New York Times: Μία Αμφιλεγόμενη “Θεραπεία” για τη Σκλήρυνση

Το CCSVI θέμα στους NY Times και ο ασθενής της ιστορίας Adam Gottschalk ‘ήρωας’ που κατάφερε να αψηφίσει τη γνώμη του νευρολόγου αδερφού του και να κάνει αγγειοπλαστική.

A Controversial ‘Cure’ for M.S.

Μεταφράζω το κομμάτι στο οποίο ο δημοσιογράφος εξιστορεί το χρονικό της ανακάλυψης του CCSVI από τον Dr. Zamboni.

“Για πέντε χρόνια τα φάρμακα κατάφεραν να κρατήσουν τη σκλήρυνση της Έλενα υπό έλεγχο, αλλά το 2000 “συνέβη μία τρομακτική υποτροπή με βαριά συμπτώματα”, είπε ο Zamboni.  Ως ειδικός στις αρτηρίες και τις φλέβες, ο Zamboni είχε σχετικά μικρή γνώση για τον εγκέφαλο.  Αλλά όταν η κατάσταση της Έλενα επιδεινώθηκε, ένιωσε την υποχρέωση να κάνει τη δική του έρευνα στην ασθένειά της.  Πήγε στο Παρίσι, στο μέρος όπου ο Jean Marie Charcot πρώτος έδωσε συστηματική περιγραφή της νόσου το 1868.  “Ανακάλυψα, σε μία παλιά βιβλιοθήκη, ένα βιβλίο με τις αρχικές ανακαλύψεις του Charcot.” μου είπε ο Zamboni, χαμογελώντας στην ανάμνηση.  Το πιο συναρπαστικό για τον ίδιο ήταν η διαπίστωση πως από την εποχή του Charcot έως το 1980 οι επιστήμονες έψαχναν για κάποια σύνδεση ανάμεσα στη ροή του αίματος και τη σκλήρυνση κατά πλάκας. “Πέρασε ένας ολόκληρος αιώνας, κατά τον οποίο οι επιστήμονες είχαν επίγνωση του αγγειακού παράγοντα στη σκλήρυνση” είπε ο Zamboni.

[…] Πίσω στην Ιταλία, εξέτασε ανθρώπους που είχαν πεθάνει από σκλήρυνση, και βρήκε ενδείξεις αυξημένης φλεβικής πίεσης στον εγκέφαλό τους.

Αυτά ήταν γύρω στο 2002.  Περίπου την ίδια περίοδο, η γυναίκα του πέρασε και άλλη υποτροπή, έχασε την αίσθηση της ισορροπίας της και ήταν ανίκανη να περπατήσει για εβδομάδες.  Εν τω μεταξύ, θυμάται ο Zamboni, “το μυαλό μου βομβαρδιζόταν από μία ερώτηση: Γιατί να υπάρχουν σημάδια φλεβικής ανεπάρκειας στον εγκέφαλο;  Κανείς ποτέ δεν είχε προτείνει μία αναλογία.  Μέχρι που ένα πρωί ξύπνησα χτυπώντας τα δάχτυλά μου.”  Η επιφοίτηση που του ήρθε ήταν να ψάξει έξω από το κεφάλι, στις φλέβες που απομακρύνουν το αίμα από τον εγκέφαλο.  “Έκανα την υπόθεση πως θα υπήρχαν σε αυτές εμπόδια ροής.  Κανείς δεν έβρισκε εμπόδια ροής στον εγκέφαλο, άρα σκέφτηκα πως έπρεπε να δώσουμε εξηγήσεις για αυτά έξω από τον εγκέφαλο.”

Το 2006 ο Zamboni πρότεινε πως φλεβικές ανωμαλίες ή εμπόδια ροής αντέστρεφαν μερικώς τη ροή του αίματος στις φλεβες του λαιμού των ασθενών με σκλήρυνση, οδηγώντας σε υπερσυγκέντρωση σιδήρου στον εγκέφαλο.  Τον Μάιο του επομένου χρόνου, και ενώ το δικό του χέρι ήταν πλέον αδύναμο να κρατήσει νυστέρι, ο Zamboni ζήτησε από συνάδελφο χειρουργό να κάνει πλαστική στις φλέβες του λαιμού της Έλενα.  Αν και δεν τη συνάντησα ο ίδιος, ο Zamboni μου είπε πως έκτοτε η Έλενα δεν έχει κάνει υποτροπή”.

Αυτά και άλλα πολλά στο αρθράκι που εξιστορεί με λογική και ευιασθησία την επιφοίτηση του αιώνα.  Κι ας τη χαρακτηρίζει αμφιλεγόμενη: ο νευρολόγος Chris Gottschalk μιλάει απαξιωτικά για την επέμβαση στην οποία υποβλήθηκε ο άρρωστος αδερφός του, ο καθηγητής David Jones, που διδάσκει ιστορία της ιατρικής στο Harvard, μιλάει για τη διαισθητική, από αρχαιοτάτων χρόνων, λογική στο να θέλεις να αποκαταστήσεις τη ροή σε οποιοδήποτε σημείο του σώματος πάσχει, ο νευρολόγος Hubbard δικαιολογεί την επιθυμία των συναδέλφων του για κλινικές μελέτες, αλλά θυμίζει ταυτόχρονα πως ο δικός του γιος δεν έλαβε ποτέ ανοσοτροποποιητικά, ωστόσο μετά την επέμβαση δεν έχει νέα υποτροπή και έχει λιγότερες εστίες, και ο ήρωας του άρθρου, ο ασθενής Adam Gottschalk, χορεύει τον πρώτο του χορό χωρίς μπαστούνι στον επίλογο.

  1. να διαβαζεις αυτο το αρθρο στην εφημεριδα, αυτο θα πει κυριακατικο πρωινο

  2. και σε ποια εφημερίδα..?

    Για να το γράφουν οι Times τώρα νομίζω οτι υπάρχει θέμα, μπορεί να κάνω και λάθος

  3. Μετριότατο αν και σαν προσπάθεια είναι “καλή” γιατί έχει διασπορά σε χρόνο (πάνω από 1 έτος) και σε χώρο (από Φεράρα ως Καλιφόρνια)… Μπλακ χιούμορ μ’αυτή την απαίσια φράση που δεν μπορούσα για πολύ καιρό να καταλάβω τι σημαίνει. Και την είχαν τόσο καραμέλα, αλλά κανεις δεν την εξηγούσε..

    Παρ’ότι παρουσιάζει και τις 2 πλευρές καταλήγει αρνητικά, γιατι μπορεί ο Ανταμ να σηκώνεται να χορέψει αλλά ο πατέρας του τον κοιτάει και δεν βλέπει τις αλλαγές που εκείνος ισχυρίζεται ότι νιώθει. Δεν του το λέει όμως για να μην τον στενοχωρήσει. Ούτε ταινία με τη Βούρτση να ηταν. Κι ας λέει ο άνθρωπος ότι οι αλλαγές είναι στην ποιότητα του ύπνου και στην ενέργεια που έχει. Αλλά αυτά δεν είναι σημαντικά προφανώς..

    Ατόπημα ο τίτλος Cure = Θεραπεία.

    Πουθενά δεν ξεκαθαρίζει ότι κανείς δε σου “πουλάει” την αγγειοπλαστική ως τελειωτική θεραπεία αλλά ως ανακούφιση συμπτωμάτων. Και ότι αν έγινε στην αρχη κάτι τέτοιο ήταν λάθος και περιορισμένο σε έκταση. Αλλά τώρα είναι ξεκάθαρος ο στόχος. Και ότι η βασική μας ελπίδα, όσων το καναμε, είναι να σταματήσουμε την κατηφόρα. Και όχι η ψευδαίσθηση ανατροπής εγκατεστημένων βλαβών. Μόνο σε 1 σχόλιο αναγνωστών από τα 25 λέει κάτι σχετικο, αλλά ποιος τα διαβάζει ενδελεχώς?

    Δεν τονίζει επίσης ότι πρόκειται για αγγειοπλαστική και όχι για επέμβαση και ότι έχει τους γνωστούς κινδύνους που προκύπτουν από μια διαδικασία πλέον ευρέως χρησιμοποιούμενη.

    Ούτε αναφέρει τους εκατοντάδες θανάτους από τα φάρμακα, αλλά του “ξεφεύγει” ένας θάνατος από την αγγειοπλαστική.

    Η αίσθηση που μου άφησε είναι ότι το CCSVI και τα αποτελέσματα από την αντιμετώπισή του είναι “στο μυαλό” των ασθενών και ότι πρόκειται για άλλη μια φρούδα ελπίδα από χρόνιους πάσχοντες.

  4. Επίσης λέει ότι η Έλενα Ζαμπόνι παίρνει ακόμα Copaxone. Εγώ γιατί δυσκολεύομαι να το πιστέψω αυτό? Και αν είναι αλήθεια, γιατί να κάνει κάτι τέτοιο?

    • Διπλωματία… Επίσης, άλλο “παίρνω Copaxone” και άλλο “λέω ότι παίρνω Copaxone”. Δεν έχουμε στοιχεία για το τι ακριβώς συμβαίνει.

      • Κι εγώ αδυνατώ να πιστέψω πως στο σπίτι του Zamboni μπαίνει Κοπαξόνη. Επειδή όμως ο ίδιος έχει δηλώσει κατά καιρούς το ιατρικώς πολιτικά ορθό “συνεχίστε την ανοσοτροποποιητική σας αγωγή, παρά την επέμβαση, αν σας βοηθάει”, υποψιάζομαι ότι επεκτείνει τη διπλωματία στη γυναίκα του.

        Άλλωστε, επιστήμονας είναι, θα διάβασε και αυτός τις πρόσφατες έρευνες σύμφωνα με τις οποίες τα φάρμακα αποδείχτηκαν αναποτελεσματικά και μακροπρόθεσμα – δεκαεξαετία και βάλε.

        Αλλά μην ξεχνάμε πως το άρθρο θα διαβαστεί από αναγνώστες Νεοϋορκέζους πρωτίστως, και σε αυτούς ζει και βασιλεύει ο νευρολόγος Aaron Miller. Googlaρετε και θα καταλάβετε.

  5. Πολλοί ασθενείς που δεν παίρνουν τα ανοσοτροποποιητικά λένε οτι τα παίρνουν για διάφορους λόγους . Κάποιοι για το επίδομα , κάποιοι για να το λένε στο γιατρό τους και να τους γράφει το χαρτί που χρειάζεται για την επιτροπή κτλ . Εν προκειμένω συμφωνώ με το Sou , μπορεί να το λέει και γιατί δεν θέλει να μπει σε κόντρα με τους νευρολόγους . Εξάλλου όλοι οι πάσχοντες ξέρουν πως το κοπαξόν δεν κάνει τίποτα στη σκπ , όπως και οι ιντερφερόνες .

  6. “στο σπιτι του Ζαμπονι μπαινει κοπαξονη”?
    ας κατεβουμε στους δρομους μ΄αυτο το συνθημα

  7. Και ιδού η καθόλου διπλωματική απάντηση του νευρολόγου Dr. Hubbard στο άρθρο:

    “Συμβουλευτείτε ειδικούς αγγειολόγους για να αξιολογήσετε τη ροή σας. Συμβουλευτείτε έναν ειδικό της συνδυαστικής ιατρικής για να διερευνήσετε φλεγμονές και τοξίνες. Αλλά κυρίως, μην αφήσετε τους νευρολόγους να σας απογοητεύσουν!”

    http://hubbardfoundation.blogspot.gr/2012/10/dr-hubbards-response-to-10-28-12-ny.html

    Στου Hubbard το κιτάπι δεν υπάρχει χάπι.

Leave a Comment