσε και να πεθάνει από αυτό – το CCSVI είναι υπαρκτό πάνω του, έκανε δύο επεμβάσεις στη Μελβούρνη με άμεσα αποτελέσματα στην κατάποση και θέλει να επαναλάβει τη φλεβογραφία για τρίτη φορά.

Για τον νευρολόγο που σαν φίκος πλαισιώνει την εκπομπή, “δε νομίζω πως υπάρχουν ενδείξεις πως το φαινόμενο αυτό (ΧΕΝΦΑ) είναι υπαρκτό.  Δε θα συμβούλευα την επέμβαση σε ασθενείς”.

Για τον Sclafani, υπάρχουν ένα σωρό βελτιώσεις καταγεγραμμένες από τον ίδιο: καλύτερη αντίληψη των χρωμάτων, πόδια που κινούνται μετά από τετραετία ακινησίας, βάδιση χωρίς μπαστούνι μία ώρα μετά την επέμβαση.  Και κυρίως, αποκατάσταση της αξιοπρέπειας του ασθενή.  Όπως λέει, ένας ασθενής που βρίσκεται για χρόνια σε αναπηρικό καροτσάκι δε θα περπατήσει μετά την επέμβαση, αλλά αν αποκτήσει λίγη μεγαλύτερη αυτονομία για να μπορεί να πηγαίνει έστω έως την τουαλέτα μόνος του, αυτό λέγεται ανάκτηση της αξιοπρέπειας.

Συμπονώ τον ασθενή του βίντεο απερίγραπτα.  Και τον συμπονώ όχι από τη θέση του γιατρού, είτε αυτός είναι ο άχρηστος νευρολόγος του είτε ο εξαιρετικά χρήσιμος Sclafani, αλλά από τη θέση αυτού που έχει χάσει αδικαιολόγητα και επώδυνα χρόνο και υγεία, λόγω ανευθυνότητας μίας ομάδας της επιστήμης.

Λέγεται πως ο Χάρι Τρούμαν, ο πρόεδρος που έδωσε τη θανάσιμη εντολή για τη δοκιμή της βόμβας στη Χιροσίμα, έκανε ό,τι έκανε για καλό, για να τερματιστεί ο πόλεμος γρηγορότερα.  Νόμιζε (?) πως βοηθούσε.  Αργότερα δήλωνε τόσο συντετριμμένος από τις συνέπειες του βομβαρδισμού, που προσπαθούσε να διασφαλίσει ότι κάτι τέτοιο δε θα ξανασυνέβαινε στην ιστορία.

Συμπέρασμα: τη “Χιροσίμα” την καταλαβαίνεις μόνο εκ των υστέρων, όταν δεις τα θύματα.  Ερώτημα: διδάσκεται άραγε η ανθρώπινη φύση από τα λάθη της;

  1. Den mou aresei o titlos tou sugkekrimenou arthrou.
    Ti shmainei na stamatisei h aporipsh kai pws tha ginei auto? H apopsh mou einai oti den uparxoun magikoi tropoi ektos bebaia an pisteuoume sthn mageia..
    Epishs exei arxisei pleon na mhn mou aresei oti oi shmantikoi anthrwpoi tou ccsvi milane me video k alles tetoies antiepisthmonikes methodous…
    O dromos einai enas, apodeikste to na teleiwnoume kai emeis kai eseis mia gia panta!

  2. Νομίζω γίνονται και τα δύο mitso, και δεν είναι κακό που συνυπάρχουν τα βίντεο με τις επιστημονικές εργασίες. Από ένα βίντεο, το 2010, έπεσα πάνω στο CCSVI.

    Η εκ των προτέρων και αβασάνιστη απόρριψη είναι κακή – π.χ. σαν αυτή που αποτυπώνεται στα λόγια του νευρολόγου του βίντεο.

  3. εγω παλι σ’ αυτο το βιντεο ειδα την αποτυπωση ολης της ιστοριας της χενφα, τους ασθενεις, τους γιατρους, τους νευρολογους
    ισως δεν θα μπορουσε να γινει καλυτερο

    • Να πω εκ των υστέρων οτι δεν το είδα καν το βιντεάκι..
      Τυγχάνει όμως να εχω “ζήσει” (να σημειωθούν τα εισαγωγικά) μια παρόμοια ιστορία, αυτή του Βαρώτσου και των σεισμολόγων, και έχω καταλήξει οτι η εκλαίκευση της επιστήμης δεν οδηγεί πάντα σε θετικά αποτελέσματα, κυρίως γιατί είναι αμφισβητήσιμη (η σωστή επιστήμη δεν αφήνει πολλά περιθώρια αμφισβήτισης).

  4. Μήτσο μη ξεχνάς ότι οι επεμβατικοί που παλεύουν να αποδείξουν το ccsvi, ταυτόχρονα παλεύουν να βγουν στην επιφάνεια απ’τον πόλεμο που τους γίνεται από τους διάφορους νευρολόγους ανά τον κόσμο.

    Για να αποδεικτεί μία μέρα το ccsvi, θα πρέπει να γίνει ομαδική δουλειά και η παύση ρίψης λάσπης.
    Αν αυτό δε γίνει, τότε απλά θα ελπίζουμε κάποια στιγμή να γίνει απλά σε αρκετά χρόνια από τώρα.

    • Συμφωνώ για το σκέλος της ομαδικής δουλειάς, διαφωνώ για την ρίψη λάσπης..

      Όση λάσπη και να ρίξεις, αν εκεί που την ρίχνεις υπάρχουν γερά θεμέλια το οικοδόμημα δεν θα πέσει..
      Ίσως να το λερώσεις λίγο αλλά σε κάθε περίπτωση με την πρώτη βροχή θα καθαρίσει!!!

  5. Σήμερα είδα το βίντεο . Μου άρεσε πως ο Dr Sclafani εξήγησε με απλά λόγια 5 πράγματα για το ccsvi . Βέβαια ο ασθενής ήταν σε προχωρημένη κατάσταση και δεν ξέρω κατά πόσο θα βοηθηθεί νευρολογικά . Το ccsvi πρέπει να θεραπεύεται πριν φτάσουμε στα χειρότερα . Πολύ συμπαθητικοί και ο κύριος με σκπ και η σύζυγός του . Εύχομαι να δουν μια μεγάλη βελτίωση στα συμπτώματά του . Ο νευρολόγος έλεγε τα δικά του αλλά έτσι κι αλλιώς αυτό δεν έκαναν πάντα οι νευρολόγοι? Χαίρομαι που τέτοιες εκπομπές βγαίνουν που και που . Στην Ελλάδα ξέρω πως αυτό δεν πρόκειται να συμβεί .

Leave a Comment