CCSVI treatment improvements in Germany

Στο Xcell center (ιδιωτικές κλινικές) του Dusseldorf και της Koln στη Γερμανία διεξάγονται επεμβάσεις αποκατάστασης του συνδρόμου Χρόνιας Εγκεφαλονωτιαίας Φλεβικής Ανεπάρκειας σε ασθενείς με σκλήρυνση.  Τα αποτελέσματα, μετά την αγγειοπλαστική, είναι αρκετά καλά, με αποτέλεσμα οι θεράποντες γιατροί να θεωρούν πως, στην πολυπαραγοντική νόσο που λέγεται σκλήρυνση κατά πλάκας, το CCSVI έχει αιτιακό ρόλο.

Treatment Improvements

Δημοσίευσαν, προς τούτο, τα αποτελέσματα των επεμβάσεών τους σε 42 ασθενείς, συμπεριλαμβάνοντας γραφήματα που απεικονίζουν τις βελτιώσεις τους.  Όπως αναφέρουν, οι ασθενείς εξετάστηκαν νευρολογικά τόσο πριν την επέμβαση, όσο και μετά από αυτήν, τουλάχιστο δύο φορές – την ίδια νευρολογική εξέταση πριν και μετά την επέμβαση διενεργεί και ο Dr. Sclafani της American Access Care, από όσο γνωρίζω.

36 από τους 42 ασθενείς είχαν άμεση βελτίωση, ενώ σε 6 από αυτούς δεν παρατηρήθηκε καμία βελτίωση.  Ωστόσο κανείς δεν είχε επιδείνωση.  Οι συνηθέστερες βελτιώσεις αφορούσαν: περισσότερη ενέργεια (26.2% των ασθενών), καλύτερη βάδιση (21.4%), βελτιωμένη ομιλία (19.1%) και μείωση της σπαστικότητας.  Σε μικρότερο ποσοστό ασθενών βελτιώθηκαν και οι εξής δεξιότητες: χειρισμός των άκρων (χέρια/πόδια), ισορροπία, ύπνος, γνωστικές ικανότητες, κατάποση, ουροδόχος κύστη, όραση.

Stark positive Wirkung και vielversprechende Therapie (έντονα θετική επίδραση μίας πολλά υποσχόμενης θεραπείας) λένε οι Γερμανοί.  Τί κρίμα που λίγα χιλιόμετρα πιο πέρα ένας υπέρηχος στο Bochum έψαξε αλλά δε βρήκε τίποτα, ωστόσο βιάστηκε να δημοσιεύσει πως “δε βρίσκουμε τον λόγο γιατί πρέπει να υποστηρίξουμε το CCSVI ως αιτιακό παράγοντα στην σκλήρυνση”.  Παίζουν, μάλιστα, με τον τίτλο εργασίας του Ζαμπόνι, λέγοντας πως το CCSVI δεν είναι μεγάλη ιδέα, αλλά το τέλειο έγκλημα (υπό την έννοια πως δεν αφήνει ίχνη, αφού είναι μία θεωρία στενώσεων, αλλά αυτοί δε μπόρεσαν να βρουν τις στενώσεις).

Perfect Crime?

Άλλο ο ιχνηλάτης όμως και άλλο το ίχνος.  Έχω καταλάβει πως σε αυτή την ιστορία με το CCSVI πρέπει να πας γυρεύοντας.  Για να παραφράσω τον Sclafani, καλύτερα να ξεκινάς τον υπέρηχο/φλεβογραφία με την υπόθεση πως  στενώσεις υπάρχουν και στις δύο σφαγίτιδες και την άζυγο, ώστε η υποψιασμένη ματιά σου να επαληθεύσει ή απορρίψει αυτή την υπόθεση.  Έτσι έχεις περισσότερες πιθανότητες να βρεις το πρόβλημα και να βοηθήσεις τον ασθενή.  Άλλωστε η υπόθεση αυτή δε διαφέρει και πολύ από την πραγματικότητα: οι περισσότεροι ασθενείς έχουν προβλήματα και στις 3 φλέβες.

Leave a Comment